Spis treści
RG Veda
| RG Veda | |
|---|---|
| jap. 聖伝-RG VEDA- (Seiden: Rigu Vēda) | |
| Gatunek | fantasy, przygodowy |
| Manga | |
| Autor | Clamp |
| Wydawca | Shinshokan |
| Polski wydawca | Japonica Polonica Fantastica |
| Odbiorcy | shōjo |
| Magazyn | Wings |
| Wydawana | wrzesień 1989 – maj 1996 |
| Liczba tomów | 10 |
| OVA | |
| Reżyser | Hiroyuki Ebata (odc. 1) Takamasa Ikegami (odc. 2) |
| Scenariusz | Nanase Ōkawa |
| Muzyka | Nick Wood |
| Studio | Animate |
| Liczba odcinków | 2 |
| Data wydania | 1 czerwca 1991 – 21 czerwca 1992 |
| Czas trwania | 45 minut (każdy) |
RG Veda (jap. 聖伝-RG VEDA- Seiden: Rigu Vēda) – manga stworzona przez grupę Clamp, będąca jej debiutanckim dziełem. Całość składa się z dziesięciu tomów. Ważny wkład w historię mają elementy mitologii wedyzmu, a sam tytuł jest alternatywną wersją Rygwedy, która powstała najwcześniej spośród czterech hinduskich sanskrytów zwanych Wedami. Seria słynie głównie ze swojej ekstrawaganckiej i bogato zdobionej kreski.
Na podstawie mangi powstały dwa odcinki OVA.
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Trzysta lat temu, Bóg Piorunów Taishakuten zbuntował się przeciwko Niebiańskiemu Władcy (Tentei). W wyniku rebelii Władca oraz jego boski strażnik Ashura-ō stracili życie. Bóg Piorunów z pomocą Shashi, żony Ashury-ō, objął nienależne mu miejsce na tronie i rozpoczął okrutną tyranię jako nowy Imperator. Jednakże została obwieszczona taka przepowiednia:
„Sześć gwiazd uderzy w ziemię. Ty jesteś ciemną gwiazdą, która sprzeciwiła się niebiosom. Twoja podróż rozpocznie się, gdy znajdziesz dziecię wymierającego rodu. Nie potrafię powiedzieć, czy dziecię będzie dobre czy złe, ale wiem tylko, że może ono obracać kołem niebiańskiego przeznaczenia...”
Podążając za słowami przepowiedni, Strażnik północnych ziem, Yasha-ō, budzi dziecko (nie ma jednoznacznie określonej płci) Ashury-ō, Ashurę, które spało pod wpływem magicznej pieczęci przez ostatnie trzysta lat. Wierząc, że słowa przepowiedni oznaczają, iż wspólnie Sześć Gwiazd może zdetronizować Taishakutena, wraz z Ashurą wyrusza w podróż by je odnaleźć. Po pewnym czasie dołącza do nich Sōma, Ryu-ō i Karura-ō, troje z przepowiedzianych Sześciu Gwiazd, którymi są również Yasha-ō i Ashura. Tajemnicza postać zwąca się Kujaku, który się regularnie pojawia, daje im cenne rady, ale jego prawdziwa natura i intencje pozostają niejasne.
Szlachetny, choć lekko dziecinny Ashura (który jest dla wygody zazwyczaj określany jako „on”, choć niektóre tłumaczenia używają źeńskiej osoby) w niedługim czasie ujawnia swoje zabójcze alter-ego dzieciaka, który lubuje się w sianiu śmierci i destrukcji, ale ta jego mroczna strona pozostaje przez większość czasu bardziej lub mniej przytłumiona, również dzięki uczuciu jakim darzy Yashę-ō.
Pragnąc położyć kres panowaniu Taishakutena, Sześć Gwiazd ostatecznie wkracza do Zenmi-jō, pałacu Taishakutena. Napotykają się tutaj na trzech pozostałych przy życiu (jeden został wcześniej zabity przez Yasha-ō) Czterech Generałów (Shitennō), którzy przysięgli bronić Taishakutena i okrywają szokującą wiadomość, że szósta Gwiazda, Kendappa-ō, który jest przyjacielem większości z nich i pomagał im w przeszłości, jest pośród nich jako Jikokuten, ostatni i wcześniej nieznany spośród Czterech Generałów. W wyniku spotkania się wszystkich Sześciu Gwiazd, mroczna strona Ashury przejmuje kontrolę. Zabija swoją matkę, zdrajczynię Shashi i poprzez umieszczenie pięczęci z jej czoła na jego mieczu Shura-tō, przebudza się jako prawdziwy Ashura, Bóg Płomieni, Krwi i Wojny, którego celem jest zniszczenie nieba, ziemi i piekła.
By dopełnić swoje przebudzenie, przystępuje do zabicia Sześciu Gwiazd (którzy jeszcze nie zostali zabici), dopóki przy życiu ostaje się już tylko Yasha-ō. Niespodziewanie jednak na drodze staje mu Taishakuten i wychodzi na jaw, że jego okrutne panowanie było tylko intrygą, którą uknuł wraz ze zmarłym Ashurą-ō, by zapobiec zgromadzeniu się Sześciu Gwiazd, a więc także przebudzeniu prawdziwego Ashury. Jednakże ostatecznie to nie Taishakuten powstrzymuje go. Gdy Ashura rusza, by zabić Yashę-ō, w ostatnim momencie przyjmuje pchnięcie mieczem na siebie. Wtedy zostaje owinięty w kokon i ponownie zapada w sen, by zostać przebudzonym setki lat później przez Kujaku, który poświęca swoje własne życie pod przysięgą Yashy-ō, że nigdy nie pozwoli by Ashura ponownie stał się Bogiem Destrukcji.
Manga
[edytuj | edytuj kod]Rozdziały mangi były publikowane w czasopiśmie „Wings” wydawnictwa Shinshokan od numeru z września 1989 do numeru z maja 1996[1][2]. Później zostały skompilowane w 10 tankōbonach, wydanych między 25 lutego 1990 a 25 kwietnia 1996[3][4]. Wydawnictwo opublikowało tę mangę ponownie w latach 2003–2004 tym razem w edycji 7-tomowej[5][6].
W Polsce seria została wydana przez wydawnictwo Japonica Polonica Fantastica w 5-tomowej edycji kolekcjonerskiej[7].
Edycja tankōbon
[edytuj | edytuj kod]| Nr | Data wydania (język japoński) | ISBN (język japoński) |
|---|---|---|
| 1 | 25 lutego 1990[3] | ISBN 4-403-61218-0 |
| 2 | 1 czerwca 1990[8] | ISBN 4-403-61230-X |
| 3 | 25 grudnia 1990[9] | ISBN 4-403-61244-X |
| 4 | 25 września 1991[10] | ISBN 4-403-61265-2 |
| 5 | 25 marca 1992[11] | ISBN 4-403-61276-8 |
| 6 | 25 grudnia 1992[12] | ISBN 4-403-61295-4 |
| 7 | 25 maja 1993[13] | ISBN 4-403-61312-8 |
| 8 | 15 czerwca 1994[14] | ISBN 4-403-61350-0 |
| 9 | 29 czerwca 1995[15] | ISBN 4-403-61387-X |
| 10 | 25 kwietnia 1996[4] | ISBN 4-403-61416-7 |
Edycja kolekcjonerska
[edytuj | edytuj kod]| Nr | Język japoński | Język polski | ||
|---|---|---|---|---|
| Data wydania | ISBN | Data wydania | ISBN | |
| 1 | 3 grudnia 2011[16] | ISBN 978-4-04-120001-8 | maj 2022[17] | ISBN 978-83-8264-061-8 |
| 2 | 4 lutego 2012[18] | ISBN 978-4-04-120081-0 | sierpień 2022[17] | ISBN 978-83-8264-062-5 |
| 3 | 2 maja 2012[19] | ISBN 978-4-04-120199-2 | listopad 2022[17] | ISBN 978-83-8264-063-2 |
| 4 | 4 lipca 2012[20] | ISBN 978-4-04-120234-0 | marzec 2023[17] | ISBN 978-83-8264-064-9 |
| 5 | 5 listopada 2012[21] | ISBN 978-4-04-120435-1 | lipiec 2023[17] | ISBN 978-83-8264-065-6 |
Anime
[edytuj | edytuj kod]Na podstawie mangi powstały dwa odcinki OVA, wydane w latach 1991–1992, adaptujące fragment środkowej części fabuły[22]. Produkcją zajęło się studio Animate, za reżyserię odpowiadali Hiroyuki Ebata (odc. 1) i Takamasa Ikegami (odc. 2), scenariusz napisała Nanase Ōkawa, a muzykę skomponował Nick Wood[23].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ ウィングス/1989 [online], www2.osk.3web.ne.jp [dostęp 2025-12-13] [zarchiwizowane z adresu 2025-02-14] (jap.).
- ↑ ウィングス/1996 [online], www2.osk.3web.ne.jp [dostęp 2025-12-13] [zarchiwizowane z adresu 2025-03-07] (jap.).
- ↑ a b 聖伝 (1) [online], Shinshokan [dostęp 2020-12-20] (jap.).
- ↑ a b 聖伝 (10) [online], Shinshokan [dostęp 2020-12-20] (jap.).
- ↑ 聖伝 (1) (りぐ・ゔぇーだ) [online], Shinshokan [dostęp 2020-12-20] (jap.).
- ↑ 聖伝 (7) (りぐ・ゔぇーだ) [online], Shinshokan [dostęp 2020-12-20] (jap.).
- ↑ RG Veda [online], Japonica Polonica Fantastica [dostęp 2025-12-13] (pol.).
- ↑ 聖伝 (2) [online], Shinshokan [dostęp 2020-12-20] (jap.).
- ↑ 聖伝 (3) [online], Shinshokan [dostęp 2020-12-20] (jap.).
- ↑ 聖伝 (4) [online], Shinshokan [dostęp 2020-12-20] (jap.).
- ↑ 聖伝 (5) [online], Shinshokan [dostęp 2020-12-20] (jap.).
- ↑ 聖伝 (6) [online], Shinshokan [dostęp 2020-12-20] (jap.).
- ↑ 聖伝 (7) [online], Shinshokan [dostęp 2020-12-20] (jap.).
- ↑ 聖伝 (8) [online], Shinshokan [dostęp 2020-12-20] (jap.).
- ↑ 聖伝 (9) [online], Shinshokan [dostęp 2020-12-20] (jap.).
- ↑ 聖伝 ‐RG VEDA‐ [愛蔵版] (1) (CLAMP CLASSIC COLLECTION) [online], Amazon.co.jp [dostęp 2025-12-12] (jap.).
- ↑ a b c d e RG Veda [online], Tanuki.pl [dostęp 2025-12-12] (pol.).
- ↑ 聖伝 ‐RG VEDA‐ [愛蔵版] (2) (CLAMP CLASSIC COLLECTION) [online], Amazon.co.jp [dostęp 2025-12-12] (jap.).
- ↑ 聖伝 ‐RG VEDA‐ [愛蔵版] (3) (CLAMP CLASSIC COLLECTION) [online], Amazon.co.jp [dostęp 2025-12-12] (jap.).
- ↑ 聖伝 ‐RG VEDA‐ [愛蔵版] (4) (CLAMP CLASSIC COLLECTION) [online], Amazon.co.jp [dostęp 2025-12-12] (jap.).
- ↑ 聖伝 ‐RG VEDA‐ [愛蔵版] (5) (CLAMP CLASSIC COLLECTION) [online], Amazon.co.jp [dostęp 2025-12-12] (jap.).
- ↑ Lucy, Episode 3: RG Veda OVA – A Quick Diversion [online], CLAMPcast in Wonderland, 24 maja 2019 [dostęp 2025-12-13] (ang.).
- ↑ RG Veda (OAV) [online], Anime News Network [dostęp 2025-12-13] (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Manga RG Veda w bazie Anime News Network (ang.)









