Melidectes
| Melidectes | |||
| P.L. Sclater, 1874[1] | |||
 Dziwook modrolicy (M. belfordi) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
Melidectes | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Melidectes torquatus P.L. Sclater, 1874 | |||
| Synonimy | |||
| |||
| Gatunki | |||
| |||
Melidectes – rodzaj ptaków z rodziny miodojadów (Meliphagidae).
Rozmieszczenie geograficzne
[edytuj | edytuj kod]Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Nowej Gwinei[3].
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Długość ciała 21–32 cm; masa ciała 25–97 g[4].
Systematyka
[edytuj | edytuj kod]Rodzaj zdefiniował w 1874 roku angielski zoolog Philip Lutley Sclater w artykule zatytułowanym Cechy nowych gatunków ptaków odkrytych w Nowej Gwinei przez Signora d’Albertisa, opublikowanym w czasopiśmie „Proceedings of the Zoological Society of London”[1]. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) dziwook ozdobny (Melidectes torquatus).
Nazewnictwo
[edytuj | edytuj kod]- Melidectes: gr. μελι meli, μελιτος melitos ‘miód’; δεκτης dektēs ‘osoba, która gryzie’, od δηκω dēkō ‘gryźć’[5].
- Melirrhophetes: gr. μελι meli, μελιτος melitos ‘miód’; ῥοφητος rhophētos ‘wypić coś’, od ῥοφεω rhopheō ‘szybko pić’[6]. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie)[7]: Melirrhophetes leucostephes A.B. Meyer, 1874.
Podział systematyczny
[edytuj | edytuj kod]Do rodzaju należą następujące gatunki[8]:
- Melidectes torquatus P.L. Sclater, 1874 – dziwook ozdobny
- Melidectes leucostephes (A.B. Meyer, 1874) – dziwook białoczelny
- Melidectes ochromelas (A.B. Meyer, 1874) – dziwook łupkowy
- Melidectes foersteri (Rothschild & E. Hartert, 1911) – dziwook koralowy
- Melidectes belfordi (De Vis, 1890) – dziwook modrolicy
- Melidectes rufocrissalis (Reichenow, 1915) – dziwook żółtobrewy
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b P.L. Sclater. Characters of new Species of Birds discovered in New Guinea by Signor d’Albertis. „Proceedings of the Zoological Society of London”. Część 3. 1873, s. 694, 1873. (ang.).
- ↑ A.B. Meyer. Über neue und ungenügend bekannte Vögel von Neu-Guinea und den Inseln der Geelvinksbai. „Sitzungsberichte der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Mathematisch-Naturwissenschaftliche Classe”. 70, s. 110, 1874. (niem.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (redaktorzy), Honeyeaters [online], IOC World Bird List (v13.1) [dostęp 2023-05-30] (ang.).
- ↑ D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette, Honeyeaters (Meliphagidae), version 1.0, [w:] S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2021, Melidectes, DOI: 10.2173/bow.meliph3.01 [dostęp 2023-05-30] (ang.).
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Melidectes [dostęp 2022-01-18].
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Melirrhophetes [dostęp 2022-01-18].
- ↑ T. Salvadori: Ornitologia della Papuasia e delle Molucche. Cz. 2. Torino: Stamperia reale G.B. Paravia e co. di I. Vigliardi, 1881, s. 320. (wł.).
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko, Rodzina: Meliphagidae Vigors, 1825 – miodojady – Honeyeaters (wersja: 2025-04-20), [w:] Kompletna lista ptaków świata [online], Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego [dostęp 2025-07-16].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).
