Physical Attraction

Physical Attraction

Wykonawca	Madonna
Album	Madonna
Strona A	„Burning Up”
Wydany	9 marca 1983
Nagrywany	Sigma Sound Studios(inne języki)
Gatunek	bubblegum pop · R&B
Długość	6:35
Wydawnictwo	Sire · Warner Bros.
Producent	Reggie Lucas(inne języki) · Johna „Jellybean” Beniteza(inne języki) (remiks)
Autor	Reggie Lucas(inne języki)
Chronologia
„Everybody” (1982) „Burning Up” / „Physical Attraction” (1983) „Holiday” (1983)

Physical Attraction – utwór muzyczny z 1983 roku, wykonywany przez amerykańską piosenkarkę Madonnę, napisany przez Reggiego Lucasa(inne języki). Pochodzi z jej pierwszego albumu studyjnego, Madonna (1983). 9 marca 1983 został wraz „Burning Up” wydany nakładem wytwórni Sire Records i Warner Bros. Records na podwójnym singlu, drugim promującym album. Reprezentuje gatunki bubblegum pop i R&B, a jego tekst dotyczy relacji romantycznej z nieznajomym.

Został napisany podczas prac nad albumem przez jego producenta muzycznego, Reggiego Lucasa(inne języki). Jako że Madonna nie była zadowolona z brzmienia, nagranie zostało zremiksowane przez Johna „Jellybean” Beniteza(inne języki). Utwór został pozytywnie odebrany przez krytyków muzycznych, którzy po latach zamieścili go w rankingach najlepszych mało znanych piosenek Madonny. Singel był notowany na amerykańskiej liście przebojów Dance Club Songs czasopisma „Billboard” oraz na notowaniu w Australii. W 2023 został wznowiony w dystrybucji cyfrowej.

W 1979 Madonna, ucząca się tańca w Nowym Jorku, podjęła decyzję o podjęciu się kariery muzycznej. Od maja do sierpnia przebywała w Paryżu, gdzie lokalni producenci organizowali jej zajęcia ze śpiewu i tańca oraz usiłowali zainicjować jej działalność jako piosenkarki. Była jednak niezadowolona z proponowanych piosenek, więc powróciła do Nowego Jorku^[1][2][3]. Ówczesny partner, Dan Gilroy(inne języki), uczył ją gry na gitarze i perkusji oraz pisania piosenek^[4]. Wspólnie założyli zespół muzyczny Breakfast Club, w którym śpiewała oraz grała na gitarze i perkusji^[5]. Wiosną 1980 opuściła Breakfast Club i założyła nowy zespół, Madonna and the Sky, który szybko się rozpadł^[6]. Następnie założyła ze Stephenem Brayem(inne języki) zespół Emmy (czasami nazywany Emmy & the Emmys)^[7][8]. W marcu 1981 podpisała kontrakt z wytwórnią Gotham Records(inne języki). Jako że jej przedstawiciele chcieli wypromować ją jako artystkę solową, rozwiązała Emmy, a w czerwcu 1981 zaczęła z Brayem pracować nad demo. Co najmniej dziewięć wytwórni wyraziło wstępne zainteresowanie podpisaniem z nią kontraktu^[9][10]. W lutym 1982 zerwała współpracę z Gotham Records, ponieważ jej przedstawiciele chcieli wypromować ją jako artystkę rockową, zaś ona chciała się ukierunkować na muzykę taneczną^[11].

Aby się wypromować, Madonna zaczęła samodzielnie prezentować czterościeżkową kasetę demo DJ-om w klubach nocnych i prosić ich o organizowanie spotkań z przedstawicielami wytwórni muzycznych^[11][12]. Mark Kamins(inne języki), pracujący jako DJ w klubie Danceteria(inne języki) i w dziale A&R wytwórni Island Records, zagrał „Everybody” podczas imprezy w Danceterii, gdzie piosenka spotkała się z pozytywnym odbiorem^[13][14]. Obiecał Madonnie pomoc w zdobyciu kontraktu^[14]. Zaprezentował demo wytwórni Island Records, ale jej prezes, Chris Blackwell, nie wyraził zainteresowania współpracą. Demo odrzucili także przedstawiciele Geffen Records^[15][16]. Michael Rosenblatt, pracujący w dziale A&R wytwórni Sire Records, oddziału Warner Bros. Records, ocenił nagrania pozytywnie i zaoferował Madonnie wstępnie umowę na dwa single, obejmującą 5 tysięcy dolarów zaliczki i honoraria autorskie^[16]. Seymour Stein, prezes Sire Records, posłuchał demo w szpitalu Lenox Hill Hospital(inne języki), gdzie przebywał po operacji serca^[15]. Spodobało mu się, więc zaoferował Madonnie i Kaminsowi współpracę. Choć przedstawiciele Warner Bros. Records byli początkowo niechętni, ostatecznie Sire Records podpisało z Madonną umowę na trzy single w formie 12-calowej płyty gramofonowej, z zaliczką w wysokości 15 tysięcy dolarów za każdy oraz z 2,5 tysiącami dolarów zaliczki za każdą napisaną piosenkę, ale ze zobowiązaniem do samodzielnego pokrycia kosztów nagrania, a także z opcją przedłużenia na album^[17].

Pierwszy singel, „Everybody”, został wydany w październiku 1982^[16]. W związku z jego sukcesem w klubach nocnych, wytwórnia Sire Records podpisała z Madonną kontrakt na album^[18]. Rosenblatt chciał, by miał brzmienie R&B, więc zaoferował wyprodukowanie go Reggiemu Lucasowi(inne języki). Po latach argumentował: „Madonna potrzebowała kogoś, kto mógłby jej pomóc z wokalem. Mark Kamins potrafił wprowadzić groove, ale nie pracować z dziewczyną, która nigdy nie była w studio nagraniowym”. Lucas podjął się zlecenia^[19].

Nagrania do albumu odbywały się w studiu Sigma Sound Studios(inne języki) w Nowym Jorku. Jako że piosenek przygotowanych przez Madonnę było za mało, Reggie Lucas(inne języki) napisał dwie nowe: „Borderline” i „Physical Attraction”^[20]. Inspirację dla drugiej z nich stanowił jej występ na żywo, który widział^[21]. W trakcie nagrań narastały napięcia w związku z faktem, że według Madonny brzmienie zaczynało za bardzo odbiegać od oryginalnych wersji demo. Lucas zrezygnował z dalszej współpracy, a Madonna zwróciła się z prośbą o zremiksowanie trzech piosenek do swojego ówczesnego partnera, Johna „Jellybean” Beniteza(inne języki). Jedną z nich była „Physical Attraction”, którą wytwórnia chciała wydać na drugim singlu^[22][14].

„Physical Attraction” jest utworem w średnim tempie, reprezentującym gatunki bubblegum pop i R&B^[23][24]. Rikky Rooksby, biograf Madonny, wskazał na jego „szykowną linię gitary” i „syntezatorowe brzmienia instrumentów dętych”, które porównał do twórczości Phila Collinsa^[25]. Dziennikarz muzyczny Marc Andrews opisał jego brzmienie jako „odświeżenie disco w post-punkowym, electro połysku” oraz wskazał w nim podobieństwo do singla Stephanie Mills(inne języki) „Sweet Sensation”, również napisanego przez Reggiego Lucasa(inne języki)^[21]. Christopher Rosa z telewizji VH1 scharakteryzował jego linie perkusji jako podobne do techno^[26]. Don Shewey, krytyk muzyczny czasopisma „Rolling Stone”, nazwał go „krótką historią szkolnych bali”, przypominającą utwory „Cherish(inne języki)” zespołu The Association(inne języki) i „Physical(inne języki)” Olivii Newton-John^[27]. Matthew Lindsay z portalu The Quietus scharakteryzował go jako „powolny taniec z miękkim tłem”, inspirowany „Physical” i „gorącym brytyjskim soulem” w stylu zespołu Imagination(inne języki)^[28]. Joe Lynch z czasopisma „Billboard” zwrócił uwagę na jego „lubieżne syntezatory, hipnotyczne rytmy, zwiewny wokal i ćwierkający wokal”^[29], a jego linię basu opisał jako „pulsującą i lubieżną”^[30].

W interpretacji Rooksby’ego, Madonna wyraża w piosence zainteresowanie „zalotnikiem, o którym wie, że nie jest dla niej odpowiedni, ale mimo to czuje się nim zauroczona”^[25]. Lynch napisał, że „Madonna grucha o reakcji chemicznej z nieznajomym, który może być tym jedynym, a może tylko jednym z wielu”^[30]. W jego interpretacji słowa stanowią sugestię, by „wyłączyć na chwilę mózg i oddać się absolutnej przyjemności”^[29]. W ocenie Erica Hendersona z portalu Slant Magazine „Madonna, wciąż wiarygodnie kokieteryjna i naiwna na tym wczesnym etapie [kariery], wymownie oferuje pozwolenie na przeniesienie wszystkiego na wyższy poziom”^[31].

Podwójny singel z utworem „Burning Up” na stronie A i „Physical Attraction” na stronie B został przez Sire Records wydany 9 marca 1983 na 12-calowej płycie gramofonowej^[32]. Oprawę graficzną zaprojektował przyjaciel Madonny, Martin Burgoyne(inne języki). Na okładce znalazło się 20 jej zdjęć formacie znaczków pocztowych, a z tyłu jej portret w stylu puentylistycznym. Inspirację dla Burgoyne’a stanowiła twórczość Andy’ego Warhola i okładka albumu Some Girls zespołu The Rolling Stones^[33][34]. Matthew Lindsay z portalu The Quietus ocenił oprawę graficzną jako interpretację pop-artowej sztuki Warhola i Roya Lichtensteina, przypominającą stworzony przez Warhola druk sitowy Dyptyk Marilyn(inne języki) ze zdjęciami Marilyn Monroe^[28].

Utwór znalazł się na albumie Madonna, wydanym 27 lipca 1983^[35]. W późniejszych latach ukazał się na remix albumach Madonny: You Can Dance (1987)^[36] i Finally Enough Love: 50 Number Ones(inne języki) (2022)^[37].

9 marca 2023, w 40. rocznicę premiery, singel został wydany w dystrybucji cyfrowej. Znalazły się na nim trzy wersje „Burning Up” oraz dwie „Physical Attraction”: oryginalna i skrócona, z singla 7-calowego^[38].

Po premierze singla Brian Chin z czasopisma „Billboard” nazwał utwór „świetnym”^[24]. Jack Lloys z gazety „The Philadelphia Inquirer” ocenił podwójny singel na dwie gwiazdki w skali pięciu, komentując: „Monotonny, powtarzalny wokal staje się nieco nużący”^[39].

W retrospektywnej recenzji albumu Madonna Stephen Thomas Erlewine z portalu AllMusic wymienił go pośród „świetnych” piosenek^[40]. W 2014 redaktorzy telewizji VH1 przyznali mu pierwsze miejsce w rankingu najbardziej niedocenionych mniej znanych piosenek i stron B w dorobku Madonny^[26]. W 2020 znalazł się na 19. pozycji analogicznego rankingu, opublikowanego przez portal Slant Magazine^[41]. W 2022 Mike Wass z czasopisma „Variety” opisał go jako „jeden z ukrytych klejnotów” albumu i „napędowy bubblegum pop najwyższej klasy”^[23]. Negatywną opinię wystawili w 2015 redaktorzy czasopisma „The Advocate”, wspominając, że brzmi jak strona B na singlu piosenkarki Lisy Lisy(inne języki)^[42].

9 kwietnia 1983 singel zadebiutował na 66. miejscu publikowanej przez czasopismo „Billboard” listy przebojów Dance Club Songs, zestawiającej najpopularniejsze piosenki w amerykańskich klubach nocnych^[43]. Łącznie był na niej notowany przez 16 tygodni, a swoją najwyższą, trzecią pozycję, osiągnął 21 maja 1983^[44]. W listopadzie 1983 pojawił na liście Kent Music Report(inne języki), zestawiającej najpopularniejsze single w Australii. Swoją maksymalną, 13. pozycję, osiągnął w czerwcu 1984. Ponadto zajął 68. miejsce w całorocznym rankingu najpopularniejszych singli 1984 roku w Australii^[45].

Opracowano na podstawie poligrafii singla^[49].

• Madonna – śpiew
• Reggie Lucas(inne języki) – produkcja muzyczna
• John „Jellybean” Benitez(inne języki) – remiks
• Jim Dougherty – inżynieria dźwięku
• Martin Burgoyne(inne języki) – oprawa graficzna

• Marc Andrews: Madonna Song by Song. Fonthill Media, 2022. ISBN 978-1-78155-844-7. (ang.).
• Mark Bego: Madonna: Blonde Ambition. Rowman & Littlefield, 2000. ISBN 978-0-8154-1051-5. (ang.).
• Mary Cross: Madonna: A Biography. Greenwood Publishing Group(inne języki), 2007. ISBN 978-0-313-33811-3. (ang.).
• Mary Gabriel: Madonna: A Rebel Life. Biografia. Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy „Znak”, 2024. ISBN 978-83-240-9426-4.
• Carol Gnojewski: Madonna: Express Yourself. Enslow Publishing(inne języki), 2008. ISBN 978-0-7660-2442-7. (ang.).
• Andrew Morton: Madonna(inne języki). St. Martin’s Press, 2001. ISBN 0-312-28786-0. (ang.).
• Rikky Rooksby: The Complete Guide to the Music of Madonna. Omnibus Press(inne języki), 2004. ISBN 0-7119-9883-3. (ang.).

• „Burning Up / Physical Attraction” w serwisie Discogs (ang.)
• Strona internetowa Madonny (ang.)