Pargasyt

Pargasyt

okaz pargasytu na białym marmurze z Pakistanu
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	NaCa 2(Mg 4Al)(Si 6Al 2)O 22(OH) 2[1]
Twardość w skali Mohsa	5–6[1]
Przełam	nierówny/nieregularny[2]
Łupliwość	doskonała wg {110} i {010}[1][2]
Pokrój kryształu	pryzmatyczny, ziarnisty[2]
Układ krystalograficzny	jednoskośny[1][2]
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna[1][2]
Właściwości mechaniczne	kruchy[2]
Gęstość	3,04–3,26 g/cm³[1][3]
Właściwości optyczne
Barwa	jasnobrązowa, brązowa, zielonobrązowa, niebieskobrązowa, czarna, zielona w odcieniach[1][2]
Rysa	jasnoszarozielona, brązowozielona[1]
Połysk	szklisty[1]
Współczynnik załamania	1,613–1,663 (dwuosiowa)[3]
Inne	dwójłomność: 0,020–0,024[3] dyspersja (optyka): słaba[3]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	9.DE.15[1]

Pargasyt – rzadki minerał klasy krzemianów, należący do rodziny amfiboli^[4][2].

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pryzmatycznym lub ziarnistym pokroju^[2]. Jest minerałem kruchym, przeświecającym do przezroczystego^[2]. Posiada szklisty połysk oraz jasnoszarozieloną do brązowozieloną rysę. Częstymi zanieczyszczeniami są żelazo, tytan, chrom, mangan, potas, fluor oraz fosfor^[1].

Występuje w wapieniach metamorficznych i skarnach, w niektórych gabrach i skałach wulkanicznych, a także w zwietrzałych skałach ultrazasadowych^[4][3]. Towarzyszą mu najczęściej rubin, zoisyt, spinel, kalcyt, marmur, flogopit, chondrodyt, edenit oraz fuchsyt^[1].

Występuje w Austrii, Kanadzie, Chinach, Niemczech, we Francji, Japonii, Mjanmie, Finlandii, Norwegii, Afganistanie, Pakistanie, Rosji, Hiszpanii, Wietnamie, Sri Lance oraz USA (Nowy Jork, Kalifornia)^[1][4].