Lazulit

Nie mylić z: lazurytem.

Lazulit

Lazulit
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	hydroksofosforan glinu, magnezu i żelaza ((Mg,Fe)Al2[OH/PO4]2)[1][2]
Twardość w skali Mohsa	5–6[2]
Przełam	nierówny/nieregularny[2], schodkowy[3], drzazgowaty[1]
Łupliwość	niewyraźna[3][2]
Pokrój kryształu	słupkowy, tabliczkowy[3][4], ziarnisty, masywny[1]
Układ krystalograficzny	jednoskośny[3][2]
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[3][2]
Gęstość	3,0–3,4 g/cm³[4]
Właściwości optyczne
Barwa	niebieska, fioletowo-niebieska, ciemnoniebieska rzadziej niebieskozielona[2][1]
Rysa	biała[3][2][1]
Połysk	tłusty, szklisty[3], matowy[2], półszklisty, żywiczny[1]
Współczynnik załamania	1,604–1,663 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,035[1] dyspersja (optyka): słaba[1] pleochroizm: silny; X= bezbarwny Y= niebieski Z= ciemnoniebieski[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.BB.40[1]
Multimedia w Wikimedia Commons
Hasło w Wikisłowniku

Lazulit – rzadki minerał z gromady fosforanów. Nazwa pochodzi od arab. azul (niebo); pers. lazhward (niebieski) oraz łac. lazulum (błękit), połączonego z gr. lithos (kamień, skała), nawiązując do charakterystycznej barwy tego minerału^[2].

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Rzadko tworzy kryształy, najczęściej igiełkowe, tabliczkowe, słupkowe^[3] lub krótkosłupkowe^[4] zwykle przyjmujące postać pseudorombowej podwójnej piramidy o przekroju prostokąta^[2]. Także jako kryształy wrosłe i narosłe^[3]. Niekiedy tworzy formy bliźniacze^[4]. Przeważnie występuje w skupieniach ziarnistych i zbitych, tworzy też impregnacje^[2][4]. Jest minerałem kruchym, przeświecającym (w cienkich okruchach); wyjątkowo bywa bezbarwny^[2]. Zazwyczaj zawiera jasne cętki, kropki, smugi. Z trudem rozpuszcza się w gorących kwasach. Tworzy kryształy mieszane ze scorzalitem^[2]. Wykazuje słaby pleochroizm^[4]. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są żelazo i mangan^[1].

Występuje w skałach metamorficznych oraz rzadko w pegmatytach granitowych^[3][1] i w utworach hydrotermalnych, reprezentowanych przeważnie przez żyły mlecznego kwarcu (zwykle z rutylem i andaluzytem). Spotykany jest też w kwarcytach^[2][3][4] i osadach aluwialnych^[1]. Minerałami współwystępującymi są korund, dumortieryt, sillimanit, syderyt, fluorapatyt, apatyt, pirofyllit, rutyl, granat, dysten, kwarc, wagneryt^[3][2][4][1].

Jest minerałem bardzo rzadkim^[2]. Występuje w Austrii – okolice Salzburga, Szwajcarii – Zermatt, na Madagaskarze, Kanadzie, Szwecji, Słowacji – Nitra, Brazylii – Minas Gerais, Boliwii, Rosji, USA^[2][4][1].

• Minerał bardzo atrakcyjny, poszukiwany i ceniony przez kolekcjonerów^[2].
• Bywa wykorzystywany do wyrobu drobnej galanterii ozdobnej oraz rzeźb^[2].
• Niekiedy jest stosowany jako kamień jubilerski^[2].
• okazjonalnie szlifowany fasetkowo na potrzeby kolekcjonerów^[2].
• Bardzo często bywa mylony z podobnym do niego lazurytem^[2] (głównym składnikiem skały lapis lazuli), sodalitem, azurytem, wiwianitem, a nawet z czaroitem^[4].

• Lazulite Mineral Data [online], webmineral.com [dostęp 2018-10-27]  (ang.).
• Lazulite [online], www.mindat.org [dostęp 2018-10-27]  (ang.).