Wici

Ten artykuł dotyczy komunikacji. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Wici – starodawny sposób zwoływania wojowników i rycerzy na wyprawę wojenną.

W dawnej Polsce uniwersały królewskie, wzywające rycerstwo do udziału w pospolitym ruszeniu^[1].

Początkowo były to pęki łoziny lub powrozów rozsyłane przez króla do najważniejszych urzędników w regionie (wojewodów, starostów, kasztelanów), którzy dalej przekazywali je swoim podwładnym za pomocą posłańców używając systemu sztafetowego. Pęki powrozów były symbolem kary na uchylających się od powinności^[2].

W późniejszym okresie wici zostały zastąpione pisemnym listem zwołującym pospolite ruszenie.

Słanie wici wpisywane było do Libri Inscriptionum Metryki Koronnej.

Obecnie, używane jako przenośnia, oznacza komunikat o ważnych sprawach.

• MarianM. Kukiel MarianM., Zarys historii wojskowości w Polsce, Londyn: Puls, 1993, ISBN 0-907587-99-2 .
• Józef Urbanowicz (red.): Mała encyklopedia wojskowa (R–Ż). T. III. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971.