Nagyagit

Nagyagit

Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Pb5Au(Te,Sb)4S5-8
Twardość w skali Mohsa	1–1,5[1][2]
Przełam	haczykowaty[1], zadziorowaty[2]
Łupliwość	doskonała[1][3], dokładna wg dwuścianu podstawowego[2]
Pokrój kryształu	cienkotabliczkowy[1][3], blaszkowy, tabliczkowy pseudotetragonalny[2]
Układ krystalograficzny	jednoskośny[1][3], rombowy[2]
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna[3]
Właściwości mechaniczne	cienkie blaszki giętkie[1]
Gęstość	7,35–7,6 g/cm³[1][3][2]
Właściwości optyczne
Barwa	ołowianoszara, żelazistoczarna, ołowianoczarna, stalowoczarna[1]
Rysa	szaroczarna[1]
Połysk	metaliczny[1][3][2]
Inne	Anizotropia: słaba, ale wyraźna[3] pleochroizm: słaby[3]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	2.HB.20a[3]
Multimedia w Wikimedia Commons

Nagyagit – minerał klasy siarczków.

Krystalizuje w układzie jednoskośnym^[3]. Rzadko tworzy kryształy o pokroju cienkotabliczkowym^[1]. Występuje w skupieniach blaszkowych i ziarnistych^[1][2]. Jest minerałem elastycznym i nieprzezroczystym^[3]. Posiada metaliczny połysk i szaroczarną rysę. Rozpuszczalny w kwasie azotowym^[1]. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są bizmut, żelazo i srebro^[3].

Występuje w subwulkanicznych żyłach złota^[1] i miarolach^[2]. Także w żyłach hydrotermalnych zawierających złoto i tellur^[3]. Towarzyszą mu złoto rodzime, sylvanit, calaveryt, argentyt, krenneryt, tetradymit, sfaleryt, tellur, piryt, dolomit, kalcyt, kwarc i rodochrozyt^[1][3][2].

• Nagyág; Baia de Arieș Rumunia
• Karolina Północna, Montana^[3]
• Cripple Creek, Kolorado
• Kanada
• Australia Zachodnia
• Nowa Zelandia
• Japonia

• Olaf Medenbach, Cornelia Sussieck–Fornefeld: Minerały. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-194-9. Brak numerów stron w książce

• Nagyagit na stronie Webmineral.com (ang.)
• Nagyagit na stronie Mindat.org (ang.)