Spis treści
Thulin E
Thulin E między 1916 a 1918 rokiem | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ | |
| Konstrukcja |
dwupłat konstrukcji drewnianej |
| Załoga |
2 |
| Historia | |
| Data oblotu |
wiosna 1916 |
| Lata produkcji |
1916 |
| Wycofanie ze służby |
1920 |
| Liczba egz. |
4 |
| Liczba wypadków • w tym katastrof |
|
| Dane techniczne | |
| Napęd |
1 silnik rotacyjny Thulin A |
| Moc | |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
11,4 m |
| Długość |
6,45 m |
| Wysokość |
3 m |
| Powierzchnia nośna |
32 m² |
| Masa | |
| Startowa |
785 kg |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Szwecja | |
Thulin E – szwedzki samolot rozpoznawczy, zbudowany w 1916 roku w wytwórni lotniczej AB Thulinverken w Landskronie. Wyprodukowano krótką serię czterech maszyn, które służyły w lotnictwie szwedzkim do 1920 roku. Thulin E był pierwszą samodzielną konstrukcją zakładów AB Thulinverken.
Historia i użycie
[edytuj | edytuj kod]Po wybuchu I wojny światowej Riksdag podjął decyzję o zakupie czterech samolotów rozpoznawczych[1]. Zamówienie zostało złożone w wytwórni lotniczej AB Thulinverken z siedzibą w Landskronie, która rozpoczęła prace projektowe nad dwumiejscową maszyną w układzie dwupłatu[1]. Mimo zewnętrznego podobieństwa do niemieckiego Gotha LD.5, samolot nazwany Thulin E uznawany jest za pierwszą samodzielną konstrukcją zakładów AB Thulinverken[1]. Zgodnie ze ówczesnymi standardami pilot siedział w tylnej kabinie, a obserwator w przedniej[1].
Produkcja czterech zamówionych samolotów została ukończona wiosną 1916 roku[1]. Po oblocie pierwsze dwa egzemplarze zostały dostarczone lotnictwu szwedzkiemu, gdzie otrzymały numery seryjne 26 i 30[1]. Trzeci egzemplarz o numerze 32 został wyposażony w pływaki, a ostatni Thulin E otrzymał numer seryjny 36[1]. Wszystkie cztery Thuliny E zostały wysłane na północ Szwecji, włączone do 2. Sekcji Lotniczej (szw. 2. Flygavdelningen), której zadaniem było patrolowanie granicy z Finlandią[1]. Latem samoloty wyposażano w pływaki, a zimą w narty[1].
26 stycznia 1917 roku w katastrofie utracona została maszyna numer 32, a pozostałe trzy Thuliny E zostały skasowane w grudniu 1920 roku[1].
Opis konstrukcji i dane techniczne
[edytuj | edytuj kod]Thulin E był dwumiejscowym samolotem rozpoznawczym w układzie dwupłatu[1]. Długość samolotu wynosiła 6,45 metra, a jego wysokość 3 metry[1]. Rozpiętość skrzydeł wynosiła 11,4 metra, a powierzchnia nośna 32 m²[1]. Masa całkowita (startowa) samolotu wynosiła 785 kg[1]. Napęd stanowił chłodzony powietrzem 9-cylindrowy silnik rotacyjny Thulin A o mocy 66 kW (90 KM)[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jan Forsgren: Swedish Military Airplanes 1911–1926. T. 68. Aeronaut Books, 2022, seria: Great War Aviation Centennial Series. ISBN 978-1-953201-57-7. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Sylwetka samolotu Thulin E w serwisie «Уголок неба». airwar.ru. [dostęp 2024-06-12]. (ros.).









