Porofor
Porofor – substancja służąca do wytwarzania płynnych lub stałych pian[1][2][3][4]. Stosowane są zarówno do wytwarzania spienionych tworzyw sztucznych i gum, jak i produktów spożywczych (np. chleb i ciasta – produkowane z użyciem proszku do pieczenia – lub bita śmietana)[1].
Podział ze względu na mechanizm wytwarzania porów[4][5][6]:
- fizyczne
- chemiczne – związki rozkładające się z wydzieleniem produktów gazowych
- związki nieorganiczne, np. NaHCO
3, NH
4HCO
3, (NH
4)
2CO
3[1], NH
2NH
2[1][9] lub NaN
3[9] - związki organiczne, np. azodikarbonamid (
)[4][9] lub benzenosulfonylohydrazyd (C
6H
5−SO
2−NH−NH
2)[9]
- związki nieorganiczne, np. NaHCO
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e blowing agent, [w:] Richard J. Lewis Sr., Hawley's condensed chemical dictionary, wyd. 15, Hoboken, New Jersey 2007, s. 169–170, ISBN 978-0-471-76865-4, OCLC 124039624.
- ↑ foaming agent (blowing agent), [w:] Oxford Dictionary of Chemistry, wyd. 8, Oxford University Press, 2020, DOI: 10.1093/acref/9780198841227.001.0001, ISBN 978-0-19-884122-7 (ang.).
- ↑ foaming agent (blowing agent), [w:] John Daintith (red.), A Dictionary of Chemistry, wyd. 6, Oxford: Oxford University Press, 2008, s. 230, ISBN 978-0-19-920463-2.
- ↑ a b c d Blowing Agent, [w:] Jan W. Gooch (red.), Encyclopedic Dictionary of Polymers, wyd. 2, New York, NY: Springer New York, 2011, s. 87, DOI: 10.1007/978-1-4419-6247-8, ISBN 978-1-4419-6246-1 (ang.).
- ↑ K.S. Sisanth, M.G. Thomas, J. Abraham, S. Thomas, General introduction to rubber compounding, [w:] Sabu Thomas, Hanna J. Maria (red.), Progress in Rubber Nanocomposites, patrz „Blowing agents”, s. 28, Elsevier, 2017, s. 1–39, DOI: 10.1016/b978-0-08-100409-8.00001-2, ISBN 978-0-08-100409-8 (ang.).
- ↑ a b c Metody przetwórstwa materiałów polimerowych, [w:] Leszek Adam Dobrzański, Podstawy nauki o materiałach i metaloznawstwo. Materiały inżynierskie z podstawami projektowania materiałowego, Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 2002, s. 996–1000, ISBN 978-83-204-2793-6.
- ↑ Porofory, [w:] Jan Rabek, Polimery i ich zastosowania interdyscyplinarne. Tom 2, Warszawa: PWN, 2020, ISBN 978-83-01-21136-3, OCLC 1192546671 [dostęp 2025-06-26], fragment.
- ↑ Methyl chloride, [w:] Pradyot Patnaik, A Comprehensive Guide to the Hazardous Properties of Chemical Substances, Wiley, 2007, s. 441, DOI: 10.1002/9780470134955, ISBN 978-0-471-71458-3 (ang.).
- ↑ a b c d Applications of Hydrazine, [w:] Karl Heinz Büchel, Hans‐Heinrich Moretto, Peter Woditsch, Industrial Inorganic Chemistry, Wiley, 24 lutego 2000, s. 4849, DOI: 10.1002/9783527613328, ISBN 978-3-527-29849-5 (ang.).
Encyklopedie internetowe (klasa substancji chemicznych o wspólnym zastosowaniu lub funkcji):
