Neoplan Transliner
| |
| Dane ogólne | |
| Producent | |
|---|---|
| Premiera |
1990 |
| Lata produkcji |
1990 - 1991 r (TAZ Zagreb) |
| Miejsce produkcji | |
| Dane techniczne | |
| Typy nadwozia |
kombi (K); międzymiastowy (Ü); lokalny/liniowy (L); turystyczny (SHD) |
| Układ drzwi |
1-1-0 (K; SHD; KL; SHDL) |
| Liczba drzwi |
2 |
| Wysokość podłogi |
860 mm (Ü) |
| Szerokość drzwi |
350 mm |
| Silniki |
DAF; Detroit Diesel; Deutz, Gardner; MAN; Scania, Steyr; Mercedes-Benz, Nissan; |
| Moc silników |
136 - 503 KM |
| Skrzynia biegów |
ZF S6-90 (H; Ü; K) |
| Długość |
patrz Tabela |
| Informacje dodatkowe | |
| ABS |
|
| Klimatyzacja |
|
Neoplan Transliner - rodzina autobusów międzymiastowych, turystycznych i kombi produkowana przez firmę Gottlob Auwärter GmbH & Co. KG pod marką Neoplan w latach 1990 - 1999 r w zakładach w Plauen, Berlin i Ehrenhein; w latach 1996 - 2000 r przez Neoplan Polska w Bolechowie koło Poznania, oraz krótkotrwale w chorwackich (wówczas jugosłowiańskich) zakładach TAZ w Zagrzebiu w latach 1990 - 1991 r.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Neoplan Transliner pojawił się na rynku w 1990 r i ograniczał się do sprzedaży we Europie. Stanowił konkurencję dla Setry serii 200 (rodzina Rational) i 300 (z rodziny Comfort i Multi Class) i Mercedesa-Benz O 408, MAN ÜL xx2/xx3, Lion's Comfort i Lion's Coach. W gamie Neoplan zastąpiło rodzinę Megaliner/Kombiliner wytwarzaną od 1983 r. Produkcję obejmującą model N 316 w wersjach Ü (międzymiastowy), K (kombi) i SHD (turystyczny wysokopokładowy) osadzono w zakładach Tvornica autobusa Zagreb, lecz wskutek problemów z dewizami, dostawą podzespołów i nierówną ich jakością, została zakończona na 16 wyprodukowanych egzemplarzach[1]. W Niemczech produkcją zajmowały się zakłady Neoplan Omnibus GmbH Plauen, Neoplan Plant V w Ehrenhain (od lutego 1990 r) i w Berlinie[2][3]. W listopadzie 1991 r zaczęła się sprzedaż w Wielkiej Brytanii w wersji przystosowanej do ruchu lewostronnego poprzez sieć handlową Carlton PSV. Sprzedano ponad 500 sztuk standardowego modelu we Europie i 200 sztuk wersji 12 metrowej. Model mógł być napędzany silnikami DAF, MAN, Mercedes-Benz. Ceny (na rynku brytyjskim) startowały od 125 000 funtów[4]. Wyższy 49-miejscowy wariant SHD o wysokości 3,6 m był wyceniony na 129 000 funtów z napędem firmy Scania lub DAF. Silnik Mercedesa V8 wymagał dopłaty 7 500 funtów[5][6]. W 1992 r. w ramach podpisanej umowy z białoruskim MAZ uruchomiono licencyjny montaż modelu (MAZ-151) zakończony finalnie fiaskiem[7]. Rok później, w 1993 r. przeprowadzono modernizację, uwidaczniającą się we zmienionej przedniej części nadwozia, nieformalnie stając się drugą generacją modelu. W pełni wyposażony model N316 w Wielkiej Brytanii kosztował 159 850 funtów[8] Do maja 1997 r Neoplan wyprodukował 2980 Translinerów. Z inicjatywy saksońskiego przewoźnika Autobus GmbH z Chemnitz, stałego klienta Neoplan opracowano i wdrożono do produkcji w Plauen, 15-metrowe modele N318/3[9]. Od 1996 r modele N316 w wersjach SHD i K, oraz trzyosiowy N318/3 SHD trafiły do programu produkcyjnego polskich zakładów Neoplan Polska. Do oferty dołączyły modele napędzane CNG. Pokrewnym modelem w rodzinie Transliner są modele z serii Regioliner. Nadwozie Translinera zostało użyte do opracowania tańszego modelu Neobody budowanego na podwoziach dostarczanych przez zewnętrznych producentów wedle życzenia klienta. Następcą rodziny Transliner stała się zaprezentowana w 1998 r rodzina Euroliner[10]. Model utrzymał się w ofercie Neoplanu do końca 1999 lub początku 2000 r, kiedy zadecydowano o zaprzestaniu okrojonej gamowo produkcji w Bolechowie[11].
Neoplan Transliner GX
[edytuj | edytuj kod]Z inicjatywy brytyjskiego dealera autobusów Neoplan, SJ Carlton, niemiecki producent nawiązał współpracę z brytyjskim Dennis Special Vehicles. W jej ramach opracowano model Transliner GX oparty na podwoziu Dennis Javelin GX 290/GX 300. Jego produkcję ulokowano w berlińskich zakładach Neoplan oraz w Plauen[12][13]. Prototyp Model został zaprezentowany podczas wydarzenia Expocoach 94. Posiadał zainstalowaną z tyłu pojazdu toaletę, regulowane fotele marki Kiel (alternatywnie mógł zostać wyposażony w fotele marki Vogel), fotel pilota, bojler na wodę i lodówkę. Wadą pojazdu była nierówna podłoga w przestrzeni pasażerskiej oraz sama wysokość, która ograniczała funkcjonalność pojazdu z uwagi na ówczesne przepisy tonażowe w Wielkiej Brytanii. Oferowany seryjnie od października 1994 r cechował się w wysokością 3,41 m, 51 miejscami siedzącymi, zwiększoną przestrzenią toalety i mniejszą lodówką. Podłoga uległa zrównaniu, co pozwoliło wyposażyć pojazd w podwójne szyby, pełnowymiarowe drzwi wejściowe i klimatyzację. Rozważano wprowadzenie modelu o wysokości 3,6 m, lecz ten byłby pozbawiony udogodnień modelu niższego i cechowałby się zmniejszoną do 46 miejsc siedzących przestrzenią pasażerską, Cena pojazdu miała się mieścić w kwocie poniżej 150000 funtów. Wstępnie zamówiono 25 podwozi Javelin GX z terminem na sezon 1995 r[14][15]Pierwsze 22 pojazdy zostały sprzedane do lutego 1995 r.[16]
Modele Neoplan oferowane przez Neoplan Polska
[edytuj | edytuj kod]Neoplan Polska do końca 1996 r sprzedało 10 egzemplarzy Transliner N 316 SHD Model N 316 SHD oferowany przez Neoplan Polska był standardowo wyposażony w silnik MAN D 2866 LOH 23 o pojemności 11 970 cm³ i mocy 400 KM; opcjonalnie mógł zostać zastąpiony Mercedes-Benz OM 442 LA o mocy 380 KM lub DAF WS 315 M 429 KM. Wykończenie wnętrza było personalizowane. Klimatyzacja w standardzie. Toaleta była oferowana jako opcja, która zmniejszała pojemność bagażnika ze 12 m³ do 10,5 m³. N 318 SHD mieścił zaś 63 pasażerów i oferował 16,5 m³ przestrzeni bagażnika (odpowiednio 14 m³ przy wyposażeniu w WC). Za wygodę pojazdu odpowiadała trzyosiowa konstrukcja pojazdu, trójkątny wózek jezdny umieszczony z tyłu pojazdu i niezależne zawieszenie przedniej osi. Standardowe wyposażenie obejmowało toaletę chemiczną, kuchenkę z ekspresem do kawy, lodówkę, video, radio z odtwarzaczem kaset i kabinę sypialną kierowcy. Źródłem napędu stanowił silnik MAN D 2876 LOH 01 o mocy 460 KM/524 KM i pojemności 12 816 cm³ lub Mercedes-Benz OM 442 LA 380 KM. N318 był wyposażony w system sterowania osi EHLA. Wariant N316/3 nie posiadał tego rozwiązania. Ogrzewanie i klimatyzacja pokładowa w standardzie, poprzez grzejniki konwektorowe umieszczone wzdłuż bocznych ścian autobusu. Każdy pasażer miał wspólną konsolę z dwoma lampkami do czytania, przyciskiem do wezwania hostessy i głośnikiem. Wyposażenie w dwa okna dachowe, wywietrzniki i półki bagażowe. Chemiczna toaleta pokładowa mogła zostać zastąpiona wodną na życzenie klienta. Pod podłogą w centralnej części pojazdu umieszczono pojemnik na śmieci. Każdy był w kuchenkę pokładową, ekspres do kawy i podgrzewacz do kiełbasek. Opcjonalne urządzenia zapewniał producent. Podobnie dodatkowa lodówka. Radio umieszczono w chowanej konsoli środkowej na desce rozdzielczej, monitory video z przodu i środku pojazdu; obsługa za pomocą przycisków na kierownicy; systemy nagłaśniające Blaupunkt lub Becker. Kolumna kierownicy regulowana w wysokości i kątu pochylenia. Komputer pokładowy. Rolety przeciwsłoneczne. Własna regulacja nawiewów i dmuchawy, pneumatyczny i regulowany fotel kierowcy na poduszce powietrznej. Panoramiczna szyba przednia. Elektryczna regulacja i podgrzewanie lusterek. Kabina sypialna kierowcy pod fotelem pilota wyposażona w głośnik, schowek i wytłumiona[17]. Poza wersjami turystycznymi, producent oferował wersje specjalne, m.in. ambulanse do pobierania krwi[18]
Gama
[edytuj | edytuj kod]- L - autobus lokalny
- K - autobus kombi przeznaczony do transportu lokalnego i turystyki na krótszych dystansach
- Ü (Überland Lininenbus) - autobus międzymiastowy
- SHD (Superhochdecker) - turystyczny
| Model | N 312 Ü/K | N 314 Ü/K | N 316 U/K/H (do 1993 r)[19][20] | N 316 Ü/K/SHD[21][22][23] | N 316/3 ÜL/KL/SHDL | N 318/3 | N 321/3 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Długość | 9 950 cm | 11 250 cm | 12 000 cm | 12 000 cm | 13 700 cm | 15 000 cm | 18 000 cm |
| Szerokość | 2 500 cm | 2 500 cm | 2 500 cm | 2 500 cm | 2 500 cm | 2 500 cm | 2 500 cm |
| Wysokość | 3 260 cm (Ü) 3 300 cm (K) |
3 260 cm (Ü) 3 300 cm (K) |
3200 cm (Ü; K) 3 610 cm (H) |
3 260 cm (Ü) 3 300 cm (K) 3 620 cm (SHD) |
3 260 cm (ÜL) 3 300 cm (KL) 3 620 cm (SHDL) |
3 260 cm (Ü) 3 300 cm (K) 3 620 cm (SHD) |
3 260 (Ü) 3 300 (K) |
| Rozstaw osi | 4 750 cm | 5 300 cm | 6 100 cm | 5 800 cm 5 950 cm (SHD) |
6 350 cm (I - II oś) 1 300 cm (II i III oś) |
7 330 cm (I i II oś) 1 300 cm (II i III oś) |
5 950 cm (I i II oś) 6 120 cm (II i III oś) |
| Drzwi | Jednoskrzydłowe (w N 316 L dwuskrzydłowe) drzwi zewnętrzne wahadłowe na sprzężone powietrze z blokadą; Środkowe jedno lub dwuskrzydłowe (w zależności od typu) zewnętrzne | ||||||
| Fotele | Fotele w 3-gwiazdkowym wariancie z możliwością rozchylania do tyłu i na boki, wyposażone w podłokietniki, podnóżki, małe stoliki i siatki na czasopisma, drobiazgi; w 4 i 5 gwiazdkowym wariancie z dodatkową podporą kręgosłupa i regulowanym zagłówkiem. | ||||||
| Liczba miejsc[a] | 41 + 1 (** klasa GBK) 37 + 1 (*** klasa GBK) (Ü)
|
49 + 1 (** GBK) 45 + 1 (*** GBK) (Ü) 47 + 2 + 1 (** GBK) 45 + 2 + 1 (*** GBK) 40 + 2 + 1 (**** GBK) (K) |
59 (Ü; K; H)
|
53 + 1 (** GBK) 49 + 1 (*** GBK) (Ü)
|
61, 57 (** GBK) (ÜL)
|
69; 65 (** GBK) (Ü)
|
73 + 4+ 1 (*** GBK)(Ü) 67 + 2 + 1 (*** GBK)(K) |
| Klimatyzacja | W całej przestrzeni pasażerskiej grzejniki konwekcyjne, które zapewniają równomierne ogrzewanie pomieszczenia, a z tyłu kompaktowa instalacja grzewcza i wentylacyjna . 2 uchylane dachy zapewniają między innymi wymuszoną wentylację. Kanały powietrzne dostarczają indywidualnie regulowane dysze powietrzne przy każdym miejscu siedzącym. Dodatkowa wentylacja pośrednia do bocznych okien i środkowego przejścia. | W całej przestrzeni pasażerskiej grzejniki konwekcyjne, które zapewniają równomierne ogrzewanie pomieszczenia, a z tyłu kompaktowa instalacja grzewcza i wentylacyjna (tylko wariant K). 2 unoszone dachy zapewniają wymuszoną wentylację; kanały powietrzne zaopatrują indywidualnie regulowane dysze powietrzne przy każdym miejscu siedzącym (opcja w wersji K; seryjne w H). Sterowanie automatyczne zgodnie z ustawieniami temperatury dokonanymi przez kierowcę | W całej przestrzeni pasażerskiej grzejniki konwekcyjne, które zapewniają równomierne ogrzewanie pomieszczenia, a z tyłu kompaktowa instalacja grzewcza i wentylacyjna 2 przesuwne dachy zapewniają między innymi wymuszoną wentylację. Kanały powietrzne dostarczają indywidualnie regulowane dysze powietrzne przy każdym miejscu siedzącym. Dodatkowa wentylacja pośrednia do bocznych okien i środkowego przejścia. Sterowanie automatyczne zgodnie z ustawieniami temperatury dokonanymi przez kierowcę (w pełni automatyczna klimatyzacja jako opcja w SHD i K)
W całym pomieszczeniu pasażerskim znajduje się grzejnik konwektorowy, który zapewnia równomierne ogrzewanie pomieszczenia. 2 dachy podnoszone i 4 wentylatory dachowe zapewniają wymuszoną wentylację. Sterowanie automatyczne zgodnie z ustawieniami temperatury dokonanymi przez kierowcę (Ü CNG) | ||||
| Zawieszenie | Niezależne zawieszenie na przedniej osi z jednym miechem powietrznym/poduszką powietrzną i amortyzatorem po każdej stronie koła. Sztywna oś napędowa na wózku NEOPLAN z 3 bezobsługowymi, silentblockowymi punktami podparcia oraz bardzo szerokim rozstawem sprężyn, z miechami (poduszkami) powietrznymi umieszczonymi poza rozstawem kół | ||||||
| Hamulce | Dwuobwodowy system hamulcowy; Przód: pneumatyczne tarczowe; Tył: bębnowe; Hamulec sprężynowy jako hamulec postojowy; Hamulec silnikowy za pomocą pedału; ABS w standardzie; Retarder: Voith lub Telma, a także ZF-Intarder (tylko z ZF S 8-180) (Ü; K) | Dwuobwodowy system hamulcowy; Przód: pneumatyczne tarczowe; Tył: bębnowe; Hamulec sprężynowy jako hamulec postojowy; Hamulec silnikowy za pomocą pedału; ABS w standardzie; R (Ü; K; H) | Dwuobwodowy system hamulcowy; Przód: pneumatyczne tarczowe; Tył: bębnowe; Hamulec sprężynowy jako hamulec postojowy; Hamulec silnikowy za pomocą pedału; ABS w standardzie; Retarder: Voith lub Telma, a także ZF-Intarder (tylko z ZF S 8-180) (SHD; Ü; K)
Retarder zintegrowany w automatycznej skrzyni biegów. (Ü CNG) | ||||
| Elektryka | (brak) | (brak) | Instalacja elektryczna: Bosch 24 V; Alternator: 120 A/2880 W; Akumulatory: 2x12 V 200 Ah. Ustandaryzowana instalacja z jednolicie numerowanymi kablami/połączeniami. | Instalacja elektryczna: Bosch 24 V, Alternator: 2x140 A, Akumulatory: 2 akumulatory po 12 V 200 Ah. Ustandaryzowana instalacja z jednolicie numerowanymi kablami/połączeniami. | |||
| Zbiornik paliwa | 360 l | 350 l | 300 l (Ü; K) 570 l (H) |
520 l | 520 l | 520 l | 350 l |
| Bagażnik | 3,5 m³ (Ü) 4,5 m³ (K) |
4 m³ (Ü) 5 m³ (K) |
5 m³ (Ü) 6,6 m³ (K) 12 m³ (H) |
5 m³ (Ü) 7 m³ (K) 10,5 m³ (SHD) |
6 m³ (ÜL) 8 m³ (KL) 11,5 m³ (SHDL) |
7 m³ (Ü) 9,5 m³ (K) 14 m³ (SHD) W N 316 SHD i N 318 SHD występowała opcja instalacji dodatkowego bagażnika (tzw. plecaka). |
5 m³ (Ü) 7 m³ (K) |
Galeria
[edytuj | edytuj kod]-
N 314 -
N 316 Ü -
N 318/3 -
N 321/3
_Neoplan_N316U_Transliner_(20735902985).jpg)
Neoplan Regioliner
[edytuj | edytuj kod] Neoplan N 3016 | |
| Dane ogólne | |
| Inne nazwy |
Neoplan N 3016 |
|---|---|
| Producent | |
| Premiera |
1996 |
| Lata produkcji |
1996 - 2000 |
| Miejsce produkcji | |
| Dane techniczne | |
| Typy nadwozia |
niskopodłogowy autobus międzymiastowy |
| Układ drzwi |
1-2-0 |
| Liczba drzwi |
2 |
| Silniki |
DAF; Detroit Diesel;Deutz, Gardner; MAN; Scania, Steyr; Mercedes-Benz, Nissan |
| Moc silników |
136 - 503 KM |
| Długość |
patrz Tabela |
| Informacje dodatkowe | |
| Klimatyzacja |
|
Neoplan Regioliner został zaprezentowany w 1996 r jako niskopodłogowy wariant autobusu międzymiastowego w rodzinie Transliner. Model stanowił konkurencję dla rodzimych wytwórców, tj. MAN NÜ xx3, Setry 3xx NF (z rodziny MultiClass) i Mercedesa-Benza O407, oraz zagranicznych - Renault Agora Line i Iveco CityClass. Były testowane przez PVG[27] Podłoga modelu została wykorzystana do konstrukcji miejskiego Centroliner[28]. Regioliner zniknął z oferty producenta, zastąpiony przez międzymiastowe/podmiejskie warianty modelu Centroliner z dopiskiem Ü.
Gama
[edytuj | edytuj kod]| Model | N 3016 | N 316 LNF | N 318/3 LNF |
|---|---|---|---|
| Długość | 12 000 cm | 12 000 cm | 15 000 cm |
| Szerokość | 2 500 cm | 2 500 cm | 2 500 cm |
| Wysokość | 3 120 cm | 3 220 cm | 3 220 cm |
| Rozstaw osi | 5 980 cm | 6 020 cm | 7 330 (I i II oś) 1 300 cm (II i III oś) |
| Liczba miejsc | 45 + 1 | 48 + 1 | 57+2+1 |
| Zbiornik paliwa | 360 l | 260 l | 300 l |
Neoplan Transliner (USA)
[edytuj | edytuj kod] Neoplan AN440LF | |
| Dane ogólne | |
| Inne nazwy |
AN435 |
|---|---|
| Producent | |
| Premiera |
1981 |
| Lata produkcji |
1981 - 2006 |
| Miejsce produkcji | |
| Dane techniczne | |
| Silniki | |
Amerykańskie zakłady Neoplan USA produkowały własny model Translinera (całkowicie odmienna konstrukcja od europejskiego odpowiednika) w 1981 r. 415 pojazdów zostało dostarczonych w 1984 r do Los Angeles do obsługi wydarzenia Letnich Igrzysk Olimpijskich. Niskopodłogowy model stworzony z myślą o transporcie miejskim był napędzany jednostkami napędowymi firm Detroit Diesel oraz Cummins, zespalany ze skrzyniami biegów produkcji ZF, Voith lub Allison. Od 1991 r pojazdy były zasilane silnikami Detroit Diesel Series 60. Model pozostawał w ofercie producenta do chwili zamknięcia działalności w 2006 r
Gama
[edytuj | edytuj kod]| Model | AN 435 | AN 440[29] | AN435LF (Low Floor) | AN440LF[30] | AN440TLF (Truly Low Floor) | AN445TLF[31] |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Cechy charakterystyczne |
|
|
| |||
| Konstrukcja | Samonośna, integralna konstrukcja ze stali nierdzewnej i miękkiej rury spawane elektrycznie. Panele dachowe i boczne są z dwustronnie ocynkowanej stali, mocowane do szkieletu metodą punktowego spawania i klejenia. Przednie i tylne kołpaki z włókna szklanego. Nadkola, wnęki schodkowe i obszar silnika ze stali nierdzewnej. | |||||
| Długość | 35 stóp (10,668 m) | 40 stóp (12,192 m) | 35 stóp (10,668 m) | 40 stóp (12,192 m) | 40 stóp (12,192 m) | 45 stóp (13,716 m) |
| Szerokość | 96 cali (2,4384 m) | 102 cali (2,5908 m) | 102 cali (2,5908 m) | |||
| Wysokość | 120 cali (3,048 m)
132 cali (z klimatyzacją) (3,3528 m) |
115 cali (2,921 m) | 127 cali (3,2258 m) | |||
| Rozstaw osi | 205,75 cali (5,22605 m) | 266 cali (6,7564 m) | max. 127 cali (3,2258 m) | 274 cali (9,9596 m) | ||
| Wysokość podłogi (przód - tył) | 14,5-16 cali (36,83 cm - 40,64 cm) | 14,5 - 15,5 cali (36,83 - 39,37 cm | ||||
| Masa własna | 29 000 ft (13 151,5 kg) | |||||
| Promień skrętu | 38 cali (96,52 cm) | 43 cale (109,22 cm) | 42 cale (106,68 cm) | |||
| Silnik | Detroit Diesel Series 40 lub 50 z najnowszym DDEC.
Cummins ISM series lub C series, opcjonalnie z CNG. | |||||
| Skrzynia biegów | Allison World B400 lub B500, sterowanie ATEC, 4-6 biegów; retarder jako opcja . Układ T-Drive z wózkiem silnika/skrzyni biegów dla łatwego demontażu. | ZF 5HP590, 5-biegowa, zintegrowany retarder z napędem kątowym 80° | ||||
| Osie | Przód: Niezależne zawieszenie przednie NEOPLAN z piastami osi Meritor.
Tył: Oś napędowa Meritor 61000 w różnych dostępnych przełożeniach |
Przód: Oś skrętna Meritor FH-946
Tył: Planetarna oś napędowa Meritor RC-26-633 o różnych przełożeniach |
Przód: Oś skrętna Meritor FH-946
Tył: Oś sztywna Meritor RC-26-720 z mechanizmem opuszczania ze stopniem nachylenia 80° lub ZF AV V9-65L-131 z różnymi dostępnymi przełożeniami | |||
| Hamulce | Hamulce Bendix "S" z automatycznymi regulatorami luzu Haldex i komory hamulcowe MGM.
Systemu ABS Meritor Wabaco w standardzie; Automatyczna kontrola trakcji (ATC) jako opcja |
Hamulce Bendix "S" z automatycznymi regulatorami luzu Haldex i komory hamulcowe MGM.
Systemu ABS Meritor Wabaco w standardzie; Automatyczna kontrola trakcji (ATC) jako opcja; Osie ZF wykorzystują hamulce tarczowe ZF. | ||||
| Zbiornik paliwa | Pojedynczy zbiornik o pojemności 125 galonów (473,1765 l) lub podwójny o pojemności do 70 galonów każdy (2x264,97 l
). Zbiorniki CNG montowane pod podłogą lub na dachu. |
Dwa prostokątne zbiorniki o pojemności do 70 galonów każdy. Zbiornik CNG montowany na dachu. | ||||
| Elektryka | System 12/24 V z dwoma lub czterema akumulatorami o dużej wytrzymałości. Przednia skrzynka z bezpiecznikami obsługiwana z zewnątrz; Tylna skrzynka znajduje nad komorą silnika. Oznaczone kolorami i kodami polietylenowe (SAE) z metalowymi złączami o dużej wytrzymałości. Resetowalne wyłączniki automatyczne i bezpieczniki; Multipleks Allen Bradley lub Dinex I/O Control jako opcja; Podwójne reflektory 12 V (z uszczelnioną wiązką) i zewnętrzne światła LED. | |||||
| Pojemność pasażerska | Miejsca siedzące dla maksymalnie 43 pasażerów. Indywidualny tranzyt i dostępne są podmiejskie style siedzenia. W pełni zgodny z ADA. | Miejsca siedzące dla maksymalnie 37 pasażerów plus miejsca stojące. Dostosowane Dostępne style siedzeń tranzytowych. W pełni zgodny z ADA. | Miejsca siedzące dla maksymalnie 40 pasażerów plus miejsca stojące. Dostosowane Dostępne są style siedzeń w transporcie publicznym i podmiejskim. | |||
| Klimatyzacja | Wydajne jednostki HVAC, w tym wysokowydajny Thermo King z inteligentnym sterowaniem, Carrier lub Sutrak. Dostępne w wersji do montażu z tyłu pojazdu lub na dachu. Dostępne są czynniki chłodnicze R22, R134A i R409C.
Klimatyzacja kierowcy w zestawie z odmrażaczem przedniej szyby, zawierająca oddzielny system wentylacji powietrznej, który wykorzystuje dmuchawy i otwarty obieg powietrza. Znajduje się w przedniej desce rozdzielczej, dostępnej z zewnątrz. | |||||
| Bezpieczeństwo | Zderzaki pochłaniające energię z przodu i z tyłu; Okna dachowa; Gaśnica chemiczna proszkowa; System wykrywania pożaru; System wykrywania metanu dla CNG | |||||
| Wyposażenie |
| |||||
| Okna | Górna część dwusekcyjnych zakrzywionych szyb przednich jest przyciemniana z osłoną przeciwsłoneczną. Szyby przednie są specjalnie zakrzywione, aby wyeliminować odblaski i odbicia promieni słonecznych. Okna pasażerów posiadają uchylaną górną część oraz standardowe przeszklenie (szkło bezpieczne hartowane 1/4 " (6,35 mm)); Ręczna regulacja lub szyba lita (bezpieczne szkło laminowane lub akrylowe) i protektorowe panele jako opcja. | |||||
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Uredništvo Hrvatske, Tvornica autobusa Zagreb | Hrvatska tehnička enciklopedija [online], 21 listopada 2016 [dostęp 2025-06-22] (chorw.).
- ↑ NEOPLAN - 1982 to 1991 [online], web.archive.org, 15 kwietnia 2008 [dostęp 2024-06-21] [zarchiwizowane z adresu 2008-04-15].
- ↑ Auwärter/Neoplan - Fotoarchiv [online], www.auwaerter-neoplan-fotoarchiv.de [dostęp 2025-06-09].
- ↑ Neoplan Transliners on the road | 21st November 1991 | The Commercial Motor Archive [online], archive.commercialmotor.com [dostęp 2023-08-22].
- ↑ Emap Automotive, Coach & Bus Week - Issue 11 [online], 2 maja 1992 [dostęp 2024-07-06].
- ↑ Bus & Coach Buyer Ltd, Bus & Coach Buyer - Issue 100 [online], 12 kwietnia 1991 [dostęp 2024-07-06].
- ↑ p, Історія МАЗ-151 [online], УкрАвтоКомплект, 4 kwietnia 2021 [dostęp 2025-06-22] (ukr.).
- ↑ Glen-Holland Ltd, Bus & Coach Buyer - Issue 407 [online], 2 maja 1997 [dostęp 2024-07-06].
- ↑ Wayback Machine [online], www.busnetz.de [dostęp 2025-07-04] [zarchiwizowane z adresu 2004-07-02].
- ↑ https://web.archive.org/web/20020203201432/http://www.neoplan.com.pl/nowe/euroliner.html
- ↑ Neoplan polska [online], web.archive.org, 2 marca 2000 [dostęp 2023-11-28] [zarchiwizowane z adresu 2000-03-02].
- ↑ Bus & Coach Buyer Ltd, Bus & Coach Buyer - Issue 294 [online], 17 lutego 1995 [dostęp 2024-07-06].
- ↑ r, Plauen – home of the Neoplan Starliner and Cityliner [online], Bus & Coach Buyer, 31 marca 2014 [dostęp 2025-06-09] (ang.).
- ↑ Internet Archive, Jane's urban transport systems. 1995-96, Coulsdon : Jane's Information Group, 1995, ISBN 978-0-7106-1265-6 [dostęp 2023-11-08].
- ↑ Neoplan Transliner GX, „Bus & Coach Buyer Ltd” (277), Bus & Coach Buyer Ltd, 14 października 1994, s. 9-13 [dostęp 2024-07-06] (ang.).
- ↑ Reklama SJ Carlton, „Coach & Bus Week” (153), Emap Automotive, 4 lutego 1995, s. 13 [dostęp 2024-07-06] (ang.).
- ↑ Neoplan Polska Fabryka Autobusów
- ↑ Solaris Club – Solaris [online], www.solaris-club.com [dostęp 2019-06-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-02-23] (pol.).
- ↑ Neoplan Transliner N 316
- ↑ NEOPLAN Transliner N 316 H
- ↑ Neoplan Transliner N 316 SHD
- ↑ NEOPLAN Transliner N 316 Ü
- ↑ NEOPLAN Transliner N 316 Ü CNG
- ↑ http://www.tur-info.pl/p/ak_id,4139,,kategoryzacja_autokarow,buskomfort,gbk,tourist_class,comfort,standard_hoteli_w.html
- ↑ https://transinfo.pl/x/infobus/gutegemeinschaft-buskomfort-organizacja-ktora-przyznaje-gwiazdki/
- ↑ http://worldabh.info/neoman/neoplan/werk/index.html
- ↑ Wayback Machine [online], www.pvgmbh.de [dostęp 2025-06-09] [zarchiwizowane z adresu 2003-05-20].
- ↑ Wayback Machine [online], www.neoplan.de [dostęp 2025-06-27] [zarchiwizowane z adresu 1999-02-08].
- ↑ NEOPLAN : Transit Buses - Transliner (Standard Floor) [online], www.neoplanusa.com [dostęp 2025-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2000-10-29].
- ↑ NEOPLAN : Transit Buses - Transliner (Low Floor) [online], www.neoplanusa.com [dostęp 2025-06-09] [zarchiwizowane z adresu 2000-09-18].
- ↑ NEOPLAN : Transit Buses - Transliner (True Low Floor) [online], www.neoplanusa.com [dostęp 2025-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2000-10-30].
