Ptilorrhoa
| Ptilorrhoa | |||
| J.L. Peters, 1940[1] | |||
 Ściółkarz plamoskrzydły (P. leucosticta) na ilustracji J. Smita opublikowanej w czasopiśmie „Proceedings of the Zoological Society of London” w 1873 roku[2] | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
Ptilorrhoa | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Eupetes caerulescens Temminck, 1836 | |||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Gatunki | |||
| |||
| Zasięg występowania | |||
| |||
Ptilorrhoa – rodzaj ptaków z rodziny pieszaków (Cinclosomatidae).
Rozmieszczenie geograficzne
[edytuj | edytuj kod]Rodzaj obejmuje gatunki występujące endemicznie na Nowej Gwinei i kilku sąsiednich wyspach[4].
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Długość ciała 20–24 cm; masa ciała 49–74 g[5].
Systematyka
[edytuj | edytuj kod]Rodzaj zdefiniował w 1940 roku amerykański ornitolog James Lee Peters w artykule zatytułowanym Zmienność geograficzna u strzyżyka karolińskiego, opublikowanym w czasopiśmie „The Auk”[1]. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) ściółkarz modry (P. caerulescens).
Etymologia
[edytuj | edytuj kod]- Ptilorrhoa: gr. πτιλον ptilon ‘pióro’; ορρος orrhos ‘zad, kuper’[6].
- Mollitor: łac. molitor ‘młynarz, budowniczy’, od moliri ‘trudzić’, od moles, molis ‘trud’[7]. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Munia leucosticta Salvadori, 1876.
Podział systematyczny
[edytuj | edytuj kod]Do rodzaju należą następujące gatunki[8]:
- Ptilorrhoa leucosticta (P.L. Sclater, 1874) – ściółkarz plamoskrzydły
- Ptilorrhoa urrissia Woxvold, Gamui, Legra, Yama, Koane & Tulai, w druku – ściółkarz kasztanowogłowy
- Ptilorrhoa caerulescens (Temminck, 1836) – ściółkarz modry
- Ptilorrhoa nigricrissus (Salvadori, 1876) – ściółkarz czarnorzytny
- Ptilorrhoa geislerorum (A.B. Meyer, 1892) – ściółkarz brązowogłowy
- Ptilorrhoa castanonota (Salvadori, 1876) – ściółkarz strojny
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b J.L. Peters. Geographical Variation in the Carolina Wren. „The Auk”. 57 (1), s. 94, 1940. (ang.).
- ↑ P.L. Sclater. Characters of new Species of Birds Discovered in New Guinea by Signor D’Albertis. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1873, s. ryc. lii, 1873. (ang.).
- ↑ T. Iredale: Birds of New Guinea. Cz. 2. Melbourne: Georgian House, 1956, s. 86. (ang.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (redaktorzy), Australasian babblers, logrunners, satinbirds, berrypeckers, wattlebirds, whipbirds, jewel-babblers, quail-thrushes [online], IOC World Bird List (v15.1) [dostęp 2025-10-16] (ang.).
- ↑ D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette, Quail-thrushes and Jewel-babblers (Cinclosomatidae), version 1.0, [w:] S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2021, Ptilorrhoa, DOI: 10.2173/bow.cinclo2.01 [dostęp 2023-06-02] (ang.).
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Ptilorrhoa [dostęp 2023-06-02].
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Mollitor [dostęp 2023-06-01].
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko, Rodzina: Cinclosomatidae Mathews, 1921 – pieszaki – Quail-thrushes and Jewel-babblers (wersja: 2025-12-07), [w:] Kompletna lista ptaków świata [online], Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego [dostęp 2026-01-12].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).
