Akantyt
 Akantyt | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Ag2S[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–2,5[1] |
| Przełam |
haczykowaty, półmuszlowy[1] |
| Łupliwość |
niewyraźna |
| Pokrój kryształu |
izometryczny, tabliczkowy, słupkowy |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Gęstość |
7,2–7,4 g/cm³[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
ciemnoszara, ołowianoszara |
| Rysa |
szaro-ołowiowa[1] |
| Połysk |
na świeżym przełamie metaliczny |
| Inne |
anizotropia: słaba[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.BA.35[1] |
Akantyt – minerał z grupy siarczków, jednoskośna odmiana argentytu. Nazwa pochodzi od gr. akanta = strzała i nawiązuje do wyglądu tego minerału.
Wzór chemiczny akantytu to Ag2S (siarczek srebra). Substancja ta jest dwupostaciowa. W przedziale temperatury 179 °C do 586 °C trwała jest odmiana regularna tzw. b-argentyt. Przy obniżaniu temperatury odmiana regularna ulega przemianie poliformicznej w odmianę rombową tzw. akantyt.
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]Właściwości
[edytuj | edytuj kod]Tworzy kryształy o pokroju izometrycznym, tabliczkowym, słupkowym – przeważnie źle wykształcone. Kryształy wykształcone są w postaci sześcianu i jego połączeń z ośmiościanem. Występuje w skupieniach ziarnistych i skrytokrystalicznych. Jest ciemniejszy od galeny, nieprzezroczysty. W świetle odbitym szarobiały z odcieniem zielonkawym. Bardzo często tworzy paramorfozy po argentycie. Powstaje w temperaturze poniżej 179 °C.
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Jest minerałem występującym w srebroośnych żyłach hydrotermalnych. Tworzy wrostki w innych kruszcach. Najczęściej współwystępuje z takimi minerałami jak: galena, kalcyt, kwarc, chalkopiryt, sfaleryt, piryt, srebro rodzime, proustyt, pirargyryt, stephanit[1].
Miejsca występowania: Niemcy – Freiberg, Schneeberg, Annaberg, Meksyk – kopalnia Rayas w Guanajuato, Czechy – Jachymov
Zastosowanie
[edytuj | edytuj kod]Akantyt jest głównym składnikiem rudy srebra.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005
- A. Bolewski: Mineralogia szczegółowa, Wyd. Geolog. 1965
