Na igrzyskach olimpijskich w 1912 w Sztokholmie zwyciężył w skoku wzwyż z miejsca przed swoim młodszym bratem Benjaminem oraz Grekiem Konstandinosem Tsiklitirasem. Ustanowił wówczas rekord olimpijski wynikiem 1,63 m. W konkursie skoku w dal z miejsca ci sami zawodnicy zdobyli medale: Tsiklitiras złoty, Platt Adams srebrny, a Benjamin Adams brązowy. Platt Adams startował na tych igrzyskach również w trójskoku (zajął 5. miejsce) oraz w skoku wzwyż (nie wszedł do finału). Wystąpił także w pokazowym meczu baseballa[1].
Był mistrzem Stanów Zjednoczonych (AAU) w skoku o tyczce na odległość w 1910 i 1913-1915, skoku w dal w 1908, 1911, 1912 i 1914 i w trójskoku w 1912.
↑ abcdNajlepszy Amerykanin, który zajął drugie miejsce, w mistrzostwach występowali wtedy również zawodnicy z innych krajów, ponieważ miały one charakter otwarty
W latach 1906–1979 zawody były organizowane przez Amateur Athletic Union, w latach 1980– 1992 przez Athletics Congress, od 1993 przez USA Track & Field.
W latach 1906–1979 zawody były rozgrywane pod auspicjami Amateur Athletic Union. Od 1980 do 1992 organizował je Athletics Congress. Następnie ich organizacją zajął się Związek Lekkoatletyki USA. Mistrzostwa miały charakter otwarty, co oznacza, że mogli w nich występować zawodnicy z innych krajów.