Piaggio P.180 Avanti

Piaggio P180 Avanti
	Dane podstawowe
Państwo	Włochy
Producent	Piaggio Aero
Typ	samolot dyspozycyjny
Załoga	1-2
	Historia
Data oblotu	26 września 1986
	Dane techniczne
Napęd	2 x silniki turbośmigłowe Pratt & Whitney Canada PT6A-66
Moc	2 x 850 KM
	Wymiary
Rozpiętość	14,03 m
Długość	14,41 m
Wysokość	3,98 m
Powierzchnia nośna	16 m²
	Masa
Własna	3400 kg
Startowa	5239 kg
	Osiągi
Prędkość maks.	732 km/h
Prędkość przelotowa	593 km/h
Prędkość wznoszenia	14,98 m/s
Pułap	12 500 m
Zasięg	2595 km
	Dane operacyjne
	Liczba miejsc
	7-8
	Rzuty
	Multimedia w Wikimedia Commons

Piaggio P.180 Avanti – samolot dyspozycyjny produkowany przez firmę Piaggio Aero.

Historia

Samolot został oblatany 23 grudnia 1986 roku^[1]. Ma niekonwencjonalny układ płatowca z dwoma powierzchniami nośnymi: skrzydłem i małym płatem przednim wytwarzającym siłę nośną i stabilizującym lot, a nadto statecznikiem poziomym na ogonie w układzie T^[2]. Konstrukcję podporządkowano zmniejszeniu oporu aerodynamicznemu, czemu służy układ średniopłata, laminarny profil płatów i charakterystyczny obrys bryły kadłuba^[2]. Dzięki większej średnicy kadłuba, kabina jest obszerniejsza niż w porównywalnych samolotach dyspozycyjnych (wysokość 1,75 m, szerokość 1,85 m)^[2]. Zastosowanie przedniego płata nośnego umożliwiło przesunięcie skrzydła do tylnej części płatowca, za kabinę pasażerską, gdzie struktura wytrzymałościowa skrzydła przechodząca przez kadłub nie ogranicza kabiny^[2]. Doskonałe właściwości aerodynamiczne pozwalają osiągać większą prędkość niż inne samoloty turbośmigłowe, porównywalną do odrzutowców^[2].

Piaggio P.180 w Polsce

Dwa statki powietrzne tego typu używane są przez Lotnicze Pogotowie Ratunkowe. Egzemplarz o znakach rejestracyjnych SP-MXH używany był od maja 2004 roku. Kolejny egzemplarz (o znakach rejestracyjnych SP-MXI) w wersji z ulepszoną awioniką^[3] oraz nowymi silnikami Pratt & Whitney Canada PT6-66B^[4], przyleciał do Polski i rozpoczął służbę 20 kwietnia 2007. Od 10 lipca 2009 obydwie maszyny stacjonują w wojskowej części Lotniska Chopina w Warszawie.

Pierwszy z nich (SP-MXH) w dniu 23 maja 2024 roku wykonał swój ostatni lot w barwach LPR i został wycofany ze służby, mając 6353 godziny lotu^[2]^[5]. Został następnie wystawiony na sprzedaż za 4,5 mln. zł^[6].

Wersja bezzałogowa

18 listopada 2013 roku po raz pierwszy w powietrze wzbiła się bezzałogowa wersja P.180, znana pod oznaczeniem P.1 Hammerhead. Podczas dziewiczego lotu, trwającego 15 minut, maszyna osiągnęła wysokość 600 metrów. Projekt realizowany jest z funduszy własnych producenta. W zamierzeniu konstruktorów ma być to pierwsza europejska maszyna bezzałogowa typu MALE (Medium Altitude Long Endurance). Samolot ma za zadanie prowadzić działania obserwacyjne, jednak w przyszłości producent nie wyklucza opracowania wersji uzbrojonej^[7].

Wersja wielozadaniowego samolotu morskiego

Zaprezentowany po raz pierwszy w Genui 9 listopada 2015 roku wielozadaniowy samolot morski (Multirole Patrol Aircraft - MPA) znacząco różni się konstrukcyjnie od swojego pasażerskiego pierwowzoru. Zwiększono rozpiętość usterzenia: tylnego o 33%, a przedniego o 20%. Wzrosła rozpiętość skrzydeł, która w wersji MPA wynosi 21,378 m, maksymalna masa startowa - 7484 kg, w tym paliwa 2404 kg. Maszyna może utrzymywać się w powietrzu przez 9 godzin na wysokości 1524 m. Dwa silniki Pratt & Whitney Canada PT6A-66B o mocy 950 KM każdy pozwalają na rozwinięcie maksymalnej prędkości 648 km/h i pułapu 12 500 m. Kabina załogi typu glass cockpit firmy Rockwell Collins Pro Line Fusion. Sercem układów przeznaczonych do działań rozpoznawczych i patrolowych jest system Albatros firmy Saab. Obejmuje on radiolokator Telephonics RDR 1700-G2 z odwróconą syntetyczną aperturą zdolny do śledzenia 1000 celów jednocześnie, może również być wykorzystywany jako wskaźnik ruchomych celów lądowych. Maszyna wyposażona jest również w głowicę optoelektroniczną FLIR Systems StarSafire 380HD, układ identyfikacji swój-obcy, automatyczny układ identyfikacji jednostek morskich (AIS). Do komunikacji służy system łączności satelitarnej i VHF. W części pasażerskiej samolotu zainstalowano dwa stanowiska, jedno dla dowódcy misji i drugie dla operatora systemów obserwacji i łączności^[8].

W wytwórni
Kabina pasażerska
Kabina pilotów

Przypisy

↑ Samoloty niezapomniane modele 2013 ↓, s. 94.
↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f Bartosz Głowacki. SP-MXH odszedł na emeryturę. „Skrzydlata Polska”. Nr 6(2536)/2024, s. 16-19, czerwiec 2024. Warszawa: Agencja Lotnicza Altair.
↑ Artykuł w samoloty-cywilne.falszywi.eu
↑ Specyfikacja na stronie producenta
↑ LPR wycofało pierwszego piaggio P180 SP-MXH (zdjęcia) [online], www.rynek-lotniczy.pl [dostęp 2024-05-27] .
↑ AirCraft24.com - Piaggio Avanti Samolot na sprzedaż - PLN 4.500.000 - SP-MXH [online], www.aircraft24.pl [dostęp 2024-05-27] .
↑ Hammerhead oblatany, „Lotnictwo”, nr 1 (2014), s. 4, ISSN 1732-5323
↑ Prezentacja Piaggio MPA, „Raport”, nr 12 (2015), s. 79, ISSN 1429-270x

Bibliografia

Samoloty niezapomniane modele. Warszawa: Grupa Wydawn. Foksal, 2013. ISBN 978-83-280-0077-3. OCLC 881384238.

[CITEREFSamoloty_niezapomniane_modele201394-1] Samoloty niezapomniane modele 2013 ↓, s. 94.

[sp24-2] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f Bartosz Głowacki. SP-MXH odszedł na emeryturę. „Skrzydlata Polska”. Nr 6(2536)/2024, s. 16-19, czerwiec 2024. Warszawa: Agencja Lotnicza Altair.

[3] Artykuł w samoloty-cywilne.falszywi.eu

[4] Specyfikacja na stronie producenta

[5] LPR wycofało pierwszego piaggio P180 SP-MXH (zdjęcia) [online], www.rynek-lotniczy.pl [dostęp 2024-05-27] .

[6] AirCraft24.com - Piaggio Avanti Samolot na sprzedaż - PLN 4.500.000 - SP-MXH [online], www.aircraft24.pl [dostęp 2024-05-27] .

[7] Hammerhead oblatany, „Lotnictwo”, nr 1 (2014), s. 4, ISSN 1732-5323

[8] Prezentacja Piaggio MPA, „Raport”, nr 12 (2015), s. 79, ISSN 1429-270x

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]