Spis treści
Norbert Paprotny
| Imię i nazwisko |
Norbert Jan Paprotny |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data śmierci |
2 lipca 2018 |
| Alma Mater |
Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie |
| Dziedzina sztuki |
malarstwo, grafika |
Norbert Jan Paprotny (ur. 6 maja 1928 w Pawłowie, zm. 2 lipca 2018 w Szwajcarii) – polski malarz, grafik, autor witraży, mozaik i polichromii ściennych, twórca i członek Polskiego Związku Artystów Plastyków[1].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 6 maja 1928 w Pawłowie (obecnie dzielnica Zabrza)[2]. Po ukończeniu szkoły podstawowej w czasie okupacji Niemcy uniemożliwili mu kształcenie się z powodu udziału ojca w powstaniach śląskich. Maturę zdał w 1952 w Katowicach[3].
Studia artystyczne rozpoczął w 1953 na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowniach malarstwa profesorów Radnickiego, Łakomskiego i Taranczewskiego. Dyplom uzyskał w 1959 na wydziale malarstwa, malarstwa ściennego i grafiki. od 1959 był członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków[3].
W latach 1959—1971 realizował malarstwo ścienne i malarstwo na płytach ceramicznych oraz mozaiki w ponad dwudziestu kościołach i budynkach publicznych[3] na Śląsku i województwie kieleckim.
W lutym 1972 opuścił Zabrze i osiedlił się w Szwajcarii jako uchodźca[3].
W 1979 otworzył własną szkołę artystyczną dla dorosłych w Zurychu („Kunstschule Atelier N. Paprotny”), którą prowadził ją do osiągnięcia wieku emerytalnego w 1993[1]. W 1987 otrzymał obywatelstwo miasta Zurych[3].
Zmarł 2 lipca 2018 w Szwajcarii[2].
Jego prace znajdują się m.in. w zbiorach Muzeum Miejskim w Zabrzu i w Muzeum w Gliwicach oraz w zbiorach prywatnych w Szwajcarii, Grecji, USA, Francji i w innych krajach.
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]Brał udział, między innymi, w następujących wystawach:
- 1961 – Wystawa Plastyki Ziem Nadodrzańskich – Wrocław;
- 1961 – Wystawa Malarstwa w XV-lecie PRL – Warszawa;
- 1961 – Wystawa Okręgowa – Katowice;
- 1961 – Wystawa XV-lecia Oddziału Gliwickiego – Gliwice;
- 1962 – I Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego – Szczecin;
- 1962 – Wystawa Okręgowa – Katowice;
- 1962 – Międzynarodowa Wystawa Malarstwa – Monte Carlo (Specjalne wyróżnienie Jury);
- 1962 – Wystawy indywidualne – Gliwice – Katowice – Bielsko;
- 1963 – Wystawa Plastyki Ziem Nadodrzańskich;
- 1964 – Wystawa Plastyków Zabrzańskich – Zabrze;
- 1965 – Wystawa Oddziału Gliwickiego – Gliwice – Zabrze;
- 1965 – XX lat PRL w Twórczości Plastycznej – Katowice;
- 1965 – Ogólnopolska Wystawa XX lat PRL w Twórczości Plastycznej – Warszawa;
- 1965 – Ogólnopolska Wystawa Malarstwa i Grafiki – Bielsko-Biała;
- 1977 – Wystawa sztuki Zurych-Land Thalwil ZH.
Zajmował się malarstwem sztalugowym i wystawiał swoje prace między innymi w takich miejscach jak: Galeria Klubschule Migros Zurych (1976), Scena sztuki w Zurychu (1977), Galeria Les Muguets Versoix GE (1978), Zamek Mainz, Niemcy (1980), Galeria Im Hof Rüschlikon ZH (1984), Galeria NatWest Bank, Zurych (1989), Salon Volvo, Sirnach TG (1990), Salon Atchletic 46, Zurych (1992), Piwnica u Inez J. i F. Naglickich, Baden AG (1994), Centrum St. Antonius, Wallisellen ZH (1996), Galeria Szkoła Wyższa Wädenswil ZH (2000), Muzeum Polskie w Zamku Rapperswil SG (2000), Borondon Fine Art Galerie, Adliswil ZH (2001), Salon Volvo, Kloten (2001)[potrzebny przypis].
W latach 2003—2004 wystawiał swoje malarstwo w Muzeum Miejskim w Zabrzu, w Muzeum Niepodległości w Warszawie, w Muzeum Archidiecezjalnym w Katowicach oraz w Dworze w Woli Zręczyckiej[1].
Sztuka monumentalna
[edytuj | edytuj kod]Norbert Paprotny był twórcą wielu polichromii ściennych, witraży, okładzin ceramicznych. Przykłady jego dzieł to:
- mozaika w foyer Teatru Nowego w Zabrzu[1],
- polichromia prezbiterium kościoła Matki Bolesnej w Rybniku (1962)[4],
- 4 monumentalne obrazy z kafli ceramicznych przedstawiające życie chwalebne Chrystusa w kościele św. Floriana w Chorzowie (1966, projekt: Norbert Paprotny, wykonanie: Spółdzielnia Rzemiosła Artystycznego „Kamionka” w Łysej Górze[5],
- witraże dla kościoła św. Floriana w Chorzowie (projekt: Norbert Paprotny, wykonanie: Tomasz Cuber z Głogówka[6],
- polichromia w kościele św. Anny w Zabrzu[4],
- obraz na płytach ceramicznych i ceramiczne stacje drogi krzyżowej w kaplicy Ojców Sercanów w Tarnowie[7],
- malarstwo na płytach ceramicznych „Ostatnia Wieczerza” w kościele parafialny w Świerklanach[7],
- stacje drogi krzyżowej w kościele parafialnym w Hażlachu[7],
- mozaika w kościele Salwatorianów w Mikołowie[7],
- mozaika w kościele św. Józefa w Zabrzu[7].
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]- 1962 – specjalne wyróżnienie na wystawie malarstwa w Monte Carlo[1],
- 2003 – Nagroda Prezydenta Miasta Zabrze w dziedzinie kultury (1968)[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f PawelJanicki, ODSZEDŁ NORBERT PAPROTNY... [online], Teatr Nowy w Zabrzu, 5 lipca 2018 [dostęp 2026-01-29].
- ↑ a b paprotny-kunstmaler [online], www.paprotny-kunstmaler.ch [dostęp 2026-01-29].
- ↑ a b c d e paprotny-kunstmaler - życiorys [online], www.paprotny-kunstmaler.ch [dostęp 2026-01-30] (pol.).
- ↑ a b Szopa 2016 ↓, s. 102.
- ↑ Szopa 2016 ↓, s. 96.
- ↑ Szopa 2016 ↓, s. 99.
- ↑ a b c d e paprotny-kunstmaler: malarstwo ścienne [online], www.paprotny-kunstmaler.ch [dostęp 2026-02-06].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ryszard Szopa, Ceramiczne obrazy Norberta Paprotnego z kościoła pw. Św. Floriana w Chorzowie, [w:] W. Kubik (red.), Przemiany czasu, Towarzystwo Inicjatyw Naukowych, 2016 [dostęp 2026-01-29] (pol.).









