White Pony
| Wykonawca albumu studyjnego | ||||
| Deftones | ||||
| Wydany | ||||
|---|---|---|---|---|
| Nagrywany | ||||
| Gatunek | ||||
| Długość |
53:00 | |||
| Wydawnictwo | ||||
| Producent | ||||
| Oceny | ||||
| ||||
| Album po albumie | ||||
| ||||
White Pony – album studyjny grupy Deftones, wydany w 2000 roku. Na specjalnej edycji płyty zamieszczony został także kawałek „Back To School (Mini Maggit)” (4:15). Utwór „Elite” z tej płyty został w 2001 roku uhonorowany nagrodą Grammy. Amerykański magazyn Metal Edge w 2008 roku nadał White Pony pierwsze miejsce na liście najlepszych nu metalowych albumów[17].
Lista utworów
[edytuj | edytuj kod]- „Feiticeira” - 3:09
- „Digital Bath” - 4:15
- „Elite” - 4:01
- „RX Queen” - 4:27
- „Street Carp” - 2:43
- „Teenager” - 3:20
- „Knife Party” - 4:49
- „Korea” - 3:25
- „Passenger” - 6:10
- „Change (In the House of Flies)” - 4:59
- „Pink Maggit” - 7:38
- „The Boys Republic” - 4:38
Twórcy
[edytuj | edytuj kod]- Stephen Carpenter – gitara
- Chi Cheng – gitara basowa
- Abe Cunningham – perkusja
- Frank Delgado – sample
- Chino Moreno – śpiew, gitara
- Kim Biggs – dyrektor artystyczny
- Robert Daniels – asystent inżyniera dźwięku
- Terry Date – produkcja, miksowanie
- DJ Crook – programowanie
- Michelle Forbes – asystent inżyniera dźwięku
- Scott Weiland - gitara (utwór „RX Queen”)
- Rodleen Getsic – śpiew (utwór „Knife Party”)
- Maynard James Keenan – śpiew (utwór „Passenger”)
- Frank Maddocks – oprawa graficzna
- James Minchin III – zdjęcia
- Scott Olsen – Pro Tools, inżynieria dźwięku
- Ted Regier – asystent inżyniera dźwięku
- Jason Schweitzer – asystent inżyniera dźwięku
- Howie Weinberg – mastering
- Ulrich Wild – inżynieria dźwięku
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Zapisane jako KKKKK.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Deftones – White Pony. Discogs. [dostęp 2025-08-27]. (ang.).
- ↑ Album of the Year: Deftones – White Pony. Album of the Year. [dostęp 2025-08-27]. (ang.).
- ↑ Metacritic: White Pony by Deftones. Metacritic. [dostęp 2025-08-27]. (ang.).
- ↑ Neil Z. Yeung: White Pony – Deftones. AllMusic]. [dostęp 2025-08-27]. (ang.).
- ↑ DEFTONES, White Pony. Blabbermouth.net. [dostęp 2025-08-27]. (ang.).
- ↑ Jim Farber: White Pony. Entertainment Weekly. [dostęp 2025-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-04-26)]. (ang.).
- ↑ Tom Cox: Pop roundup: Deftones, White Pony. The Guardian. [dostęp 2025-08-27]. (ang.).
- ↑ Ben Myers: Deftones. Kerrang!. [dostęp 2025-08-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-05)]. (ang.).
- ↑ Martin Mengele: Deftones – White Pony. laut.de. [dostęp 2025-08-27]. (niem.).
- ↑ Marc Weingarten: Deftones Pony Up for Metal, While Busta Rhymes Mellows Out (DEFTONES "White Pony" Maverick). Los Angeles Times. [dostęp 2025-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-27)]. (ang.).
- ↑ Andy Capper: Album review: Deftones – White Pony (Maverick). NME. [dostęp 2025-08-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2000-08-17)]. (ang.).
- ↑ Ian Cohen: White Pony: Deftones. Pitchfork. [dostęp 2025-08-28]. (ang.).
- ↑ Ann Powers: Deftones: White Pony. Rolling Stone. [dostęp 2025-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-02-08)]. (ang.).
- ↑ (red.) Nathan Brackett, (red.) Christian Hoard: The New Rolling Stone Album Guide – Deftones. Wyd. 4. New York: Simon & Schuster, 2004, s. 223. ISBN 0-7432-0169-8. LCCN 2004058905. (ang.).
- ↑ Greg Milner. DEFTONES, White Pony. „Spin”. Nr 7. 16, s. 150, July 2000. New York: SPIN Media LLC. ISSN 0886-3032. [dostęp 2025-08-28]. (ang.).
- ↑ Edna Gundersen: Capsule music reviews: Deftones, White Pony. USA Today. [dostęp 2025-11-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2000-08-15)]. (ang.).
- ↑ White Pony najlepszą nu-metalową płytą! | Deftones Fans Polish Community
