TKS-D | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Typ pojazdu |
działo samobieżne |
| Załoga |
4 |
| Historia | |
| Prototypy |
1937 |
| Egzemplarze |
2 |
| Dane techniczne | |
| Silnik |
benzynowy Polski Fiat 122B o mocy 46 KM przy 2600 obr./min |
| Pancerz |
przód, boki i tył 4-6 mm, od góry nieopancerzony |
| Długość |
3 m |
| Szerokość |
1,8 m |
| Wysokość |
1,58 m |
| Prześwit |
0,30 m |
| Masa |
2,75 t |
| Osiągi | |
| Prędkość |
40 km/h |
| Zasięg pojazdu |
180 km (na szosie) 110 km (w terenie) |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| armata ppanc. wz. 36 kal. 37 mm | |
TKS-D – prototyp działa samobieżnego - niszczyciela czołgów konstrukcji polskiej z okresu przed II wojną światową.
Historia
[edytuj | edytuj kod]W lutym 1936 Biuro Badań Technicznych Broni Pancernych rozpoczęło studia nad konstrukcją ciągnika artyleryjskiego, zdolnego do przewożenia armaty przeciwpancernej Bofors kal. 37 mm. Konstrukcja pojazdu miała także umożliwiać prowadzenie ognia z przewożonego na nim działa. Wóz był znany pod oznaczeniem TKS-D lub „czołgowa laweta działka piechoty Bofors 37 mm”.
Prace projektowe prowadził zespół pod kierunkiem inż. R. Gundlacha[1]. Konstrukcję nowego pojazdu oparto na podwoziu ciągnika artyleryjskiego C2P ze sprzęgłami bocznymi.
W kwietniu 1937 ukończono budowę dwóch prototypów. Wzięły one udział w walkach podczas kampanii wrześniowej w składzie plutonu przeciwpancernego dywizjonu rozpoznawczego 10 Brygady Kawalerii i zostały podczas nich zniszczone. Potwierdzają to relacje spisane przez oficerów dywizjonu[2][3]. Dowódcą jednego z dział był plut. Zygmunt Szałkowski, odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych[4].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Janusz Magnuski: Karaluchy przeciw panzerom. Wyd. I. Warszawa: Pelta, 1995, s. 41. ISBN 83-85314-06-7. (pol.).
- ↑ Jerzy Majka: Brygada Motorowa Płk. Maczka. 10. Brygada Kawalerii 1937-1939. Rzeszów: Libra, 2004, s. 61. ISBN 83-89183-08-0.
- ↑ Powstanie ↓, s. 49, 54, 63.
- ↑ Powstanie ↓, s. 63.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Powstanie Dywizjonu Rozpoznawczego 10 B.K.. [w:] B.I.58e [on-line]. Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie. [dostęp 2025-09-04].
- Luiza Łuniewska: Czarna brygada. Warszawa: Wydawnictwo Edipresse Polska SA, 2005, s. 57. ISBN 83-60160-28-7.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Polskie działa samobieżne 1930-1939 (TKD i TKS-D). derela.republika.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-05-15)].









