Nika Prevc (ur. 15 marca 2005 w Kranju [ 1] słoweńska skoczkini narciarska , reprezentantka klubu SK Triglav Kranj . Mistrzyni olimpijska w drużynie mieszanej (2026 ), indywidualna wicemistrzyni olimpijska na skoczni normalnej (2026 ) oraz indywidualna brązowa medalistka olimpijska na skoczni dużej (2026 ). Zdobywczyni Pucharu Świata w sezonach 2023/2024 i 2024/2025 . Medalistka mistrzostw świata juniorów , olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy i mistrzostw Słowenii . Od 2025 rekordzistka świata w długości skoku narciarskiego (236 m w Vikersund).
Jest siostrą Petera , Cene i Domena Prevców, również uprawiających skoki narciarskie[ 2] rodzeństwa Prevców uprawiająca skoki narciarskie.
Starty w cyklu Alpen Cup rozpoczęła w sierpniu 2018. W sezonie 2020/2021 tego cyklu trzykrotnie zajęła 1. miejsce i łącznie sześciokrotnie stanęła na podium[ 3] [ 4] FIS Cupie , dwukrotnie zajmując 7. pozycję w zawodach w Szczyrku. Wystartowała następnie na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2021 . Indywidualnie zajęła na nich 11. miejsce, a w drużynie żeńskiej zdobyła brązowy medal. 20 lutego 2021 w swoim pierwszym starcie w Pucharze Kontynentalnym zajęła 10. pozycję w zawodach w Brotterode. Tydzień później zawody FIS Cupu w Oberhofie ukończyła na 2. lokacie[ 5]
We wrześniu 2021 zwyciężyła w konkursie FIS Cupu rozgrywanym w Villach. W październiku 2021 odpadła w kwalifikacjach do zawodów Letniego Grand Prix w Klingenthal. 26 listopada 2021 w Niżnym Tagile zadebiutowała w Pucharze Świata , zajmując 23. miejsce i tym samym zdobywając pierwsze punkty cyklu. W dalszej części sezonu regularnie zajmowała w nim miejsca w najlepszej trzydziestce. Najwyżej klasyfikowana była na 7. pozycji, 1 stycznia 2022 w Ljubnie[ 6] Puchar Świata 2021/2022 zakończyła na 22. lokacie w klasyfikacji generalnej ze 199 punktami[ 7] Mistrzostwach Świata Juniorów 2022 . Zdobyła na nich złoty medal w konkursie indywidualnym oraz w drużynie kobiecej, a także srebrny w drużynie mieszanej[ 6] Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2022 , na którym zdobyła złoty medal zarówno indywidualnie, jak i w drużynie mieszanej[ 4]
W sierpniu 2022 w debiucie w konkursie głównym Letniego Grand Prix zajęła 4. miejsce w Courchevel, a we wrześniu 2022 stanęła na podium zawodów tego cyklu, zajmując 3. pozycję w Râșnovie. W sezonie 2022/2023 Pucharu Świata regularnie zdobywała punkty. Pięciokrotnie kończyła zawody indywidualne w najlepszej dziesiątce, a 10 lutego 2023 po raz pierwszy w karierze stanęła na podium PŚ, zajmując 3. lokatę w Hinzenbach[ 8] [ 7]
W trakcie sezonu wystąpiła na trzech imprezach mistrzowskich. W styczniu na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2023 zdobyła trzy złote medale – w zawodach indywidualnych oraz w drużynie kobiecej i mieszanej. W lutym na Mistrzostwach Świata Juniorów 2023 zdobyła srebrny medal indywidualnie oraz w drużynie kobiecej, a w drużynie mieszanej wywalczyła złoto. Na przełomie lutego i marca na seniorskich Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023 indywidualnie zajęła 17. pozycję na skoczni normalnej i 40. na dużej , a drużynowy konkurs kobiet ukończyła na 4. miejscu[ 8]
Na Igrzyskach Europejskich 2023 zdobyła srebrny medal indywidualnie zarówno na skoczni normalnej, gdzie o 0,3 pkt wyprzedziła ją Austriaczka Jacqueline Seifriedsberger , jak i na dużej, gdzie przegrała z Niką Križnar o 29,2 pkt. W drużynie mieszanej wraz z Križnar, Timim Zajcem i Anže Laniškiem zdobyła brązowy medal. W Letnim Grand Prix 2023 dwukrotnie stawała na podium: 6 sierpnia w Szczyrku była 2., a 24 września w Râșnovie zajęła 3. pozycję[ 9]
W sezonie 2023/2024 Pucharu Świata regularnie zajmowała lokaty w pierwszej dziesiątce[ 9] [ 10] Turnieju Dwóch Nocy 2023/2024 [ 9] [ 11] [ 12] [ 9]
W lutym 2024 na podium Pucharu Świata stawała po drugim konkursie w Willingen i drugich zawodach w Hinzenbach, w obu przypadkach zajmując 2. pozycję. W ramach Raw Air 2024 w najlepszej trójce ukończyła konkurs w Oslo 10 marca, gdzie była 2., oraz w Trondheim 13 marca, gdzie zwyciężyła. W kończących Puchar Świata 2023/2024 zawodach w Planicy 21 marca zajęła 3. miejsce[ 9] Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej cyklu. Z 1454 punktami o 149 wyprzedziła drugą Evę Pinkelnig i o 424 trzecią Alexandrię Loutitt [ 13]
W Letnim Grand Prix 2024 najwyżej klasyfikowana była na 6. miejscu[ 14]
W sezonie 2024/2025 Pucharu Świata regularnie zajmowała pozycje w pierwszej dziesiątce, większość startów kończąc na podium. 23 listopada 2024 zwyciężyła w pierwszym konkursie indywidualnym cyklu, rozgrywanym w Lillehammer[ 14] Kathariny Schmid [ 15] Turnieju Dwóch Nocy 2024/2025 w Garmisch-Partenkirchen i Oberstdorfie[ 14] [ 16]
W styczniu 2025 na podium Pucharu Świata stawała jeszcze w Villach, gdzie zajęła 2. i 3. lokatę[ 14] [ 17] [ 14] Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025 gdzie zdobyła złote medale w obu konkursach indywidualnych, na skoczniach normalnej i dużej. W drużynie mieszanej wraz z Emą Klinec , Domenem Prevcem i Anže Laniškiem zdobyła srebrny medal, a w zespole kobiecym zajęła 4. miejsce[ 14]
W marcu 2025, po zakończeniu mistrzostw, kontynuowała serię zwycięstw w Pucharze Świata. Wygrała konkursy w Oslo i Vikersund[ 14] Raw Air 2025 [ 7] skoczni mamuciej w Vikersund lotem na 236 metrów ustanowiła nowy kobiecy rekord świata w długości skoku narciarskiego [ 18] [ 14] Seliną Freitag , co było najwyższą przewagą w historii Pucharu Świata bez podziału na płeć. Dzięki odniesieniu 10 zwycięstw w cyklu z rzędu wyrównała rekordową serię, należącą do Sary Takanashi . 15 zwycięstw w ciągu całego sezonu również stanowiło wyrównanie rekordu Japonki. Po raz drugi z rzędu zwyciężyła w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata[ 19] [ 7]
Zdobywała medale mistrzostw Słowenii : indywidualnie złoty w grudniu 2023 [ 20] styczniu 2025 [ 21] latem 2024 [ 22] latem 2023 [ 23] latem 2022 [ 24] [ 25] latem 2021 [ 26] latem 2020 [ 27] [ 28] [ 29]
Miejsce
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Konkurs
Skok 1
Skok 2
Nota
Strata
Zwyciężczyni
2.
7 lutego
2026
Mediolan -Cortina /Predazzo
Giuseppe Dal Ben
K-98
HS-107
indywid.
98,0 m
99,5 m
266,2 pkt
1,1 pkt
Anna Odine Strøm
1.
10 lutego
2026
Mediolan -Cortina /Predazzo
Giuseppe Dal Ben
K-98
HS-107
druż. miesz.[ a]
97,5 m
98,5 m
1069,2 pkt (258,4 pkt )
–
3.
15 lutego
2026
Mediolan -Cortina /Predazzo
Giuseppe Dal Ben
K-128
HS-141
indywid.
128,0 m
127,5 m
271,5 pkt
13,3 pkt
Anna Odine Strøm
Miejsce
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Konkurs
Skok 1
Skok 2
Nota
Strata
Zwyciężczyni
17.
23 lutego
2023
Planica
Srednja skakalnica
K-95
HS-102
ind.
88,0 m
94,5 m
212,0 pkt
37,1 pkt
Katharina Althaus
4.
25 lutego
2023
Planica
Srednja skakalnica
K-95
HS-102
druż.[ b]
88,5 m
92,0 m
819,1 pkt (198,0 pkt )
24,7 pkt
Niemcy
40.
1 marca
2023
Planica
Bloudkova velikanka
K-125
HS-138
ind.
103,5 m
–
72,2 pkt
192,0 pkt
Alexandria Loutitt
1.
28 lutego
2025
Trondheim
Granåsen
K-94
HS-102
ind.
98,0 m
100,0 m
259,2 pkt
–
4.
1 marca
2025
Trondheim
Granåsen
K-94
HS-102
druż.[ c]
102,5 m
90,0 m
792,9 pkt (255,3 pkt )
111,6 pkt
Norwegia
2.
5 marca
2025
Trondheim
Granåsen
K-124
HS-138
druż. miesz.[ d]
133,5 m
136,0 m
959,3 pkt (267,7 pkt )
61,1 pkt
Norwegia
1.
7 marca
2025
Trondheim
Granåsen
K-124
HS-138
ind.
134,5 m
–
150,9 pkt
–
Miejsce
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Konkurs
Skok 1
Skok 2
Nota
Strata
Zwyciężczyni
11.
11 lutego
2021
Lahti
Salpausselkä
K-90
HS-100
indywid.
81,0 m
81,5 m
184,4 pkt
54,6 pkt
Thea Minyan Bjørseth
3.
12 lutego
2021
Lahti
Salpausselkä
K-90
HS-100
druż.[ e]
83,5 m
86,0 m
818,0 pkt (197,1 pkt )
65,6 pkt
Austria
1.
3 marca
2022
Zakopane
Średnia Krokiew
K-95
HS-105
indywid.
99,0 m
99,5 m
240,5 pkt
–
1.
5 marca
2022
Zakopane
Średnia Krokiew
K-95
HS-105
druż.[ f]
105,5 m
103,5 m
888,5 pkt (262,7 pkt )
–
2.
6 marca
2022
Zakopane
Średnia Krokiew
K-95
HS-105
druż. miesz.[ g]
95,0 m
99,5 m
819,0 pkt (214,9 pkt )
65,4 pkt
Austria
2.
2 lutego
2023
Whistler
Whistler Olympic Park
K-95
HS-104
indywid.
98,5 m
95,0 m
245,8 pkt
14,9 pkt
Alexandria Loutitt
2.
4 lutego
2023
Whistler
Whistler Olympic Park
K-95
HS-104
druż.[ h]
84,5 m
97,5 m
785,5 pkt (230,0 pkt )
19,8 pkt
Japonia
1.
5 lutego
2023
Whistler
Whistler Olympic Park
K-95
HS-104
druż. miesz.[ i]
98,5 m
102,5 m
920,2 pkt (249,1 pkt )
–
Miejsce
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Konkurs
Skok 1
Skok 2
Nota
Strata
Zwyciężczyni
2.
27 czerwca
2023
Zakopane
Średnia Krokiew
K-95
HS-105
indywid.
97,5 m
100,5 m
262,3 pkt
0,3 pkt
Jacqueline Seifriedsberger
3.
29 czerwca
2023
Zakopane
Średnia Krokiew
K-95
HS-105
druż. miesz.[ j]
99,5 m
101,0 m
872,0 pkt (231,0 pkt )
67,3 pkt
Austria
2.
30 czerwca
2023
Zakopane
Wielka Krokiew
K-125
HS-140
indywid.
130,0 m
125,5 m
248,2 pkt
29,2 pkt
Nika Križnar
Miejsce
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Konkurs
Skok 1
Skok 2
Nota
Strata
Zwyciężczyni
1.
24 marca
2022
Lahti [ k] Salpausselkä
K-95
HS-100
indywid.
95,0 m
97,0 m
255,5 pkt
–
1.
25 marca
2022
Lahti
Salpausselkä
K-95
HS-100
druż. miesz.[ l]
93,5 m
92,0 m
913,0 pkt (241,0 pkt )
–
1.
23 stycznia
2023
Planica [ m] Srednja skakalnica
K-95
HS-102
indywid.
91,5 m
95,5 m
230,6 pkt
–
1.
25 stycznia
2023
Planica
Srednja skakalnica
K-95
HS-102
druż.[ n]
94,0 m
95,0 m
859,5 pkt (227,8 pkt )
–
1.
27 stycznia
2023
Planica
Srednja skakalnica
K-95
HS-102
druż. miesz.[ o]
101,0 m
97,0 m
918,6 pkt (247,8 pkt )
–
[ edytuj | edytuj kod ]
Źródło[ 30] [ 4]
Lp.
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Skok 1
Skok 2
Nota
1.
16 grudnia
2023
Engelberg
Gross-Titlis-Schanze
K-125
HS-140
136,5 m
129,5 m
305,3 pkt
2.
30 grudnia
2023
Garmisch-Partenkirchen
Große Olympiaschanze
K-125
HS-142
133,0 m
130,0 m
267,4 pkt
3.
3 stycznia
2024
Villach
Villacher Alpenarena
K-90
HS-98
96,5 m
92,0 m
262,7 pkt
4.
4 stycznia
2024
Villach
Villacher Alpenarena
K-90
HS-98
94,5 m
95,0 m
275,6 pkt
5.
19 stycznia
2024
Zaō
Yamagata
K-95
HS-102
98,5 m
96,0 m
235,2 pkt
6.
28 stycznia
2024
Ljubno
Logarska dolina
K-85
HS-94
89,0 m
92,0 m
276,8 pkt
7.
13 marca
2024
Trondheim
Granåsen
K-124
HS-138
127,0 m
128,0 m
260,2 pkt
8.
23 listopada
2024
Lillehammer
Lysgårdsbakken
K-123
HS-140
138,5 m
138,0 m
269,9 pkt
9.
21 grudnia
2024
Engelberg
Gross-Titlis-Schanze
K-125
HS-140
140,0 m
134,5 m
283,4 pkt
10.
31 grudnia
2024
Garmisch-Partenkirchen
Große Olympiaschanze
K-125
HS-142
134,0 m
135,5 m
275,8 pkt
11.
1 stycznia
2025
Oberstdorf
Schattenbergschanze
K-120
HS-137
122,0 m
134,5 m
311,9 pkt
12.
24 stycznia
2025
Zaō
Yamagata
K-95
HS-102
94,5 m
104,5 m
220,1 pkt
13.
7 lutego
2025
Lake Placid
MacKenzie Intervale
K-115
HS-128
130,0 m
124,5 m
295,7 pkt
14.
8 lutego
2025
Lake Placid
MacKenzie Intervale
K-115
HS-128
126,0 m
126,0 m
272,1 pkt
15.
15 lutego
2025
Ljubno
Logarska dolina
K-85
HS-94
90,5 m
95,0 m
258,0 pkt
16.
16 lutego
2025
Ljubno
Logarska dolina
K-85
HS-94
90,5 m
92,5 m
266,4 pkt
17.
22 lutego
2025
Hinzenbach
Aigner-Schanze
K-85
HS-90
90,0 m
89,0 m
248,4 pkt
18.
23 lutego
2025
Hinzenbach
Aigner-Schanze
K-85
HS-90
90,0 m
87,0 m
244,0 pkt
19.
15 marca
2025
Oslo
Holmenkollbakken
K-120
HS-134
131,0 m
130,0 m
254,1 pkt
20.
15 marca
2025
Vikersund
Vikersundbakken
K-200
HS-240
213,5 m
–
201,1 pkt
21.
20 marca
2025
Lahti
Salpausselkä
K-116
HS-130
129,0 m
135,5 m
302,8 pkt
22.
21 marca
2025
Lahti
Salpausselkä
K-116
HS-130
128,0 m
133,5 m
328,8 pkt
23.
30 listopada
2025
Falun
Lugnet
K-120
HS-132
125,0 m
132,0 m
252,3 pkt
24.
5 grudnia
2025
Wisła
im. Adama Małysza
K-120
HS-134
128,0 m
130,0 m
259,7 pkt
25.
13 grudnia
2025
Klingenthal
Vogtland Arena
K-125
HS-140
135,0 m
138,0 m
294,1 pkt
26.
21 grudnia
2025
Engelberg
Gross-Titlis-Schanze
K-125
HS-140
128,5 m
136,0 m
284,1 pkt
27.
31 grudnia
2025
Garmisch-Partenkirchen
Große Olympiaschanze
K-125
HS-142
136,5 m
134,5 m
271,1 pkt
28.
5 stycznia
2026
Villach
Villacher Alpenarena
K-90
HS-98
94,5 m
94,0 m
247,9 pkt
29.
6 stycznia
2026
Villach
Villacher Alpenarena
K-90
HS-98
92,0 m
89,5 m
248,7 pkt
30.
10 stycznia
2026
Ljubno
Logarska dolina
K-85
HS-94
96,0 m
89,5 m
278,3 pkt
31.
11 stycznia
2026
Ljubno
Logarska dolina
K-85
HS-94
85,0 m
92,0 m
271,1 pkt
32.
16 stycznia
2026
Zhangjiakou
Snow Ruyi
K-125
HS-140
136,5 m
130,0 m
245,6 pkt
33.
17 stycznia
2026
Zhangjiakou
Snow Ruyi
K-125
HS-140
134,5 m
–
113,6 pkt
34.
24 stycznia
2026
Sapporo
Ōkurayama
K-123
HS-137
129,0 m
128,0 m
279,4 pkt
35.
25 stycznia
2026
Sapporo
Ōkurayama
K-123
HS-137
139,5 m
–
134,5 pkt
Sezon PŚ
1. miejsce
2. miejsce
3. miejsce
Razem
2021/2022
–
–
–
–
2022/2023
–
–
1
1
2023/2024
7
4
1
12
2024/2025
15
1
3
19
2025/2026
13
4
1
18
Suma
35
9
6
50
[ edytuj | edytuj kod ]
Źródło[ 30] [ 4]
Lp.
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Skok 1
Skok 2
Nota
Lok.
Strata
Zwyciężczyni
1.
10 lutego
2023
Hinzenbach
Aigner-Schanze
K-85
HS-90
86,5 m
88,0 m
248,2 pkt
3.
6,2 pkt
Eva Pinkelnig
2.
16 grudnia
2023
Engelberg
Gross-Titlis-Schanze
K-125
HS-140
136,5 m
129,5 m
305,3 pkt
1.
–
3.
30 grudnia
2023
Garmisch-Partenkirchen
Große Olympiaschanze
K-125
HS-142
133,0 m
130,0 m
267,4 pkt
1.
–
4.
3 stycznia
2024
Villach
Villacher Alpenarena
K-90
HS-98
96,5 m
92,0 m
262,7 pkt
1.
–
5.
4 stycznia
2024
Villach
Villacher Alpenarena
K-90
HS-98
94,5 m
95,0 m
275,6 pkt
1.
–
6.
19 stycznia
2024
Zaō
Yamagata
K-95
HS-102
98,5 m
96,0 m
235,2 pkt
1.
–
7.
27 stycznia
2024
Ljubno
Logarska dolina
K-85
HS-94
92,0 m
85,0 m
262,5 pkt
2.
6,8 pkt
Eva Pinkelnig
8.
28 stycznia
2024
Ljubno
Logarska dolina
K-85
HS-94
89,0 m
92,0 m
276,8 pkt
1.
–
9.
4 lutego
2024
Willingen
Mühlenkopfschanze
K-130
HS-147
133,5 m
146,0 m
221,7 pkt
2.
8,1 pkt
Silje Opseth
10.
25 lutego
2024
Hinzenbach
Aigner-Schanze
K-85
HS-90
86,0 m
87,5 m
238,9 pkt
2.
7,7 pkt
Eva Pinkelnig
11.
10 marca
2024
Oslo
Holmenkollbakken
K-120
HS-134
122,0 m
127,5 m
240,0 pkt
2.
2,2 pkt
Eirin Maria Kvandal
12.
13 marca
2024
Trondheim
Granåsen
K-124
HS-138
127,0 m
128,0 m
260,2 pkt
1.
–
13.
21 marca
2024
Planica
Srednija velikanka
K-95
HS-102
96,5 m
97,5 m
235,6 pkt
3.
9,3 pkt
Eva Pinkelnig
14.
23 listopada
2024
Lillehammer
Lysgårdsbakken
K-123
HS-140
138,5 m
138,0 m
269,9 pkt
1.
–
15.
14 grudnia
2024
Zhangjiakou
Snow Ruyi
K-95
HS-106
94,0 m
98,0 m
209,9 pkt
3.
27,1 pkt
Katharina Schmid
16.
21 grudnia
2024
Engelberg
Gross-Titlis-Schanze
K-125
HS-140
140,0 m
134,5 m
283,4 pkt
1.
–
17.
31 grudnia
2024
Garmisch-Partenkirchen
Große Olympiaschanze
K-125
HS-142
134,0 m
135,5 m
275,8 pkt
1.
–
18.
1 stycznia
2025
Oberstdorf
Schattenbergschanze
K-120
HS-137
122,0 m
134,5 m
311,9 pkt
1.
–
19.
5 stycznia
2025
Villach
Villacher Alpenarena
K-90
HS-98
99,0 m
94,0 m
260,2 pkt
2.
4,5 pkt
Katharina Schmid
20.
6 stycznia
2025
Villach
Villacher Alpenarena
K-90
HS-98
90,5 m
93,0 m
236,7 pkt
3.
7,4 pkt
Eva Pinkelnig
21.
24 stycznia
2025
Zaō
Yamagata
K-95
HS-102
94,5 m
104,5 m
220,1 pkt
1.
–
22.
26 stycznia
2025
Zaō
Yamagata
K-95
HS-102
94,0 m
98,0 m
231,3 pkt
3.
4,1 pkt
Jacqueline Seifriedsberger
23.
7 lutego
2025
Lake Placid
MacKenzie Intervale
K-115
HS-128
130,0 m
124,5 m
295,7 pkt
1.
–
24.
8 lutego
2025
Lake Placid
MacKenzie Intervale
K-115
HS-128
126,0 m
126,0 m
272,1 pkt
1.
–
25.
15 lutego
2025
Ljubno
Logarska dolina
K-85
HS-94
90,5 m
95,0 m
258,0 pkt
1.
–
26.
16 lutego
2025
Ljubno
Logarska dolina
K-85
HS-94
90,5 m
92,5 m
266,4 pkt
1.
–
27.
22 lutego
2025
Hinzenbach
Aigner-Schanze
K-85
HS-90
90,0 m
89,0 m
248,4 pkt
1.
–
28.
23 lutego
2025
Hinzenbach
Aigner-Schanze
K-85
HS-90
90,0 m
87,0 m
244,0 pkt
1.
–
29.
15 marca
2025
Oslo
Holmenkollbakken
K-120
HS-134
131,0 m
130,0 m
254,1 pkt
1.
–
30.
15 marca
2025
Vikersund
Vikersundbakken
K-200
HS-240
213,5 m
–
201,1 pkt
1.
–
31.
20 marca
2025
Lahti
Salpausselkä
K-116
HS-130
129,0 m
135,5 m
302,8 pkt
1.
–
32.
21 marca
2025
Lahti
Salpausselkä
K-116
HS-130
128,0 m
133,5 m
328,8 pkt
1.
–
33.
23 listopada
2025
Lillehammer
Lysgårdsbakken
K-123
HS-140
128,0 m
123,0 m
250,4 pkt
3.
33,2 pkt
Nozomi Maruyama
34.
28 listopada
2025
Falun
Lugnet
K-90
HS-95
87,0 m
95,0 m
211,1 pkt
2.
18,5 pkt
Nozomi Maruyama
35.
30 listopada
2025
Falun
Lugnet
K-120
HS-132
125,0 m
132,0 m
252,3 pkt
1.
–
36.
5 grudnia
2025
Wisła
im. Adama Małysza
K-120
HS-134
128,0 m
130,0 m
259,7 pkt
1.
–
37.
12 grudnia
2025
Klingenthal
Vogtland Arena
K-125
HS-140
128,0 m
126,0 m
239,5 pkt
2.
1,0 pkt
Nozomi Maruyama
38.
13 grudnia
2025
Klingenthal
Vogtland Arena
K-125
HS-140
135,0 m
138,0 m
294,1 pkt
1.
–
39.
20 grudnia
2025
Engelberg
Gross-Titlis-Schanze
K-125
HS-140
139,5 m
134,0 m
273,2 pkt
2.
1,7 pkt
Nozomi Maruyama
40.
21 grudnia
2025
Engelberg
Gross-Titlis-Schanze
K-125
HS-140
128,5 m
136,0 m
284,1 pkt
1.
–
41.
31 grudnia
2025
Garmisch-Partenkirchen
Große Olympiaschanze
K-125
HS-142
136,5 m
134,5 m
271,1 pkt
1.
–
42.
5 stycznia
2026
Villach
Villacher Alpenarena
K-90
HS-98
94,5 m
94,0 m
247,9 pkt
1.
–
43.
6 stycznia
2026
Villach
Villacher Alpenarena
K-90
HS-98
92,0 m
89,5 m
248,7 pkt
1.
–
44.
10 stycznia
2026
Ljubno
Logarska dolina
K-85
HS-94
96,0 m
89,5 m
278,3 pkt
1.
–
45.
11 stycznia
2026
Ljubno
Logarska dolina
K-85
HS-94
85,0 m
92,0 m
271,1 pkt
1.
–
46.
16 stycznia
2026
Zhangjiakou
Snow Ruyi
K-125
HS-140
136,5 m
130,0 m
245,6 pkt
1.
–
47.
17 stycznia
2026
Zhangjiakou
Snow Ruyi
K-125
HS-140
134,5 m
–
113,6 pkt
1.
–
48.
21 stycznia
2026
Zaō
Yamagata
K-95
HS-102
92,0 m
101,0 m
226,5 pkt
2.
1,4 pkt
Lisa Eder
49.
24 stycznia
2026
Sapporo
Ōkurayama
K-123
HS-137
129,0 m
128,0 m
279,4 pkt
1.
–
50.
25 stycznia
2026
Sapporo
Ōkurayama
K-123
HS-137
139,5 m
–
134,5 pkt
1.
–
stan na 1 lutego 2026
stan po zakończeniu sezonu 2024/2025
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie [ edytuj | edytuj kod ]
Źródło[ 30] [ 4]
Lp.
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Skok 1
Skok 2
Nota
Lok.
Strata
Zwyciężczyni
1.
17 września
2022
Râșnov
Trambulina Valea Cărbunării
K-90
HS-97
81,0 m
92,0 m
209,3 pkt
3.
24,2 pkt
Eva Pinkelnig
2.
6 sierpnia
2023
Szczyrk
Skalite
K-95
HS-104
92,5 m
–
121,8 pkt
2.
3,4 pkt
Nika Križnar
3.
24 września
2023
Râșnov
Trambulina Valea Cărbunării
K-90
HS-97
88,5 m
87,5 m
215,6 pkt
3.
23,3 pkt
Nika Križnar
4.
9 sierpnia
2025
Courchevel
Tremplin du Praz
K-125
HS-132
106,5 m
124,0 m
241,7 pkt
1.
–
5.
16 sierpnia
2025
Wisła
im. Adama Małysza
K-120
HS-134
127,0 m
121,0 m
247,9 pkt
1.
–
6.
17 sierpnia
2025
Wisła
im. Adama Małysza
K-120
HS-134
123,5 m[ p]
128,5 m
126,2 pkt
1.
–
7.
18 września
2025
Predazzo
Trampolino Dal Ben
K-98
HS-109
104,0 m
98,0 m
253,0 pkt
2.
5,8 pkt
Abigail Strate
8.
25 października
2025
Klingenthal
Vogtland Arena
K-125
HS-140
136,5 m
137,0 m
231,8 pkt
2.
17,4 pkt
Nozomi Maruyama
stan po zakończeniu LGP 2025
stan po zakończeniu LPI 2025
[ edytuj | edytuj kod ] Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie [ edytuj | edytuj kod ] [ edytuj | edytuj kod ]
Źródło[ 30] [ 4]
Lp.
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Skok 1
Skok 2
Nota
Lok.
Strata
Zwyciężczyni
1.
27 lutego
2021
Oberhof
Kanzlersgrund
K-90
HS-100
89,5 m
96,0 m
220,4 pkt
2.
0,2 pkt
Nejka Repinc Zupančič
2.
18 września
2021
Villach
Villacher Alpenarena
K-90
HS-98
90,5 m
91,5 m
214,1 pkt
1.
–
3.
2 września
2022
Kranj
Bauhenk
K-100
HS-109
93,0 m
102,0 m
244,9 pkt
2.
61,9 pkt
Nika Križnar
4.
3 września
2022
Kranj
Bauhenk
K-100
HS-109
98,5 m
103,0 m
211,1 pkt
1.
–
5.
10 września
2022
Villach
Villacher Alpenarena
K-90
HS-98
95,0 m
91,0 m
244,2 pkt
1.
–
↑ Skład zespołu: Nika Vodan , Anže Lanišek , Nika Prevc i Domen Prevc
↑ Skład zespołu: Ema Klinec , Nika Križnar , Nika Prevc i Maja Vtič
↑ Skład zespołu: Ema Klinec , Tina Erzar , Katra Komar i Nika Prevc
↑ Skład zespołu: Ema Klinec , Domen Prevc , Nika Prevc i Anže Lanišek
↑ Skład zespołu: Jerneja Brecl , Nika Prevc, Nejka Repinc Zupančič i Nika Vetrih
↑ Skład zespołu: Taja Bodlaj , Lara Logar , Nika Prevc i Nejka Repinc Zupančič
↑ Skład zespołu: Taja Bodlaj , Nika Prevc, Maksim Bartolj i Marcel Stržinar
↑ Skład zespołu: Taja Bodlaj , Ajda Košnjek , Nika Prevc i Nika Vetrih
↑ Skład zespołu: Nika Prevc, Rok Masle , Maksim Bartolj i Ajda Košnjek
↑ Skład zespołu: Nika Prevc, Timi Zajc , Nika Križnar i Anže Lanišek
↑ Gospodarzem Zimowego Olimpijskiego Festiwalu Młodzieży Europy 2022 było Vuokatti , jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Lahti .
↑ Skład zespołu: Tinkara Komar , Gorazd Završnik , Nika Prevc i Maksim Bartolj
↑ Gospodarzem Zimowego Olimpijskiego Festiwalu Młodzieży Europy 2023 był region Friuli-Wenecja Julijska , jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Planicy .
↑ Skład zespołu: Tinkara Komar , Katarina Pirnovar , Taja Bodlaj i Nika Prevc
↑ Skład zespołu: Tinkara Komar , Nik Heberle , Nika Prevc i Luka Filip
↑ a b Zawody rozgrywane w formacie grupowym. Nota zawodniczki uzyskana w 1. serii nie była brana pod uwagę do końcowego wyniku.
↑ Extend start list . fis-ski.com. [dostęp 2023-01-24]. (ang. ) .↑ Adrian Dworakowski: Nika Prevc: Peter to skoczek, który mnie zainspirował . skijumping.pl, 2020-12-26. [dostęp 2021-11-26]. ↑ Nika PREVC - Athlete Biography - Ski Jumping; Alpen Cup . fis-ski.com. [dostęp 2021-11-26]. (ang. ) .↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t PREVC Nika 2005.03.15 SLO . wyniki-skoki.pl. [dostęp 2026-02-14].↑ Nika PREVC - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2021 . fis-ski.com. [dostęp 2021-11-26]. (ang. ) .↑ a b Nika PREVC - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2022 . fis-ski.com. [dostęp 2022-04-18]. (ang. ) .↑ a b c d e f Nika PREVC - Athlete Biography - Ski Jumping; World Cup Standings . fis-ski.com. [dostęp 2025-08-14]. (ang. ) .↑ a b Nika PREVC - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2023 . fis-ski.com. [dostęp 2023-06-10]. (ang. ) .↑ a b c d e Nika PREVC - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2024 . fis-ski.com. [dostęp 2024-05-13]. (ang. ) .↑ Adam Bucholz: PŚ Pań w Engelbergu: Premierowe zwycięstwo Niki Prevc . skijumping.pl, 2023-12-16. [dostęp 2024-05-13]. ↑ a b Turniej Dwóch Nocy - archiwum wyników . skokinarciarskie.pl. [dostęp 2025-01-04].↑ Adam Bucholz: PŚ Pań w Villach: Nika Prevc nokautuje rywalki i obejmuje prowadzenie w cyklu . skijumping.pl, 2024-01-03. [dostęp 2024-05-13]. ↑ Adam Bucholz: PŚ Pań w Planicy: Pinkelnig wygrywa finał sezonu z rekordem skoczni . skijumping.pl, 2024-03-21. [dostęp 2024-05-13]. ↑ a b c d e f g h Nika PREVC - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2025 . fis-ski.com. [dostęp 2025-08-14]. (ang. ) .↑ Adam Bucholz: PŚ Pań w Lillehammer: Schmid wygrywa i zostaje liderką cyklu . skijumping.pl, 2024-11-24. [dostęp 2025-08-14]. ↑ Adam Bucholz: TDN w Oberstdorfie: Nika Prevc triumfuje w konkursie i całym turnieju . skijumping.pl, 2025-01-01. [dostęp 2025-08-14]. ↑ Adam Bucholz: PŚ Pań w Zao: Prevc wygrywa i zostaje liderką cyklu, życiówka Twardosz . skijumping.pl, 2025-01-24. [dostęp 2025-08-14]. ↑ Adam Bucholz: Raw Air Pań w Vikersund: 236 metrów Niki Prevc - razy dwa! Nowy kobiecy rekord świata . skijumping.pl, 2025-03-14. [dostęp 2025-08-14]. ↑ Adam Bucholz: PŚ Pań w Lahti: Nika Prevc wygrywa finał sezonu z rekordową przewagą! . skijumping.pl, 2025-03-21. [dostęp 2025-08-14]. ↑ Državno prvenstvo, Planica . skoki.sloski.si, 2023-12-21. [dostęp 2023-12-22]. (słoweń. ) .↑ Državno prvenstvo, Planica . skoki.sloski.si, 2025-01-14. [dostęp 2025-08-14]. (słoweń. ) .↑ Državno prvenstvo, Kranj . skoki.sloski.si, 2024-10-01. [dostęp 2025-08-14]. (słoweń. ) .↑ Državno prvenstvo, Kranj . skoki.sloski.si, 2023-10-11. [dostęp 2023-12-22]. (słoweń. ) .↑ Državno prvenstvo, Kranj . skoki.sloski.si, 2022-09-27. [dostęp 2023-06-10]. (słoweń. ) .↑ Državno prvenstvo, Kranj . skoki.sloski.si, 2024-10-01. [dostęp 2025-08-14]. (słoweń. ) .↑ MIX drzavno prvenstvo . smusko.adamsoft.si. [dostęp 2021-11-26]. (słoweń. ) .↑ MIX ekipno državno prvenstvo . smusko.adamsoft.si. [dostęp 2021-11-26]. (słoweń. ) .↑ Državno prvenstvo, Kranj . skoki.sloski.si, 2022-09-27. [dostęp 2023-06-10]. (słoweń. ) .↑ Državno prvenstvo, Kranj . skoki.sloski.si, 2023-10-11. [dostęp 2023-12-22]. (słoweń. ) .↑ a b c d e f g h i j k l m n Nika PREVC - Athlete Biography - Ski Jumping . fis-ski.com. [dostęp 2024-12-10]. (ang. ) .↑ Turniej Sylwestrowy - archiwum wyników . skokinarciarskie.pl. [dostęp 2024-03-18].↑ Nika PREVC - Athlete Biography - Ski Jumping; Grand Prix Standings . fis-ski.com. [dostęp 2024-11-29]. (ang. ) .↑ Nika PREVC - Athlete Biography - Ski Jumping; FIS Cup Standings . fis-ski.com. [dostęp 2022-04-18]. (ang. ) .
Skocznia normalna
Skocznia duża
Skocznia duża – drużynowo
Skocznia normalna
Skocznia duża
Skocznia normalna
Skocznia duża
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal
Skocznia normalna
Skocznia duża
Skocznia duża
Skocznia normalna
Skocznia normalna
Skocznia duża
Skocznia normalna
Skocznia normalna
Skocznia duża
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal
Zima
Lato
Lato
Zawody mieszane
Mediolan-Cortina/Predazzo
Planica
Trondheim
Lahti
Zakopane
Whistler
Engelberg
Garmisch-Partenkirchen
Villach
Zaō
Lake Placid
Falun
Zhangjiakou
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
Courchevel
Râșnov
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
