Udava

Ten artykuł od 2020-06 wymaga zweryfikowania podanych informacji.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Udava (pol. Udawa) – rzeka we wschodniej Słowacji, lewy dopływ Laborca w zlewisku Morza Czarnego. Długość – 38,3 km.

Źródła Udavy znajdują się na wysokości ok. 700-730 m n.p.m. w paśmie słowackich Bieszczadów (tam występujących jako Bukovské vrchy), ok. 2,5 km na południowy wschód od szczytu Matragony, tuż nad obecną granicą słowacko-polską, koło polskiej wsi Solinka. Stamtąd rzeka płynie na południowy zachód przez Bieszczady i ich południowe pogórze, a następnie skręca na południe. Uchodzi do Laborca tuż na północ od miasta Humenné.

W 1938 r. do Polski przyłączono fragment najwyższych partii źródliskowych terenów Udawy koło Balnicy, przez które prowadziła linia kolei wąskotorowej z Łupkowa do Cisnej (tzw. „Źródliska Udavy”)^[1].

Przypisy

↑ Art. 1 Dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej z 16 listopada 1938 r. – Dz. U. z 1938 r. Nr 87, poz. 585 oraz Art. 1 Ustawy z dnia 15 marca 1939 r. – Dz. U. z 1939 r. Nr 22, poz. 136.

[1] Art. 1 Dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej z 16 listopada 1938 r. – Dz. U. z 1938 r. Nr 87, poz. 585 oraz Art. 1 Ustawy z dnia 15 marca 1939 r. – Dz. U. z 1939 r. Nr 22, poz. 136.

[1]