Spis treści
James Garner
James Garner (1959) | |
| Imię i nazwisko |
James Scott Bumgarner |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
7 kwietnia 1928 |
| Data i miejsce śmierci |
19 lipca 2014 |
| Zawód | |
| Współmałżonek |
Lois Josephine Fleischman Clarke |
| Lata aktywności |
1954–2014 |
| Odznaczenia | |
James Garner, właśc. James Scott Bumgarner (ur. 7 kwietnia 1928 w Norman, zm. 19 lipca 2014 w Los Angeles)[1][2][3] – amerykański aktor filmowy i telewizyjny oraz producent. Laureat trzech Złotych Globów, dwóch nagród Emmy, Nagrody Gildii Aktorów Ekranowych, dwóch People’s Choice Award i dwóch nagród Bambi. Nominowany do Oscara za pierwszoplanową rolę w filmie Romans Murphy’ego (1985).
8 lutego 1960 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 6927 Hollywood Boulevard[4][5].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w Norman[6] w stanie Oklahoma w rodzinie metodystów jako najmłodszy z trzech synów Mildred Scott (z domu Meek) i Weldona Warrena „Billa” Bumgarnerów[7]. Miał dwóch starszych braci − Charlesa Warrena (1924–1984) i Jacka (1926–2011)[7]. Jego matka była w połowie Czirokezką, a ojciec miał pochodzenie niemieckie. Jego matka zmarła w 1933, pięć lat po jego narodzinach. Po śmierci matki Garner i jego bracia zostali wysłani, aby zamieszkać z krewnymi. W 1934 ojciec Jamesa ponownie ożenił się z Wilmą Risinger. Drugie małżeństwo ojca rozpadło się w 1943.
James Garner uczęszczał do Wilson Elementary School, Norman Junior High i Norman High School (Norman Public Schools). W wieku 16 lat postanowił wstąpić do United States Merchant Marine, jednak został szybko zwolniony z powodu choroby lokomocyjnej[8]. Po II wojnie światowej Garner przeprowadził się do Los Angeles, gdzie zamieszkał ze swoim ojcem i zapisał się do Hollywood High School, gdzie został wybrany najpopularniejszym uczniem. W 1948 ojciec po raz trzeci ożenił się z Grace Davey. Po ukończeniu szkoły Garner wstąpił do Gwardii Narodowej. Wraz z armią został wysłany na 14 miesięcy na Półwysep Koreański, gdzie trwała wojna. Podczas walk został ranny, później za to otrzymał Purpurowe Serce[9].
W 1954 Paul Gregory, przyjaciel Garnera, którego poznał podczas nauki w Hollywood High School, namówił go do występu na Broadwayu w roli członka Trybunału i porucznika Stephena Maryki w przedstawieniu Hermana Wouka Bunt przed sądem wojennym[10] u boku Henry’ego Fondy. Wziął udział w reklamach telewizyjnych. W 1955 Garner był brany pod uwagę do głównej roli kowboja Cheyenne’a Bodiego w serialu westernowym ABC/Warner Bros. Cheyenne, którą ostatecznie otrzymał Clint Walker, a Garner pojawił się gościnnie w czterech odcinkach Cheyenne (1955−1957). Wystąpił w odcinku serialu ABC Warner Brothers Presents (1956) − pt. „Eksplozja” („Explosion”) z Charlesem Bronsonem. Jego pierwsze role kinowe to podpułkownik Joe Craven w melodramacie wojennym Mervyna LeRoya Ku nieznanemu (Toward the Unknown, 1956) i Preston w komediodramacie Davida Butlera Dziewczyna, którą zostawił (The Girl He Left Behind, 1956).
Po występie w niewielkiej roli sierżanta Johna Maitlanda w westernie Shoot−Out at Medicine Bend (1957), powiedział: „Zawsze fajnie było pracować z reżyserem Richardem Lelandem „Dickiem” Bare, a odtwórca głównej roli Randolph Scott był starym wyjadaczem, ale film nie jest wart ani grosza”[11]. Przełomem w karierze kinowej okazała się rola kapitana United States Marine Corps Mike’a Baileya w melodramacie Joshuy Logana Sayonara (1957), gdzie partnerował Marlonowi Brando i Miyoshi Umeki, za którą został uhonorowany Złotym Globem dla najbardziej obiecującego nowicjusza[12]. Ponadto film otrzymał cztery Oscary i sześć nominacji[13].
Od 22 września 1957 do 1 kwietnia 1962 grał postać profesjonalnego gracza w pokera na Dzikim Zachodzie w serialu ABC Maverick, za którą był nominowany do nagrody Emmy dla najlepszego aktora pierwszoplanowego w serialu dramatycznym[12]. Za rolę Henry’ego Tyroona w komedii Szwindel (The Wheeler Dealers, 1963) z Lee Remick zdobył nominację do Złotego Globu dla najlepszego aktora w filmie komediowym lub musicalu[12]. Wystąpił jako dr Joe Cardin w dramacie Williama Wylera Niewiniątka (The Children’s Hour, 1961)[13] z Audrey Hepburn i Shirley MacLaine, kapitan RAF Bob Hendley „Zbieracz” w dramacie wojennym Johna Sturgesa Wielka ucieczka (The Great Escape, 1963)[13] z Steve’em McQueenem i Richardem Attenborough, dr Gerald Boyer w komedii romantycznej Normana Jewisona A to historia (The Thrill of It All, 1963)[13] z Doris Day i porucznik Charles E. Madison w czarnej komedii Arthura Hillera Amerykanizacja Emily (The Americanization of Emily, 1964)[13] z Julie Andrews i Melvynem Douglasem.
Od 27 marca 1974 do 10 stycznia 1980 występował w roli prywatnego detektywa Jamesa Scotta Rockforda w serialu kryminalnym NBC Prywatny detektyw Jim Rockford (The Rockford Files), za którą był nominowany do trzykrotnie Złotego Globu dla najlepszego aktora w serialu dramatycznym (1978, 1979, 1980)[12] i pięciokrotnie do nagrody Emmy dla najlepszego aktora w serialu dramatycznym (1976, 1977, 1978, 1979, 1980)[12]. W musicalu Blake’a Edwardsa Victor/Victoria (1982) z Julie Andrews i Lesley Ann Warren został obsadzony w roli gangstera z Chicago Kinga Marchanda[13]. Kreacja Murphy’ego Jonesa, ekscentrycznego wdowca w komedii romantycznej Martina Ritta Romans Murphy’ego (Murphy’s Romance, 1985) z Sally Field przyniosła mu nominację do Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego i Złotego Globu dla najlepszego aktora w filmie komediowym lub musicalu[12].
W westernie komediowym Richarda Donnera Maverick (1994)[13] z Melem Gibsonem i Jodie Foster zagrał szeryfa Zane’a Coopera, a w melodramacie Nicholasa Sparksa Pamiętnik (The Notebook, 2004)[13] z Geną Rowlands wystąpił w roli starszego Noaha Calhouna.
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Swoją żonę Lois Clarke poślubił 17 sierpnia 1956 po zaledwie 14 dniach znajomości. Pozostali małżeństwem do śmierci Garnera. Mieli jedną córkę Gretę oraz Kimberly (córka Clarke z pierwszego małżeństwa)[14].
21 kwietnia 2006 w jego rodzinnym mieście został odsłonięty pomnik aktora, wykonany z brązu.
Po tym gdy w maju 2008 przeszedł rozległy zawał serca wycofał się z życia publicznego[15]. Zmarł nagle 19 lipca 2014 w swoim domu w Los Angeles w wieku 86 lat[16][17].
Wybrana filmografia
[edytuj | edytuj kod]- Sayonara (1957) jako kpt. Mike Bailey
- Cash McCall (1960) jako Cash McCall
- Niewiniątka (1961) jako dr Joe Cardin
- Chłopcy wychodzą na noc (1962) jako Fred Williams
- A to historia (1963) jako dr Gerald Boyer
- Posuń się kochanie (1963) jako Nick Arden
- Wielka ucieczka (1963) jako porucznik Bob Hendley „The Scrounger”
- Amerykanizacja Emily (1964) jako Charles Madison
- Sztuka miłości (1965) jako Casey Barnett
- 36 godzin (1965) jako mjr Jefferson F. Pike
- Pojedynek w Diablo (1966) jako Jess Remsberg
- Grand Prix (1966) jako Pete Aron
- Godzina ognia (1967) jako Wyatt Earp
- Popierajcie swego szeryfa (1969) jako szeryf Jason McMcCullough
- Marlowe (1969) jako Philip Marlowe
- Człowiek zwany Młotem (1970) jako Luther Sledge
- Popierajcie swego rewolwerowca (1971) jako Latigo Smith
- Zdrowie (1980) jako Harry Wolff
- Wielbiciel (1981) jako Jake Berman
- Victor/Victoria (1982) jako King Marchand
- Czołg (1984) jako sierż. Zack Carey
- Romans Murphy’ego (1985) jako Murphy Jones
- Zachód słońca (1988) jako Wyatt Earp
- Nazywam się Bill W. (1989) jako Robert Holbrook Smith „Dr Bob”
- Fałszywy senator (1992) jako Jeff Johnson
- Uprowadzenie (1993) jako porucznik Frank Watters
- Rekiny Manhattanu (1993) jako F. Ross Johnson
- Maverick (1994) jako szeryf Zane Cooper
- Obywatele prezydenci (1996) jako Matt Douglas
- Śmiertelna cisza (1997) jako John Potter
- Półmrok (1998) jako Raymond Hope
- Niezwykły wieczór (1999) jako Robert Woodward
- Kosmiczni kowboje (2000) jako „Tank” Sullivan
- Atlantyda. Zaginiony ląd (2001) − kpt. Lyle Tiberius Rourke (głos)
- Boskie sekrety siostrzanego stowarzyszenia Ya-Ya (2002) jako Shepherd James "Shep" Walker
- 8 prostych zasad (2002-05; serial TV) jako Jim Egan
- Pamiętnik (2004) jako „Duke” (stary Noah Calhoun)
- Bezcenny dar (2006) jako Howard „Red” Stevens
- Terra (2007) − Doron (głos)
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]| Rok | Nagroda | Kategoria | Film / Serial |
|---|---|---|---|
| 1958 | Złoty Glob | Nowa gwiazda roku – aktor w filmie fabularnym[12] | Sayonara (1957) |
| 1977 | Nagroda Emmy | Najlepszy aktor w serialu dramatycznym[12] | Prywatny detektyw Jim Rockford (1976) |
| Bambi | Międzynarodowy serial telewizyjny[12] | ||
| 1978 | People’s Choice Award | Ulubiony wykonawca telewizyjny[12] | — |
| 1982 | Ulubiony wykonawca w nowym serialu telewizyjnym[12] | — | |
| 1987 | Nagroda Emmy | Wybitny występ specjalny w dramacie lub komedii[12] | Obietnica (TV, 1986) |
| 1991 | Złoty Glob | Najlepszy aktor w miniserialu lub filmie telewizyjnym[12] | Decoration Day (TV, 1990) |
| 1994 | Złoty Glob | Najlepszy aktor w miniserialu lub filmie telewizyjnym[12] | Rekiny Manhattanu (TV, 1993) |
| 1999 | Bambi | Nagroda honorowa za całokształt twórczości[12] | — |
| 2005 | Nagroda Gildii Aktorów Ekranowych | Nagroda honorowa za całokształt twórczości[12] | — |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ James Garner, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2025-09-15] (ang.).
- ↑ James Garner w bazie Notable Names Database (ang.)
- ↑ James Garner w bazie Discogs.com (ang.)
- ↑ James Garner. Walk of Fame. [dostęp 2025-03-16]. (ang.).
- ↑ Meredith Blake, Hollywood Star Walk: James Garner, Actor, „Los Angeles Times”, 24 czerwca 2010 [dostęp 2025-03-16] (ang.).
- ↑ James Garner Biography (1928–2014). Film Reference. [dostęp 2025-03-15]. (ang.).
- ↑ a b Louis du Mort: James Garner (1928–2014). Find a Grave Memorial. [dostęp 2025-03-16]. (ang.).
- ↑ Robert Sellers, James Garner: The actor known for his portrayals of an honourable man in a dishonourable world, „The Independent”, 21 lipca 2014 [dostęp 2014-07-21] (ang.).
- ↑ Gene Triplett: The Garner files Retrospective honors actor’s career. The Oklahoman. [dostęp 2025-03-15]. (ang.).
- ↑ James Garner. Internet Broadway Database. [dostęp 2025-03-16]. (ang.).
- ↑ James Garner, Jon Winokur: The Garner Files: A Memoir. Simon & Schuster, 2011, s. 251. ISBN 978-1451642612.
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p James Garner Biography, „TV Guide” [dostęp 2025-03-19] [zarchiwizowane z adresu 2025-03-19] (ang.).
- ↑ a b c d e f g h James Garner. Rotten Tomatoes. [dostęp 2025-03-16]. (ang.).
- ↑ Veronica Horwell, James Garner, Witty, Handsome Leading Man, Dies at 86, „The Guardian”, 20 lipca 2014 [dostęp 2014-07-21] (ang.).
- ↑ Nie żyje aktor James Garner, Rzeczpospolita, 20 lipca 2014 [zarchiwizowane 2014-07-21].
- ↑ Bruce Weber, James Garner obituary [online], The New York Times, 20 lipca 2014 [dostęp 2014-07-21] (ang.).
- ↑ Dennis McLellan, James Garner dies at 86; TV antihero of ‘Maverick,’ ‘Rockford Files’, „Los Angeles Times”, 20 lipca 2014 [dostęp 2025-03-16] (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Tomasz Jopkiewicz. Anty– i bohater. „Film”. nr 6 (2357/LIV), s. 86, czerwiec 1998. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- James Garner (1928–2014) w bazie IMDb (ang.)
- James Garner w bazie Filmweb
- James Garner w bazie Notable Names Database (ang.)
- James Garner w bazie Discogs.com (ang.)
- Amerykanie pochodzenia niemieckiego
- Amerykańscy aktorzy filmowi
- Amerykańscy aktorzy głosowi
- Amerykańscy aktorzy teatralni
- Amerykańscy aktorzy telewizyjni
- Odznaczeni Purpurowym Sercem
- Uczestnicy wojny koreańskiej
- Laureaci Nagrody Gildii Aktorów Ekranowych za całokształt twórczości
- Laureaci Złotego Globu dla najlepszego aktora w miniserialu lub filmie telewizyjnym
- Amerykańscy producenci filmowi
- Amerykańscy producenci telewizyjni
- Urodzeni w 1928
- Zmarli w 2014









