Ryan Cochran-Siegle

Ryan Cochran-Siegle

Data i miejsce urodzenia	27 marca 1992 Burlington
Klub	Mount Mansfield
Wzrost	185 cm
Debiut w PŚ	23.11 2011, Lake Louise (DNF - zjazd)
Pierwsze punkty w PŚ	3.12 2011, Beaver Creek (29. miejsce – super G)
Pierwsze podium w PŚ	19.12 2020, Val Gardena (2. miejsce – zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone Igrzyska olimpijskie srebro Pekin 2022 narciarstwo alpejskie (supergigant) srebro Mediolan–Cortina d’Ampezzo 2026 narciarstwo alpejskie (supergigant) Mistrzostwa świata juniorów złoto Roccaraso 2012 zjazd złoto Roccaraso 2012 kombinacja
Multimedia w Wikimedia Commons

Ryan Cochran-Siegle (ur. 27 marca 1992 w Burlington) – amerykański narciarz alpejski, wicemistrz olimpijski i dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Ryan Cochran-Siegle pojawił się 16 grudnia 2007 roku w Sugarloaf, gdzie w zawodach FIS Race zajął 50. miejsce w slalomie. W 2011 roku wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Crans-Montana, zajmując między innymi jedenaste miejsce w supergigancie i dwunaste w kombinacji. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Roccaraso zwyciężył w zjeździe, wyprzedzając dwóch Szwajcarów: Ralpha Webera i Nilsa Maniego. Parę dni później złoty medal zdobył także w kombinacji, tym razem wyprzedzając Henrika Kristoffersena z Norwegii oraz Słoweńca Žana Kranjca.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 26 listopada 2011 roku w Lake Louise, gdzie nie ukończył zawodów w zjeździe. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył parę dni później, 3 grudnia 2011 roku w Beaver Creek, zajmując 29. miejsce w supergigancie. Na podium zawodów tego cyklu pierwszy raz stanął 19 grudnia 2020 roku w Val Gardenie, kończąc rywalizację w zjeździe na drugiej pozycji. Rozdzielił tam na podium Norwega Aleksandra Aamodta Kilde i Beata Feuza ze Szwajcarii.

Trzykrotnie startował na mistrzostwach świata – jego najlepszym wynikiem na nich była 11. pozycja w supergigancie na mistrzostwach świata w Åre w 2019 roku. Na igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu w 2018 roku zajął 11. pozycję w gigancie, 14. w supergigancie i 23. w zjeździe. Podczas rozgrywanych rok później igrzysk olimpijskich w Pekinie wywalczył srebrny medal w supergigancie. Rozdzielił tam Austriaka Matthiasa Mayera i Aleksandra Aamodta Kilde. Zajął także 14. miejsce w zjeździe, a rywalizacji w gigancie nie ukończył. Kolejny medal zdobył na igrzyskach olimpijskich w Mediolanie–Cortina d’Ampezzo w 2026. W supergigancie zajął drugie miejsce, plasując się między dwoma Szwajcarami: Franjo von Allmenem i Marco Odermattem.

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Czas biegu	Strata	Zwycięzca
DNF1	13 lutego	2018	Pjongczang	Superkombinacja	2:06,52	-	Marcel Hirscher
23.	15 lutego	2018	Pjongczang	Zjazd	1:40,25	+2,71	Aksel Lund Svindal
14.	16 lutego	2018	Pjongczang	Supergigant	1:24,44	+1,28	Matthias Mayer
11.	18 lutego	2018	Pjongczang	Gigant	2:18,04	+2,70	Marcel Hirscher
14.	7 lutego	2022	Pekin	Zjazd	1:42,69	+1,22	Beat Feuz
2.	8 lutego	2022	Pekin	Supergigant	1:19,94	+0,04	Matthias Mayer
DNF1	13 lutego	2022	Pekin	Gigant	2:09,35	–	Marco Odermatt
18.	7 lutego	2026	Mediolan–Cortina d’Ampezzo	Zjazd	1:51,61	+2,02	Franjo von Allmen
2.	11 lutego	2026	Mediolan–Cortina d’Ampezzo	Supergigant	1:25,32	+0,13	Franjo von Allmen

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Czas biegu	Strata	Zwycięzca
15.	6 lutego	2013	Schladming	Supergigant	1:23,96	+1,67	Ted Ligety
DNF1	11 lutego	2013	Schladming	Superkombinacja	2:56,96	-	Ted Ligety
28.	8 lutego	2017	Sankt Moritz	Supergigant	1:28,76	+3,38	Erik Guay
19.	13 lutego	2017	Sankt Moritz	Superkombinacja	2:28,60	+2,27	Luca Aerni
25.	17 lutego	2017	Sankt Moritz	Gigant	2:16,11	+2,80	Marcel Hirscher
11.	6 lutego	2019	Åre	Supergigant	1:24,20	+0,53	Dominik Paris
12.	9 lutego	2019	Åre	Zjazd	1:19,98	+1,02	Kjetil Jansrud
18.	11 lutego	2019	Åre	Superkombinacja	1:47,71	+2,13	Alexis Pinturault
21.	15 lutego	2019	Åre	Gigant	2:20,24	+3,64	Henrik Kristoffersen
10.	7 lutego	2023	Courchevel/Méribel	Kombinacja	1:53,31	+5,25	Alexis Pinturault
18.	9 lutego	2023	Courchevel/Méribel	Supergigant	1:07,22	+1,52	James Crawford
24.	12 lutego	2023	Courchevel/Méribel	Zjazd	1:47,05	+1,90	Marco Odermatt
7.	7 lutego	2025	Saalbach	Supergigant	1:24,57	+1,31	Marco Odermatt
13.	9 lutego	2025	Saalbach	Zjazd	1:40,68	+1,43	Franjo von Allmen
4.	12 lutego	2025	Saalbach	Kombinacja drużynowa	2:42,38	+0,69	Szwajcaria 1

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Czas biegu	Strata	Zwycięzca
13.	30 stycznia	2011	Crans-Montana	Gigant	2:19,62	+3,38	Alexis Pinturault
35.	31 stycznia	2011	Crans-Montana	Slalom	1:28,54	+9,81	Reto Schmidiger
33.	3 lutego	2011	Crans-Montana	Zjazd	1:37,34	+2,79	Boštjan Kline
12.	3 lutego	2011	Crans-Montana	Kombinacja	?	?	Reto Schmidiger
11.	4 lutego	2011	Crans-Montana	Supergigant	1:22,44	+1,68	Boštjan Kline
1.	2 marca	2012	Roccaraso	Zjazd	1:11,99	-	-
DNF	3 marca	2012	Roccaraso	Supergigant	1:02,73	-	Ralph Weber
28.	7 marca	2012	Roccaraso	Gigant	2:39,50	+2,65	Henrik Kristoffersen
10.	9 marca	2012	Roccaraso	Slalom	1:38,44	+2,75	Santeri Paloniemi
1.	9 marca	2012	Roccaraso	Kombinacja	31,49 pkt	-	-

• sezon 2011/2012: 131.
• sezon 2012/2013: 106.
• sezon 2016/2017: 83.
• sezon 2017/2018: 75.
• sezon 2018/2019: 53.
• sezon 2019/2020: 20.
• sezon 2020/2021: 22.
• sezon 2021/2022: 15.
• sezon 2022/2023: 29.
• sezon 2023/2024: 24.
• sezon 2024/2025: 28.
• sezon 2025/2026:

1. Val Gardena – 19 grudnia 2020 (zjazd) – 2. miejsce
2. Bormio – 29 grudnia 2020 (supergigant) – 1. miejsce
3. Val Gardena – 21 grudnia 2024 (zjazd) – 3. miejsce
4. Beaver Creek – 4 grudnia 2025 (zjazd) – 2. miejsce
5. Crans-Montana – 1 lutego 2026 (zjazd) – 3. miejsce

• Ryan COCHRAN-SIEGLE - Athlete Information. fis-ski.com. [dostęp 2026-03-02]. (ang.).
• Ryan Cochran-Siegle. olympedia.org. [dostęp 2026-03-02]. (ang.).