Spis treści
Pamela Gordon
| Data i miejsce urodzenia |
1955 |
|---|---|
| premierka Bermudów | |
| Okres |
od 27 marca 1997 |
| Przynależność polityczna | |
Pamela Felicity Gordon (ur. 1955 w Hamiltonie) – bermudzka polityczka. Od 27 marca 1997 do 10 listopada 1998 premierka Bermudów, jako pierwsza kobieta oraz najmłodsza osoba na tym stanowisku.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pamela Gordon urodziła się w 1955 roku w Hamiltonie. Jej ojciec, Edgar F. Gordon, był lekarzem i działaczem związków zawodowych oraz założycielem Bermuda Industrial Union, a matka, Mildred Layne Bean, pracowała w centrali telefonicznej. Miała czwórkę starszego rodzeństwa. Dorastała w Hamiltonie. Zaszła w ciążę w wieku 16 lat, co zmusiło ją do przerwania edukacji w prestiżowej prywatnej szkole. Po urodzeniu córki (Veronica) wznowiła edukację i przeprowadziła się do Ontario, gdzie rozpoczęła studia na Alma College. Po zakończeniu nauki wzięła ślub z Ronaldem Furbertem, ojcem jej córki. Przez pewien czas pracowała w restauracji St. George’s Club jako jej managerka. W trakcie pracy w restauracji rozpoczęła znajomość z Johnem Swanem, premierem Bermudów[1][2].
Nie zgadzając się założeniami Postępowej Partii Pracy założonej przez sojuszników swojego ojca, dołączyła do Zjednoczonej Partii Bermudów. W październiku 1990 roku John Swan mianował ją członkinią Senatu Bermudów. W 1992 roku zostałą ministerką ds. młodzieży, sportu i rekreacji w gabinecie Swana. Rok później, w wyniku wyborów generalnych na Bermudach w 1993 roku, została wybrana członkinią parlamentu z okręgu wyborczego Southampton West. Po nieudanym referendum w 1995 roku dotyczącym niepodległości od Wielkiej Brytanii Swan zrezygnował ze stanowiska premiera kraju. Jego następca, David Saul, wykorzystał swoją nową pozycję, aby uzyskać dla Swana franczyzę na operowanie na Bermudach pierwszej restauracji McDonald’s. Afera, zwana Bigmacgate, doprowadziła do konfliktu wewnątrz partii. Gordon, jako ministerka ds. środowiska, urbanistyki i zasobów narodowych, zdecydowała się wystartować w wyborach na nową szefową partii (jako jedna z 21 osób, które spełniały niezbędne wymogi). Jako jedyna złożyła swoją kandydaturę na czas, została wybrana na to stanowisko jednogłośnie. Ze względu na to, że partia miała wówczas większość w parlamencie Bermudów, automatycznie została mianowana nową premierką[1].
27 marca 1997 została zaprzysiężona na stanowisko premierki Bermudów. Została pierwszą kobietą na tym stanowisku oraz najmłodszą osobą pełniącą tę funkcję. Została zaprzysiężona przez gubernatora Davida Waddingtona. Po przegranych przez Postępową Partię Pracy wyborach w 1998 roku, 10 listopada przestała pełnić urząd premierki. Jej następczynią została Jennifer M. Smith[1][3].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Jej mężem był Ronald Furbert, pobrali się w latach 70., jednak po urodzeniu drugiego dziecka rozwiedli się. Ma dwójkę dzieci: Veronicę i Ronalda[1][3]. Drugim mężem Pameli Gordon jest Samuel Andrew Banks[4][5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Pamela Gordon | Encyclopedia.com [online], encyclopedia.com [dostęp 2026-01-12].
- ↑ Raymond Hainey, Mother of our first female Premier dies at 88 [online], bermudasun.bm, 29 maja 2013 [dostęp 2026-01-12] (ang.).
- ↑ a b Pamela Felicity Gordon [online], smolec.pl [dostęp 2026-01-12].
- ↑ S. Andrew Banks [online], Gilder Lehrman Institute of American History [dostęp 2026-02-11] (ang.).
- ↑ Jonathan Bell, Dame Pamela disputes ‘delusional’ vendetta accusation [online], The Royal Gazette, 13 grudnia 2024 [dostęp 2026-02-11] (ang.).









