Mayhem Ball

The Mayhem Ball

Wykonawca trasy koncertowej
Lady Gaga
Promowane albumy	Mayhem
Lokalizacje	Europa, Ameryka Północna, Azja, Australia
Data rozpoczęcia	16 lipca 2025 Paradise, Stany Zjednoczone
Data zakończenia	13 kwietnia 2026 Nowy Jork, Stany Zjednoczone
Liczba koncertów	87
Widownia	1,07 mln
Przychód	230,7 mln $
Lady Gaga
The Chromatica Ball (2018–2023) The Mayhem Ball (2025–2026) —

Mayhem Ball to ósma trasa koncertowa amerykańskiej piosenkarki Lady Gagi, promująca jej album Mayhem (2025). Trasa została ogłoszona po silnym odzewie na album, początkowo planując jedynie krótką serię plenerowych koncertów promocyjnych^[1]. Trasa obejmująca 87 koncertów w Azji, Europie, Ameryce Północnej i Oceanii rozpoczęła się 16 lipca 2025 roku w T-Mobile Arena w Paradise w Stanach Zjednoczonych i ma zakończyć się 13 kwietnia 2026 roku w Madison Square Garden w Nowym Jorku .

Pomysł na trasę koncertową był oparty na produkcji teatralnej podzielonej na akty. Produkcją zajęli się Gaga i Michael Polansky , a jej reżyserią Gaga i Ben Dalgleish z Human Person. Choreografię stworzył Parris Goebel^[2]. Spektakl, zaprojektowany głównie z myślą o arenach, aby umożliwić większą kontrolę twórczą, łączy w sobie wielkoskalową inscenizację, elementy narracyjne i modę inspirowaną haute couture, a jego główną scenografią jest opera przypominająca Koloseum^[3]. Fabuła albumu porusza tematy dualizmu, śmierci i odrodzenia, rozwijając operowe i psychologiczne motywy albumu^[4][5]. Lista utworów składa się głównie z utworów z Mayhem oraz utworów z większości jej poprzednich albumów.

Mayhem Ball otrzymał szerokie uznanie krytyków za teatralność, wokalne występy Gagi oraz scenografię, kostiumy i choreografię^[6]. Krytycy opisali go również jako świętowanie jej kariery, a recenzje w wielu krajach były niezwykle pozytywne^[7]. Pierwsza część trasy w Ameryce Północnej przyniosła ponad 103 miliony dolarów dochodu z 27 zgłoszonych koncertów, co oznacza jej najwyższy dochód w dowolnym kraju, a Billboard prognozował całkowite zyski przekraczające 300 milionów dolarów^[8].

Od 2025 roku Mayhem Ball była najbardziej dochodową trasą koncertową artystki roku i drugą co do wielkości w ogóle, przynosząc 166 milionów dolarów dochodu z 35 koncertów^[9].

26 marca 2025 roku Gaga ogłosiła trasę koncertową Mayhem Ball za pośrednictwem swoich kont w mediach społecznościowych, ujawniając początkową serię trzydziestu dwóch dat w miastach Ameryki Północnej i Europy^[10]. Ze względu na ogromny odzew komercyjny, w ciągu następnego tygodnia ogłoszono dodatkowe koncerty na obu kontynentach, w tym dodatkowe daty w Nowym Jorku , Paradise, Nevadzie , Londynie i Paryżu^[11]. Po tych ogłoszeniach Hits i Rolling Stone zidentyfikowały wcześniej ujawnione koncerty promocyjne na świeżym powietrzu jako część trasy^[12] chociaż Live Nation , oficjalny promotor, i Billboard wymienili je osobno pod różnymi tytułami, wskazując, że nie były częścią Mayhem Ball.^[13]

Aby promować trasę, Gaga uruchomiła minigrę o tematyce tarota, która zapraszała fanów do odkrywania ich „lirycznej przepowiedni” za pomocą kart inspirowanych wątkami narracyjnymi serialu i powiązanych z obrazami i gadżetami trasy^[14]. 8 kwietnia 2025 roku Gaga ogłosiła trzy daty zaplanowane na grudzień na plenerowych stadionach w Australii, co oznaczało jej pierwsze koncerty w tym kraju od trasy ArtRave: The Artpop Ball w 2014 roku^[15]. Ze względu na ogromne zainteresowanie koncertami do planu trasy dodano drugie koncerty odpowiednio w Melbourne i Sydney^[16].

22 kwietnia 2025 roku, po występach Gagi na festiwalu Coachella, ogłoszono trzy koncerty w San Francisco i cztery w Inglewood^[17]. 9 czerwca 2025 roku Gaga ogłosiła pięć koncertów w Japonii zaplanowanych na styczeń następnego roku w Tokyo Dome i Osaka Dome . To ogłoszenie oficjalnie przedłużyło trasę do 2026 roku^[18].

Miesiąc później ogłoszono dodatkowy koncert w Tokio z powodu ogromnego popytu^[19]. We wrześniu 2025 roku Gaga ogłosiła dodatkowe daty w Ameryce Północnej zaplanowane na 2026 rok, w tym przystanki w nowych miastach, takich jak Waszyngton , Boston i Saint Paul w Minnesocie ale także w poprzednich miastach jak Nowy Jork ze względu na duży popyt w sprzedaży biletów^[20][21][22].

Ostatnia trasa koncertowa Gagi, Chromatica Ball (2022), składała się z krótkiego planu 20 koncertów na plenerowych stadionach w Ameryce Północnej, Europie i Japonii^[23]. Na początku trasy Gaga ujawniła, że po raz pierwszy „od wieków” jest w stanie występować bez większego przewlekłego bólu spowodowanego przez jej długotrwałą fibromialgię . Poprawa stanu zdrowia, komercyjny sukces trasy i pozytywne przyjęcie przez krytyków przywróciły jej pewność siebie co do występów i możliwości koncertowania^[24]. Trasa została udokumentowana w filmie koncertowym Gaga Chromatica Ball , który spotkał się z uznaniem krytyków i został wydany 25 maja 2024 roku we współpracy z HBO i jego platformą streamingową HBO Max.^[25]

Oprócz montażu albumu Gaga Chromatica Ball i wypełniania obowiązków związanych z rolą w filmie Joker: Folie à Deux (2024) i towarzyszącej mu ścieżce dźwiękowej , Gaga spędziła większość 2023 i 2024 roku nagrywając to, co określiła jako „jedne z najlepszych piosenek, jakie [ona] pamięta”^[26]. Sesje te zaowocowały wydaniem dwóch albumów studyjnych: Harlequin z 2024 roku i Mayhem z 2025 roku , z których ten drugi dotarł na szczyty list przebojów w ponad 20 krajach na całym świecie i został opisany jako „chaotyczna mieszanka gatunków” skupiona na popowych korzeniach Gagi^[27].

Album początkowo był promowany trzema singlami: „ Die with a Smile ”, „ Disease ”, „ Abracadabra ” oraz serią koncertów promocyjnych , w tym występami na festiwalu Coachella w 2025 roku, darmowym występem przed szacowaną liczbą 2,5 miliona widzów na plaży Copacabana w Rio de Janeiro w Brazylii, który stał się największym show w karierze Gagi i koncertem z największą liczbą widzów w historii artystki oraz koncertami stadionowymi w Meksyku oraz Singapurze. Koncerty były zatytułowane "The Art Of Personal Chaos"^[28][29].

Trasa została pomyślana jako produkcja teatralna podzielona na akty, wyprodukowana przez Lady Gagę i Michaela Polansky'ego , a wyreżyserowana przez Gagę i Bena Dalgleisha z Human Person^[30][31]. Kierownictwo kreatywne powierzono Gadze, Polansky'emu, Human Person i Parrisowi Goebelowi , który pełnił również funkcję choreografa^[2][32]. Produkcja i scenografia zostały stworzone przez Jasona Ardizzone-Westa i Es Devlin^[33][34]. Podczas fazy produkcyjnej Gaga podkreśliła znaczenie kontroli kreatywnej i teatralnego zakresu pokazu, stwierdzając:

"Tym razem wybraliśmy areny, aby dać mi możliwość kontrolowania szczegółów spektaklu w sposób, w jaki po prostu nie da się tego zrobić na stadionach – i szczerze mówiąc, nie mogę się doczekać. Ten spektakl ma być teatralnym i elektryzującym doświadczeniem, które ożywi Mayhem dokładnie tak, jak sobie to wyobrażam."^[1]

Główną scenografię stanowi przypominający Koloseum budynek opery z balkonami i lożami^[3] gdzie występuje Gaga, zespół i dwadzieścia dwie tancerki^[35][36], z wybiegiem w kształcie wahadła, który rozciąga się w tłum jako scena B i zmienia wygląd w trakcie pokazu, z efektami takimi jak symulowany przepływ krwi lub wielokolorowa podłoga parkietowa w zależności od liczby osób.^[37] Pokaz rozszerzył operowe i psychologiczne wątki wprowadzone po raz pierwszy wcześniej w tym roku^[3], włączając nową choreografię, kostiumy robione na zamówienie i wielkoskalową inscenizację, która kładła nacisk na transformację i chaos we wszechświecie Mayhem^[38][39][40].

W wywiadzie dla Variety Goebel powiedziała, że sekwencja otwierająca została pomyślana jako „opera teatralna, która natychmiast ustanowiłaby wielką skalę spektaklu”^[41]. Wyjaśniła dalej, że wyobraża sobie kolosalne suknie, które ostatecznie ewoluowały w suknię przypominającą klatkę z tancerzami w środku, tworząc „naprawdę innowacyjny i moment upuszczenia mikrofonu”, a także na nowo wyobrażając sobie „ Paparazzi ” jako „powolne, emocjonalne wykonanie”, w którym Gaga wyłania się z piaskownicy symbolizującej grób i używa powiewającej peleryny, aby symbolizować „jej szybowanie i ponowne odnalezienie skrzydeł”^[41]. O występie „ Poker Face ” Goebel powiedziała:

"Ciągle się zastanawiałam, jakie wizualizacje mogą wywołać u ludzi reakcję i utożsamić się z nimi? Pomysł z szachownicą przećwiczyliśmy w różnych utworach, a potem pomyślałam: „Zaczekajcie na „Poker Face”, jest genialny”. To miało sens, więc zaczęliśmy rozwijać historię tego wzajemnego przyciągania i odpychania z nią i inną wersją siebie. Każdy umie grać w szachy, a wplecenie tego w jej emocjonalną historię było naprawdę fajne i mocne."^[41] W późniejszym wywiadzie dla magazynu „Rolling Stone” Gaga opisała strukturę konceptualną spektaklu jako „gotycki sen” nawiązujący do tematów, z którymi „zmagała się przez całe życie”. Podczas ostatnich prób dodała również przeprojektowaną wersję „ Shallow ”, wyjaśniając, że chciała dostosować piosenkę do własnej estetyki, ponieważ „nie ma ona [jej] charakterystycznego stylu”^[42]. Polansky zauważył logistyczne wyzwanie związane z przeniesieniem jej na scenę drugoplanową, co doprowadziło do zastosowania w przedstawieniu koncepcji gondoli , a Gaga określiła pomysł śpiewania „Shallow” na statku jako „tak kiczowaty” i „idealne wyzwanie”^[42].

Kostiumy na Mayhem Ball rozwinęły estetykę zaprezentowaną po raz pierwszy podczas wcześniejszych koncertów promocyjnych, kontynuując eksplorację przez Gagę dualizmu między ciemnością a czystością^[4][43]. Współpracowała ze stylistami Natali Germanottą, Hunterem Clemem oraz Peri Rosenzweig i Nickiem Royalem z Hardstyle, aby stworzyć gotyckie i operowe stylizacje na cztery akty, łącząc religijną ikonografię, rzeźbiarskie sylwetki i metalowe konstrukcje^[2][33].

Projekty na zamówienie zostały stworzone przez Sama Lewisa, Athenę Lawton, Manuela Albarrana, Dilarę Findikoglu, Francesco Risso dla Marni i Matières Fécales, a dodatkowe elementy zaprojektowali Seth Pratt, Gyouree Kim, Louis Verdad, a akcesoria pochodzą od Chrome Hearts i Yaz XL.^[44] Obuwie obejmuje niestandardowe prace z kryształkami autorstwa Disco Daddy Studio, produkty Stuarta Weitzmana i buty Steve Madden z ręcznie wykonanymi modyfikacjami projektantki Lacey Dalimonte^[45].

Kilka stylizacji czerpało bezpośrednią inspirację z historycznej haute couture i ikon popkultury^[4]. Otwierająca pokaz szkarłatna suknia, zaprojektowana przez Samuela Lewisa, Athenę Lawton i Williama Ramseura, została skonstruowana jako wielopiętrowa stalowa klatka zaprojektowana przez Jet Sets^[46] włączając elżbietańskie gorsety i metalowe ćwieki w hołdzie dla projektu Lady Makbet Thierry'ego Muglera z 1985 roku i symbolizująca napięcie między kontrolą a chaosem^[4][33]. Inny kluczowy motyw nawiązywał do czerwonej koronkowej sukni z kolekcji Joan Jesień/Zima 1998 Alexandra McQueena — noszonej przez Gagę na MTV Video Music Awards w 2009 roku — przekształcając jej wczesną sławę w tematykę poświęcenia i odrodzenia^[46][47] i subtelnie przywołując wizualny język jej wczesnych teledysków, takich jak „ Bad Romance ”^[47][48].

W garderobie ponownie zaprezentowano jej wizerunek z teledysku „Paparazzi” z 2009 roku , prezentując kombinezony przypominające zbroje, metalowe kule i powiewającą pelerynę nawiązującą do motywów wizualnych oryginalnego teledysku^[49][50]. Elementy kolekcji McQueen Wiosna/Lato 2005 It's Only a Game i Jesień/Zima 2003 Scanners inspirowały również późniejsze projekty, łącząc szachowe wizualizacje i surrealistyczne krawiectwo z psychologiczną symboliką^[4]. Dodatkowe projekty przywoływały mundury Michaela Jacksona z trasy koncertowej Dangerous (1992) poprzez wojskowe krawiectwo Louisa Verdada, a kapturowy płaszcz inspirowany Upiorem w operze (1986) zamykał pokaz^[4][37][51].

Podczas trasy przeplatały się jej czarne skórzane kombinezony, kolczaste zbroje i białe suknie z podświetlanymi trenami i wydłużonymi protetycznymi rękawiczkami^[46][52], okazjonalnie włączając archiwalne elementy, jak jej oryginalna kurtka Born This Way (2011) projektu Thomasa Knighta. [ 54 ] Wydawnictwa modowe, takie jak Vogue , Cosmopolitan , W , Vanity Fair i Variety, podkreślały teatralną skalę garderoby i „gotycki glamour”, zwracając uwagę na połączenie haute couture i sztuki performatywnej, powtarzające się odniesienia do projektantów, takich jak McQueen i Mugler^[4][46][53], i to, jak każdy wygląd „przesuwał granicę między modą a performansem”^[54].

Typowy pokaz Mayhem Ball trwa około dwóch i pół godziny i obejmuje około 30 piosenek^[55][56][57], przy czym zarówno występ fortepianowy, jak i bisowa „niespodzianka” zmieniają się w zależności od daty. [ e ] Pokaz odnawia fabułę i elementy tematyczne wprowadzone po raz pierwszy podczas wcześniejszych koncertów promocyjnych^[14], przedstawiając wewnętrzną walkę między światłem a ciemnością za pośrednictwem anielskiej persony i jej mroczniejszego, gotyckiego odpowiednika^[5][58]. Podczas wywiadu dla Rolling Stone , Gaga nakreśliła fabułę koncertu stwierdzając, że „ Mayhem [Gaga] jest jej najbardziej egocentryczną stroną”, decydując się na rozpoczęcie pokazu od strony, której „naprawdę nienawidzi”, podczas gdy bardziej „naiwna i młodzieńcza wersja” jej samej zostaje wprawiona w „głęboki sen z pragnieniem torturowania jej do wielkości”, gdy popada w „gotycką manię”, co prowadzi do centralnego konfliktu pokazu, ponieważ intencja persony Mayhem „nie idzie zgodnie z planem”^[42]. Przed rozpoczęciem koncertu, segment preludium zatytułowany „Voices of Mayhem” zawiera arie operowe grane na tle przesłanych przez fanów wiadomości wyświetlanych na ekranie^[38][59], a następnie nagranie Gagi ubranej w strój w stylu elżbietańskim piszącej list piórem z piór.^[36][37]

Koncert rozpoczyna się wizualnym interludium pokazującym dwie wersje Gagi — brunetkę w szkarłatnej sukni, jej ciemną odpowiedniczkę znaną jako Mistress of Mayhem oraz blondynkę w bieli — recytującą „Manifest Mayhem”^[37][60][61]. Akt I: Of Velvet and Vice rozpoczyna się krótkim orkiestrowym wykonaniem „ Bloody Mary ”, wykonanym przez Gagę, gdy wyłania się na 25-stopowej czerwonej sukni z czasów Tudorów^[62]. Następnie oświadcza, że „kategoria to taniec lub śmierć”, po czym przechodzi do „Abracadabra”^[63], z tancerzami zamkniętymi w stalowej klatce pod jej spódnicą^[37][63]. W dalszej części utworu schodzi, by dołączyć do tancerzy, zanim nastąpi medley „ Judas ” i remiks „ Aura ”, po tym jak zdejmie wierzchnią warstwę stroju, odsłaniając czerwoną sukienkę^[5][37][64]. Następnie wykonuje „ Scheiße ” w czarnym woalce i kabaretowym body oraz „ Garden of Eden ” na gitarze elektrycznej^[65], przesuwając się wraz z tancerzami w stronę końca wybiegu pod koniec utworu^[66] Następnie wykonuje „Poker Face”, przedstawiony jako rozgrywka szachowa z jej sobowtórem ubranym w kontrastujące czarno-białe kostiumy^[67], z tancerzami tworzącymi dwie przeciwstawne armie, podczas gdy bitwa rozgrywa się w choreografii^[4][68]. Po pokonaniu swojego odpowiednika, Gaga krzyczy „Uciąć jej głowę!”, gdy rozpoczyna się remiks „Abracadabra” Gesaffelsteina , kończący występ.

W Akcie II: I wpadła w gotycki sen , Gaga wykonuje „ Perfect Celebrity ” w piaskowym grobie, otoczona szkieletowymi figurami swoich tancerek i zmarłego sobowtóra częściowo zakopanego w piasku^[67]. Następnie następuje „Disease”, w którym szkielety zaczynają się poruszać, ukazując się jako jej tancerki^[66], podczas gdy jej czerwone alter ego pojawia się ponownie, by skonfrontować się z nią, zanim zakończy się uduszeniem Gagi^[69][70]. Zaczyna śpiewać „Paparazzi”, wyłaniając się z piaskowego planu i idąc po wybiegu o kulach^[69], ubrana w biały koronkowy strój częściowo zasłonięty metalową zbroją i jarmułką^[71], z długim białym trenem, który pod koniec utworu świeci jaskrawymi kolorami^[72]. Po krótkiej przerwie wykonuje „ LoveGame ”^[65] a następnie „ Alejandro ”^[31] i zamyka występ utworem „The Beast” z sekwencją dźwięków gitary elektrycznej^[73][74].

Trzeci akt, Akt III: Piękny koszmar, który zna swoje imię , rozpoczyna się sceną, w której Gaga w czarnej elżbietańskiej sukni ozdobionej różowymi różami wyłania się z kolosalnej czaszki w rytm uderzeń bębnów, co prowadzi do utworu „ Killah ”^[72][71].Następnie wykonuje utwór „ Zombieboy ” na rozsuwanych schodach, podczas gdy efekt wizualny wyświetla na ekranach widzów ze świecącymi zielonymi oczami przypominającymi zombie^[75], zanim powróci w obszernej białej sukni na „ The Dead Dance ” Przechadza się po wybiegu podczas utworu „ LoveDrug ” przed skróconą wersją utworu „ Applause ”^[76] Suknia jest stopniowo zdejmowana, gdy „ Just Dance ” zamyka akt^[77], co prowadzi do interludium „Wake Her Up!”, remiksu utworu „Abracadabra” w wykonaniu Cirkut .^[78]

Spektakl kontynuowany jest w Akcie IV: Każda szachownica ma dwie królowe , gdzie Gaga i jej tancerze noszą czarne stroje, aby wykonać " Shadow of a Man "^[4]. Następnie wykonuje "Kill for Love" przy akompaniamencie zespołu grającego na żywo oraz "Summerboy" na gitarze elektrycznej^[79]. Na końcu wybiegu rozbrzmiewa " Born This Way ". Ubrana w czarny płaszcz z kapturem, Gaga wykonuje " Million Reasons " po jednej stronie sceny, podczas gdy Pani Zamieszania pojawia się ponownie na czerwonej sukni z pierwszego aktu po drugiej stronie. Scena ta oznacza moment przejściowy w przedstawieniu, gdy jasna i ciemna wersja Gagi stają naprzeciw siebie, zanim połączą się za ręce na środku sceny, co oznacza ich harmonijne współistnienie^[4][5]. W utworze „Shallow” para wsiada do świecącej łodzi, która sunie po pasie startowym przypominającym rzekę, a Pani uosabiająca Charona — mitycznego przewoźnika — prowadzi Gagę przez wybieg na scenę B.^[77][61] Następnie wykonuje na pianinie utwór „Die with a Smile”, a w wybrane dni dodaje piosenkę-niespodziankę^[80]. Na zakończenie występu Gaga wykonuje utwór „ Vanish into You ” w pobliżu barykad, bezpośrednio wchodząc w interakcję z fanami^[81].

Koncert kończy się finałem: Wieczna Aria Serca Potwora, zawierającym nagraną mowę symbolizującą związek Gagi i Mistress of Mayhem^[5][82], gdy Gaga oświadcza: „Jesteśmy potworami, a potwory nigdy nie umierają”^[76]. Po nim następuje „Bad Romance”, w którym Gaga i jej tancerze noszą białe elżbietańskie stroje i czerwone stroje doktora zarazy w scenie symulującej operację medyczną^[4][37], gdy na ekranie pojawiają się napisy końcowe, a scenografia opery wydaje się płonąć^[83]. Bis pokazuje Gagę zdejmującą kostium i makijaż podczas wykonywania „ How Bad Do U Want Me ” poza sceną, a kamera podąża za nią, gdy wraca na scenę, by ukłonić się tancerzom i podziękować publiczności^[84][85].

Mayhem Ball spotkał się z szerokim uznaniem krytyków za teatralność i występ Gagi, a szczególne uznanie przypadło scenografii, kostiumom i choreografii.^[86][87] Opisano go również jako celebrację kariery artystki i ulepszoną wersję koncertów promocyjnych Mayhem ^[88][5]. Wielu krytyków nazwało go „spektaklem roku”^[89][90], a recenzje były w przeważającej mierze pozytywne we wszystkich krajach odwiedzanych przez trasę, a większość przyznała mu najwyższe możliwe oceny w swoich mediach^[91][92].

Tomás Mier z Rolling Stone pochwalił pokaz z 16 lipca 2025 r. w Paradise , pisząc, że „Gaga nie tylko ponownie odwiedziła [ show Coachella ] — rozszerzyła je, wyostrzyła, posypała odrobiną nostalgii i w pełni zrealizowała gotyckie marzenie, które dopiero co wprowadziła”, stwierdzając, że było to „bardziej intymne”^[5].

Joe Lynch z Billboard opisał show jako „teatralne, elektryzujące i pyszne wydarzenie na żywo, oferujące fanom naładowane występy najlepszych piosenek Mayhem (z których niektóre są jednymi z jej najlepszych wszech czasów) i poprzednich klasyków tanecznych, które zamieszkują ten sam dźwiękowy i tematyczny wszechświat”, dodając, że „pomimo upału na zewnątrz stadionu, tłum był gotowy dać z siebie wszystko, gdy tylko Mother Monster wszedł na scenę”^[59]. Melissa Ruggieri z „USA Today ” stwierdziła, że ​​spektakl ten „może konkurować z każdym musicalem z Broadwayu ” i opisała go jako miejsce, „gdzie pop-gotyk „Abracadabra”, dyskotekowy „LoveGame” i rozdzierająca serce ballada „Shallow” brzmią autentycznie. I gdzie, jak przypomniała Gaga pod koniec spektaklu, każdy jest mile widziany i szanowany”^[93].

Steven J. Horowitz z Variety nazwał show „zapierającym dech w piersiach, precyzyjnie dopracowanym widowiskiem, które po raz kolejny potwierdziło, że jeśli chodzi o Gagę, sukces nigdy nie jest przypadkiem — jest jedynie mile widzianym przypomnieniem jej wielu, wielu talentów i, co ważniejsze, tego, jak nieustannie je udoskonala”^[46]. Lindsay Zoladz z The New York Times zrecenzowała koncert z 22 sierpnia 2025 r. w Madison Square Garden i napisała, że ​​Gaga „udowodniła, że ​​jest u szczytu swoich możliwości w przerysowanym, przesadnym i emocjonalnym widowisku, które połączyło jej przeszłość i teraźniejszość z teatralnością, humorem i precyzją”, opisując go jako „ukoronowany moment w prawie dwóch dekadach jej kariery”^[94]. Caryn Ganz z tego samego źródła określiła go jako najbardziej zdyscyplinowaną i precyzyjną produkcję Gagi do tej pory i nazwała jej występ otwierający „najbardziej spektakularnym i przykuwającym uwagę początkiem każdego popowego widowiska”^[63]. Drew Gillis z The AV Club nazwał show „marzeniem fana” i „rodzajem przesadzonego widowiska, jakiego [Gaga] nie stworzyła od czasu Artpop z 2013 roku ”, chwaląc jego teatralną skalę i rzadką intymność oglądania jej na scenie^[3]. Anthony D'Alessandro z Deadline zrecenzował show w Los Angeles , opisując go jako celebrację wszystkiego, co definiuje Gagę i „znacznie większego potwora” niż Monster Ball Tour^[37] . Emilie Hanskamp z Toronto Star zrecenzowała koncert w Toronto i zauważyła, że ​​Mayhem Ball „łączy teatr i pop w wyjątkowy sposób, umieszczając Gagę na unikalnym skrzyżowaniu sztuki i maksymalizmu popu” i pochwaliła jej wokal na żywo i emocjonalną więź z fanami przez cały pokaz^[95].

Po pierwszym koncercie w Londynie 29 września Adam White z „The Independent ” nazwał trasę „koncertem roku”. White stwierdził, że show jest „nienagannie przygotowane” i zasugerował, że „Gaga nie jest jeszcze gotowa, by oddać koronę popu”. Opisał koncert jako „wyszukany” i pełen „bombasty”, podkreślając zmiany kostiumów i szczerość show^[85]. Alexis Petridis z „The Guardian” napisał, że „zawsze można zobaczyć coś zdumiewającego; cały show wydawał się być wymyślony przez ludzi, którzy uważali, że prawdziwym problemem z dotychczasowymi występami Gagi było to, że nie były wystarczająco przesadzone i skandaliczne”^[7]. W recenzji dla „ London Standard” , „India Block” pochwalił teatralność i występ Gagi, dodając: „Są gwiazdy popu, artyści musicalowi, a także prawdziwi twórcy. Lady Gaga należy do tych ostatnich. Gdybyśmy mogli dać temu koncertowi sześć gwiazdek, to byśmy to zrobili”^[61]. Robin Murray z Clash opisał go jako „trudny do podsumowania, ale jeszcze trudniejszy do prawdziwego rozpakowania spektakl, ekscytujące doświadczenie, które wyróżnia się indywidualnością, głębią i instynktowną siłą centralnej postaci”^[96]. Neil McCormick z The Daily Telegraph zauważył, że „sercem jej spektaklu jest sama Gaga, która go napędza i ożywia, wyjątkowy talent z wokalnymi i muzycznymi zdolnościami, dzięki którym większość jej popowych koleżanek wygląda jak wannabes^[91]”.

Will Hodgkinson z „The Times” zauważył, że Gaga zaprezentowała swoją „pracowitą naturę”, występując z tancerzami i gitarzystami, wykonując „serię układów”. Napisał również, że występ był w przeważającej mierze „prostym popem”, a nie „standardami jazzowymi” piosenkarki, skupiając się na jego istocie, jednocześnie „ucieleśniając pop operę”, i charakteryzując się dramatycznym „późnym przybyciem i intensywną” teatralną obecnością przez cały czas^[97]. Daniel Welsh z „HuffPost” oświadczył, że „The Mayhem Ball to po prostu najlepsza rzecz, jaką kiedykolwiek zrobiła”, a Rosie Hewitson z „Time Out” napisała, że ​​„nigdy nie widziała trasy koncertowej z tak wielkim widowiskiem. Jej głos jest niesamowity”^[98]. Emily Bootle z „The i Paper” opisała go jako „ekstrawagancję gotyckiego i operowego teatru pop: dowód na to, że Gaga jest rewolucjonistką popu, absolutnie wspaniałą”^[99]. Po pierwszym pokazie w Paryżu 17 listopada Olivier Nuc z Le Figaro opisał spektakl jako widowisko „barokowe i gotyckie”, napędzane „oszałamiającą” inscenizacją, pełną energii choreografią i mrocznie humorystyczną estetyką, zwracając uwagę na dominującą obecność Gagi i maksymalistyczną wizję trasy^[100]. Odile de Plas z Télérama scharakteryzowała go jako „gotycki pokaz kontrolowanego gigantyzmu”, chwaląc jego elegancję, humor i szybki pęd, a jednocześnie podkreślając jego zabawne eksplorowanie dualizmu^[101]. Michel Troadec z Ouest-France pochwalił rozmach i konstrukcję teatralną spektaklu, podkreślając jego czteroaktową narrację, stały pęd choreograficzny i wciągające połączenie muzyki, tańca i barokowej inscenizacji^[102].

Recenzując koncert z 5 grudnia w Melbourne , Richard Ferguson z The Australian nazwał go „magicznym”, chwaląc gotycką inscenizację, wybitne utwory Mayhem , takie jak „Abracadabra”, oraz entuzjastyczną reakcję tłumu^[103]. Vyshnavee Wijekumar z The Sydney Morning Herald napisała, że ​​Gaga „nieustannie na nowo odkrywa swoją estetykę i brzmienie” i pochwaliła operową inscenizację koncertu oraz jej pełen pasji wokal na żywo^[104]. Bryget Chrisfield z Rolling Stone Australia opisała go jako „spektakularny pokaz” i napisała, że ​​Gaga była „u szczytu swoich możliwości”, chwaląc operową inscenizację, jej siłę głosu i teatralną ambicję spektaklu^[105]. Michael Ruffles z Brisbane Times opisał koncert jako „odważny, błyskotliwy i zajebisty”, chwaląc jego maksymalistyczną inscenizację oraz połączenie popowego nadmiaru z burleską inspirowaną Timem Burtonem^[106] .

Początkowo planowano 32 koncerty, ale promotor Live Nation dodał 13 dodatkowych koncertów w wielu miastach ze względu na duże zapotrzebowanie^[11]. 3 kwietnia 2025 roku poinformowano, że trasa wyprzedała się w pierwszym dniu sprzedaży ogólnej^[107]. W początkowym raporcie sprzedaży Billboard zasugerował, że Mayhem Ball może być największą trasą Gagi od ponad dekady, z szacunkami „100 milionów dolarów do 125 milionów dolarów”. Stwierdzili również, że decyzja o przeniesieniu ze stadionów na areny może potencjalnie „wygenerować wyższe ceny niż na Chromatica Ball, przy znacznie mniejszej liczbie dostępnych miejsc każdej nocy”^[108].

Pierwszy północnoamerykański etap trasy znacznie przewyższył wyniki komercyjne jej poprzednich tras koncertowych, takich jak Born This Way Ball (2012–2013) i ArtRave: The Artpop Ball z 2014 roku. Pierwsza seria koncertów w USA i Kanadzie przyniosła ponad 103 miliony dolarów przy zaledwie 27 zgłoszonych datach, niemal przekraczając wstępne szacunki przewidywane dla całej trasy. Tym samym ta część trasy stała się najbardziej dochodową serią koncertów Gagi spośród wszystkich jej tras koncertowych lub rezydencji na dowolnym terytorium. Według Billboardu , trasa może „potencjalnie [potroić]” swoje wstępne szacunki i przekroczyć 300 milionów dolarów po występie pierwszej części oraz dodaniu kolejnych koncertów na arenach w Ameryce Północnej i na stadionach w Japonii i Australii^[6].

Do 2025 roku trasa przyniosła 166 milionów dolarów dochodu z 35 koncertów i została uznana za najbardziej dochodową trasę popową artystki roku i drugą w klasyfikacji generalnej^[109].

Act I: Of Velvet and Vice

"Bloody Mary"

"Abracadabra"

"Judas" / "Aura" (medley)

"Scheiße"

"Garden of Eden"

"Poker Face"

Act II: And She Fell into a Gothic Dream

"Perfect Celebrity"

"Disease"

"Paparazzi"

"LoveGame"

"Alejandro"

"The Beast"

Act III: The Beautiful Nightmare That Knows Her Name

"Killah"

"Zombieboy"

"LoveDrug"

"Applause"

"Just Dance"

Act IV: Every Chessboard Has Two Queens

"Shadow of a Man"

"Kill for Love"

"Summerboy"

"Born This Way"

"Million Reasons"

"Shallow"

"Die with a Smile"

"Vanish into You"

Finale: Eternal Aria of the Monster Heart

"Bad Romance"

Encore

"How Bad Do U Want Me"

Zobacz multimedia związane z tematem: Mayhem Ball

• Oficjalna strona trasy