Zbigniew Jasiewicz

Zbigniew Jasiewicz

Zbigniew Jasiewicz, Agata Stanisz i Anna Weronika Brzezińska, Poznań 2014
Data i miejsce urodzenia	10 czerwca 1934 Poznań
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: etnologia Polski i Azji Środkowej, historia etnologii
Alma Mater	Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Doktorat	1961
Habilitacja	1969
Profesura	1977
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Zbigniew Jan Jasiewicz (ur. 10 czerwca 1934 w Poznaniu) – polski etnolog^[1].

Ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Poznańskim na kierunku historii kultury materialnej (archeologia, etnografia), zakończone dyplomem magisterskim w roku 1955. Stopień doktora uzyskał w roku 1961 (promotor prof. Józef Burszta), habilitacja w roku 1969, tytuł profesora w roku 1977. Od 1953 roku zatrudniony na Uniwersytecie Poznańskim, gdzie był wieloletnim wykładowcą etnologii w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej na Wydziale Historycznym UAM. Pracował w Zakładzie Studiów Pozaeuropejskich. Pełnił funkcje prodziekana (1969–1972) i dziekana (1972–1975) Wydziału Filozoficzno-Historycznego UAM. Od 1979 roku był kierownikiem Katedry Etnografii, w roku 1982 przekształconą w Instytut Etnologii, którym zarządzał do 1993 (rok wcześniej placówka uzyskała nazwę Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej). W latach 2004–2014 był profesorem w Wyższej Szkole Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa w Poznaniu^[2].

Prowadził wieloletnie badania w Azji, m.in. przedmiotem jego zainteresowania byli Uzbecy. Zajmuje się także historią etnologii polskiej, rodziną oraz etnicznością. Kierował grantem związanym z pracami nad edycją Dzieł Wszystkich Oskara Kolberga. Jest autorem ponad 350 fundamentalnych publikacji naukowych^[2].

Przewodniczył Komitetowi Nauk Etnologicznych PAN (1987–2006), redagował czasopismo „Lud” (1987–2006). Był rektorem Uniwersytetu III Wieku w Szamotułach (2007–2012). Członek wielu towarzystw naukowych, w tym Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego (członek honorowy) i Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Członek wielu rad naukowych instytutów i muzeów, m.in. zastępca przewodniczącego Rady Muzeum Narodowego Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie oraz rad redakcyjnych czasopism naukowych^[2].

• Studia historyczno-etnograficzne nad kowalstwem wiejskim w Wielkopolsce, Poznań 1963.
• Uzbecy. Studia nad przeobrażeniami społeczno-kulturowymi w XIX i XX wieku, Poznań 1969.
• Rodzina wiejska na Ziemi Lubuskiej: studium przeobrażeń rodziny na podstawie badań etnograficznych w wybranych wsiach, Poznań 1977.
• Genealogia i powiązania krewniacze w etnograficznych badaniach nad rodziną, Poznań 1980.
• Etnologia ukraińska: od etnologii "etnicznej" do narodowej, Poznań 2006.
• Początki polskiej etnologii i antropologii kulturowej: (od końca XVIII wieku do roku 1918), Poznań 2011.

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
• Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (9 stycznia 2007)^[3]
• Złoty Medal Honorowy „Verba docent-exempla trahunt” Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego
• Medal Palmae Universitatis Studiorum Posnaniensis (25 czerwca 2012)^[4]
• Medal 80-lecia UAM
• Medal 50-lecia PAN
• I nagroda i Medal Zygmunta Glogera
• Statuetka „Złoty Hipolit” (2018)
• Statuetka „Wieża 2018” przyznana przez burmistrza Szamotuł (2018)^[5]

Źródło:^[2].