Poterna
Poterna (potajnik) – podziemne przejście umożliwiające komunikację wewnątrz twierdzy bądź fortu[1] pomiędzy poszczególnymi stanowiskami w dziele fortyfikacyjnym bez narażenia się na bezpośredni ostrzał lub prowadzące z wnętrza fortyfikacji na przedpole (co umożliwiało np. dokonanie wypadu)[2]
Przeważnie poterny łączyły kaponiery ze schronem głównym, lub ze schronami pogotowia w poprzecznicach. Wznoszone były z drewna, cegły bądź betonu, budowane metodą górniczą lub odkrywkową. Nazwa używana także w odniesieniu do bocznej bramy (furty) w murze obronnym.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Ryszard Henryk Bochenek: 1000 słów o inżynierii i fortyfikacjach. Warszawa: Wydawnictwo Ministra Obrony Narodowej, 1989, s. 216. ISBN 83-11-07423-2.
- ↑ Janusz Bogdanowski: Architektura obronna w krajobrazie Polski od Biskupina do Westerplatte. Warszawa-Kraków: PWN, 1996, s. 541.
