Philipp Raimund (ur. 23 czerwca 2000 w Göppingen [ 2] niemiecki skoczek narciarski , reprezentant klubu SC Oberstdorf . Indywidualny mistrz olimpijski ze skoczni normalnej z 2026 . Zwycięzca Letniego Grand Prix 2025 . Drużynowy medalista mistrzostw świata juniorów z 2018, 2019 i 2020. Indywidualny brązowy medalista Igrzysk Europejskich 2023 . Medalista mistrzostw kraju .
W styczniu 2017 w swoim pierwszym starcie w FIS Cup zajął 7. miejsce na skoczni w Zakopanem[ 3] Letnim Pucharze Kontynentalnym , zajmując lokaty poza najlepszą trzydziestką. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2018 , na których zajął 9. miejsce indywidualnie, a w konkursie drużynowym zdobył złoty medal. 4 marca 2018 w Renie, w swoim drugim starcie w zimowej edycji Pucharu Kontynentalnego zdobył pierwsze punkty tego cyklu, zajmując 21. miejsce[ 4] Mistrzostwach Świata Juniorów 2019 ponownie zdobył złoty medal w drużynie męskiej, a indywidualnie zajął 14. pozycję[ 5]
W sierpniu 2019 zajął 3. miejsce w konkursie Letniego Pucharu Kontynentalnego w Wiśle, a we wrześniu był 2. w Lillehammer. W zimowej edycji cyklu w sezonie 2019/2020 najwyżej klasyfikowany był na 7. pozycji, w grudniu w Ruce. 29 grudnia 2019 zadebiutował w Pucharze Świata , zajmując 34. miejsce w zawodach w Oberstdorfie rozgrywanych w ramach 68. Turnieju Czterech Skoczni . Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2020 zdobył brązowy medal w drużynie męskiej. Indywidualnie był 7., a w drużynie mieszanej zajął 4. lokatę[ 6]
W sezonie 2020/2021 w zawodach Pucharu Kontynentalnego najwyżej sklasyfikowany był na 5. miejscu, w styczniu 2021 w Innsbrucku[ 7] Letnim Pucharze Kontynentalnym 2021 dwukrotnie zajął 3. miejsce, a w ramach Pucharu Kontynentalnego 2021/2022 raz był drugi i dwa razy trzeci. 22 stycznia 2022 zajął 27. pozycję w zawodach Pucharu Świata w Titisee-Neustadt, dzięki czemu zdobył pierwsze w karierze punkty tego cyklu. Dzień później zajął 19. miejsce[ 8]
W sierpniu 2022 zajął 7. miejsce w konkursie Letniego Grand Prix w Courchevel, a we wrześniu był 3. w zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego w Stams. W grudniu 2022 w Pucharze Kontynentalnym dwukrotnie zwyciężył i raz był drugi. W pozostałej części sezonu zimowego 2022/2023 startował w Pucharze Świata, zdobywając punkty w większości występów. Dwukrotnie kończył zawody indywidualne cyklu w pierwszej dziesiątce: 4 lutego 2023 w Willingen był 9., a 18 lutego w słabo obsadzonych zawodach w Râșnovie zajął 5. miejsce[ 9] Puchar Świata 2022/2023 ukończył na 30. pozycji z 218 punktami[ 10]
Wystartował na Igrzyskach Europejskich 2023 , na których zdobył brązowy medal w konkursie indywidualnym na skoczni dużej, a indywidualnie na skoczni normalnej oraz w drużynie mieszanej zajął 4. miejsce. W Letnim Grand Prix 2023 najwyżej sklasyfikowany był na 4. pozycji, w lipcowych zawodach w Courchevel. W sezonie 2023/2024 Pucharu Świata regularnie zdobywał punkty. 11 lutego 2024 konkurs w Lake Placid ukończył na 2. miejscu, po raz pierwszy w karierze stając na podium zawodów indywidualnych cyklu. Poza tym występem najwyżej sklasyfikowany był na 6. pozycji, a najczęściej zajmował lokaty w drugiej dziesiątce[ 11] [ 10]
W Letnim Grand Prix 2024 najwyżej sklasyfikowany był 29 września w Hinzenbach, na 7. lokacie. W sezonie 2024/2025 Pucharu Świata zdobywał punkty w większości występów indywidualnych, najczęściej kończąc zawody w trzeciej dziesiątce. Dwa razy znalazł się w pierwszej – w marcu zajął 5. miejsce w konkursie Raw Air 2025 w Oslo, a także w Lahti[ 12] [ 10] Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025 w Trondheim. Indywidualnie zajął 15. miejsce na skoczni normalnej oraz 5. na dużej, a zarówno w konkursie drużyn mieszanych, jak i męskich, zajął 4. pozycję[ 12]
6 marca 2026 w jednoseryjnym konkursie w Lahti odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w indywidualnych zawodach Pucharu Świata[ 13]
Stawał na podium mistrzostw Niemiec . Indywidualnie zdobył brązowy medal w 2023 [ 14] Bawarię zdobył złoty medal w 2018 [ 15] 2021 [ 16] 2023 [ 17] 2024 [ 18] 2020 [ 19] 2022 [ 20]
[ edytuj | edytuj kod ]
Miejsce
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Konkurs
Skok 1
Skok 2
Nota
Strata
Zwycięzca
1.
9 lutego
2026
Predazzo
Giuseppe Dal Ben
K-98
HS-107
indywid.
102,0 m
106,5 m
274,1 pkt
–
4.
10 lutego
2026
Predazzo
Giuseppe Dal Ben
K-98
HS-107
druż. miesz.[ a]
98,0 m
102,5 m
1032,8 pkt (275,1 pkt )
36,4 pkt
Słowenia
9.
14 lutego
2026
Predazzo
Giuseppe Dal Ben
K-128
HS-141
indywid.
131,0 m
136,0 m
277,4 pkt
24,4 pkt
Domen Prevc
4.
16 lutego
2026
Predazzo
Giuseppe Dal Ben
K-128
HS-141
duety[ b]
137,0 m
137,5 m
537,7 pkt (282,1 pkt )
31,0 pkt
Austria
Miejsce
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Konkurs
Skok 1
Skok 2
Nota
Strata
Zwycięzca
15.
2 marca
2025
Trondheim
Granåsen
K-94
HS-102
indywid.
99,0 m
99,0 m
231,3 pkt
34,2 pkt
Marius Lindvik
4.
5 marca
2025
Trondheim
Granåsen
K-124
HS-138
druż. miesz.[ c]
125,0 m
138,0 m
899,0 pkt (256,8 pkt )
121,4 pkt
Norwegia
4.
6 marca
2025
Trondheim
Granåsen
K-124
HS-138
druż.[ d]
135,5 m
135,0 m
1005,8 pkt (272,2 pkt )
75,0 pkt
Słowenia
5.
8 marca
2025
Trondheim
Granåsen
K-124
HS-138
indywid.
137,5 m
133,0 m
274,1 pkt
27,7 pkt
Domen Prevc
[ edytuj | edytuj kod ]
Miejsce
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Konkurs
Skok 1
Skok 2
Skok 3
Skok 4
Nota
Strata
Zwycięzca
13.
23–24 stycznia
2026
Oberstdorf
im. Heiniego Klopfera
K-200
HS-235
indywid.
201,5 m
208,0 m
201,0 m
210,5 m
779,5 pkt
125,9 pkt
Domen Prevc
4.
25 stycznia
2026
Oberstdorf
im. Heiniego Klopfera
K-200
HS-235
druż.[ e]
195,0 m
214,5 m
1406,8 pkt (357,5 pkt )
162,8 pkt
Japonia
[ edytuj | edytuj kod ]
Miejsce
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Konkurs
Skok 1
Skok 2
Nota
Strata
Zwycięzca
9.
1 lutego
2018
Kandersteg
Lötschberg-Schanze
K-95
HS-106
indywid.
92,5 m
98,5 m
250,2 pkt
41,2 pkt
Marius Lindvik
1.
3 lutego
2018
Kandersteg
Lötschberg-Schanze
K-95
HS-106
druż.[ f]
96,0 m
102,5 m
1068,5 pkt (260,3 pkt )
–
14.
24 stycznia
2019
Lahti
Salpausselkä
K-90
HS-100
indywid.
93,5 m
92,0 m
223,1 pkt
29,0 pkt
Thomas Aasen Markeng
1.
26 stycznia
2019
Lahti
Salpausselkä
K-90
HS-100
druż.[ g]
93,5 m
91,0 m
979,7 pkt (248,7 pkt )
–
7.
5 marca
2020
Oberwiesenthal
Fichtelbergschanzen
K-95
HS-105
indywid.
96,0 m
94,5 m
214,4 pkt
23,9 pkt
Peter Resinger
3.
7 marca
2020
Oberwiesenthal
Fichtelbergschanzen
K-95
HS-105
druż.[ h]
96,0 m
102,0 m
833,2 pkt (229,3 pkt )
67,1 pkt
Słowenia
4.
8 marca
2020
Oberwiesenthal
Fichtelbergschanzen
K-95
HS-105
druż. miesz.[ i]
100,5 m
98,5 m
926,3 pkt (263,3 pkt )
97,0 pkt
Austria
[ edytuj | edytuj kod ]
Miejsce
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Konkurs
Skok 1
Skok 2
Nota
Strata
Zwycięzca
4.
29 czerwca
2023
Zakopane
Średnia Krokiew
K-95
HS-105
indywid.
103,0 m
103,0 m
257,0 pkt
13,3 pkt
Daniel Tschofenig
4.
29 czerwca
2023
Zakopane
Średnia Krokiew
K-95
HS-105
druż. miesz.[ k]
105,0 m
93,0 m
818,3 pkt (193,0 pkt )
121,0 pkt
Austria
3.
1 lipca
2023
Zakopane
Wielka Krokiew
K-125
HS-140
indywid.
138,0 m
132,5 m
271,8 pkt
7,3 pkt
Dawid Kubacki
Sezon PŚ
1. miejsce
2. miejsce
3. miejsce
Razem
2019/2020
–
–
–
–
2021/2022
–
–
–
–
2022/2023
–
–
–
–
2023/2024
–
1
–
1
2024/2025
–
–
–
–
2025/2026
–
1
4
5
Suma
0 2 4 6
[ edytuj | edytuj kod ]
Lp.
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Skok 1
Skok 2
Nota
Lok.
Strata
Zwycięzca
1.
11 lutego
2024
Lake Placid
MacKenzie Intervale
K-115
HS-128
127,0 m
135,0 m
278,4 pkt
2. [ l] 3,2 pkt
Stefan Kraft
2.
25 listopada
2025
Falun
Lugnet
K-90
HS-95
94,5 m
99,5 m
244,9 pkt
3.
5,0 pkt
Stefan Kraft
3.
6 grudnia
2025
Wisła
im. Adama Małysza
K-120
HS-134
129,0 m
130,5 m
279,4 pkt
2.
6,8 pkt
Domen Prevc
4.
7 grudnia
2025
Wisła
im. Adama Małysza
K-120
HS-134
131,5 m
129,0 m
276,8 pkt
3.
5,5 pkt
Domen Prevc
5.
13 grudnia
2025
Klingenthal
Vogtland Arena
K-125
HS-140
134,0 m
131,0 m
271,9 pkt
3.
26,6 pkt
Domen Prevc
6.
1 lutego
2026
Willingen
Mühlenkopfschanze
K-130
HS-147
142,5 m
139,5 m
261,3 pkt
3.
39,9 pkt
Domen Prevc
stan na 6 marca 2026
[ edytuj | edytuj kod ] stan na 21 listopada 2025
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie [ edytuj | edytuj kod ]
Lp.
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Skok 1
Skok 2
Nota
Lok.
Strata
Zwycięzca
1.
9 sierpnia
2025
Courchevel
Tremplin du Praz
K-125
HS-132
121,5 m
128,5 m
272,3 pkt
2.
5,4 pkt
Marius Lindvik
2.
10 sierpnia
2025
Courchevel
Tremplin du Praz
K-125
HS-132
124,0 m[ m]
130,5 m
137,5 pkt
2.
1,9 pkt
Niklas Bachlinger
3.
20 września
2025
Predazzo
Trampolino Dal Ben
K-128
HS-143
134,5 m
135,5 m
269,6 pkt
3.
10,6 pkt
Ryōyū Kobayashi
4.
18 października
2025
Hinzenbach
Aigner-Schanze
K-85
HS-90
89,5 m
91,5 m
251,8 pkt
1.
–
5.
25 października
2025
Klingenthal
Vogtland Arena
K-125
HS-140
131,0 m
136,0 m
262,9 pkt
2.
7,3 pkt
Ryōyū Kobayashi
stan po zakończeniu LGP 2025
[ edytuj | edytuj kod ] Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie [ edytuj | edytuj kod ]
Lp.
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Skok 1
Skok 2
Nota
Lok.
Strata
Zwycięzca
1.
5 grudnia
2021
Zhangjiakou
Snow Ruyi
K-125
HS-140
136,5 m
129,0 m
210,3 pkt
3.
16,8 pkt
Ulrich Wohlgenannt
2.
5 lutego
2022
Iron Mountain
Pine Mountain Jump
K-119
HS-133
133,0 m
122,0 m
243,9 pkt
2.
0,4 pkt
Domen Prevc
3.
12 marca
2022
Zakopane
Wielka Krokiew
K-125
HS-140
136,5 m
130,5 m
291,2 pkt
3.
9,4 pkt
Thomas Lackner
4.
10 grudnia
2022
Vikersund
Vikersundbakken
K-105
HS-117
112,0 m
122,0 m
294,7 pkt
2.
2,7 pkt
Sondre Ringen
5.
11 grudnia
2022
Vikersund
Vikersundbakken
K-105
HS-117
114,0 m
113,0 m
279,1 pkt
1.
–
6.
18 grudnia
2022
Ruka
Rukatunturi
K-120
HS-142
143,0 m
147,0 m
320,6 pkt
1.
–
stan po zakończeniu sezonu 2024/2025
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie [ edytuj | edytuj kod ]
Lp.
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Skok 1
Skok 2
Nota
Lok.
Strata
Zwycięzca
1.
10 sierpnia
2019
Wisła
im. Adama Małysza
K-120
HS-134
128,0 m
125,5 m
248,7 pkt
3.
9,1 pkt
Klemens Murańka
2.
14 września
2019
Lillehammer
Lysgårdsbakken
K-123
HS-140
126,0 m
–
116,8 pkt
2.
2,3 pkt
Klemens Murańka
3.
17 lipca
2021
Kuopio
Puijo
K-120
HS-127
122,5 m
124,0 m
216,7 pkt
3.
8,7 pkt
Eetu Nousiainen
4.
13 sierpnia
2021
Frenštát
Areal Horečky
K-95
HS-106
100,5 m
102,0 m
261,0 pkt
3.
5,9 pkt
Viktor Polášek
5.
17 września
2022
Stams
Brunnentalschanzen
K-105
HS-115
108,0 m
115,0 m
251,7 pkt
3.
11,8 pkt
Michael Hayböck
stan po zakończeniu LPK 2025
[ edytuj | edytuj kod ]
Lp.
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Skok 1
Skok 2
Nota
1.
20 stycznia
2021
Szczyrk
Skalite
K-95
HS-104
103,0 m
97,0 m
255,1 pkt
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie [ edytuj | edytuj kod ]
Lp.
Dzień
Rok
Miejscowość
Skocznia
Punkt K
HS
Skok 1
Skok 2
Nota
Lok.
Strata
Zwycięzca
1.
17 marca
2018
Falun
Lugnet
K-90
HS-100
91,0 m
92,0 m
225,7 pkt
3.
12,9 pkt
Julian Hahn
2.
15 września
2018
Râșnov
Trambulina Valea Cărbunării
K-90
HS-97
93,0 m
94,5 m
230,7 pkt
2.
2,2 pkt
Ren Nikaidō
3.
20 stycznia
2021
Szczyrk
Skalite
K-95
HS-104
103,0 m
97,0 m
255,1 pkt
1.
–
4.
27 lutego
2021
Oberhof
Rennsteigschanze
K-90
HS-100
102,0 m
99,0 m
261,8 pkt
2.
9,6 pkt
Maximilian Ortner
5.
16 lipca
2021
Kuopio
Puijo
K-120
HS-127
123,0 m
124,0 m
205,9 pkt
2.
1,5 pkt
Eetu Nousiainen
stan po zakończeniu sezonu 2024/2025
↑ a b Skład zespołu: Agnes Reisch , Felix Hoffmann , Selina Freitag i Philipp Raimund
↑ a b Skład zespołu: Andreas Wellinger i Philipp Raimund
↑ a b Skład zespołu: Katharina Schmid , Philipp Raimund, Selina Freitag i Andreas Wellinger
↑ a b Skład zespołu: Karl Geiger , Stephan Leyhe , Philipp Raimund i Andreas Wellinger
↑ a b Skład zespołu: Pius Paschke , Felix Hoffmann , Karl Geiger i Philipp Raimund
↑ a b Skład zespołu: Philipp Raimund, Justin Lisso , Cedrik Weigel i Constantin Schmid
↑ a b Skład zespołu: Philipp Raimund, Luca Roth , Kilian Märkl i Constantin Schmid
↑ a b Skład zespołu: Luca Roth , Claudio Haas , Kilian Märkl i Philipp Raimund
↑ a b Skład zespołu: Pia Lilian Kübler , Philipp Raimund, Selina Freitag i Luca Roth
↑ a b Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
↑ a b Skład zespołu: Anna Rupprecht , Constantin Schmid , Selina Freitag i Philipp Raimund
↑ Ex aequo z Lovro Kosem ↑ Zawody rozgrywane w formacie grupowym. Nota zawodnika uzyskana w 1. serii nie była brana pod uwagę do końcowego wyniku.
↑ Rekordy życiowe skoczków narciarskich . skokinarciarskie.pl. [dostęp 2024-07-12].↑ a b Philipp RAIMUND - sylwetka . skijumping.pl. [dostęp 2024-07-12].↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2017 . fis-ski.com. [dostęp 2019-05-01]. (ang. ) .↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2018 . fis-ski.com. [dostęp 2019-05-01]. (ang. ) .↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2019 . fis-ski.com. [dostęp 2019-05-01]. (ang. ) .↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2020 . fis-ski.com. [dostęp 2021-04-28]. (ang. ) .↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2021 . fis-ski.com. [dostęp 2021-04-28]. (ang. ) .↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2022 . fis-ski.com. [dostęp 2022-04-16]. (ang. ) .↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2023 . fis-ski.com. [dostęp 2023-06-03]. (ang. ) .↑ a b c d e f g Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; World Cup Standings . fis-ski.com. [dostęp 2025-05-29]. (ang. ) .↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2024 . fis-ski.com. [dostęp 2024-04-28]. (ang. ) .↑ a b Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2025 . fis-ski.com. [dostęp 2025-05-29]. (ang. ) .↑ Adam Bucholz: PŚ w Lahti: Premierowy triumf Raimunda, dyskwalifikacja Prevca! . skijumping.pl, 2026-03-06. [dostęp 2026-03-06]. ↑ Dominik Formela: Martin Hamann i Selina Freitag mistrzami Niemiec . skijumping.pl, 2023-11-04. [dostęp 2024-04-28]. ↑ Dominik Formela: Bawarczycy najlepsi w Niemczech . skijumping.pl, 2018-07-14. [dostęp 2018-07-14]. ↑ Dominik Formela: Geiger ponownie mistrzem Niemiec - tym razem w drużynie . skijumping.pl, 2021-10-24. [dostęp 2022-04-16]. ↑ Dominik Formela: Bawarczycy i Saksonki drużynowymi mistrzami Niemiec . skijumping.pl, 2023-11-05. [dostęp 2024-04-28]. ↑ Adam Bucholz: Dominacja Bawarii w drużynowych Mistrzostwach Niemiec w Ga-Pa . skijumping.pl, 2024-10-13. [dostęp 2025-05-29]. ↑ Dominik Formela: Eisenbichler mistrzem Niemiec, bezkonkurencyjni Bawarczycy . skijumping.pl, 2020-10-22. [dostęp 2021-04-28]. ↑ Adam Bucholz: Mistrzostwa Niemiec w Hinterzarten: Drużynowe zwycięstwo Bawarii . skijumping.pl, 2022-10-23. [dostęp 2023-06-03]. ↑ a b c d e f Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping . fis-ski.com. [dostęp 2024-07-12]. (ang. ) .↑ a b c d e f g h RAIMUND Philipp 2000.06.23 GER . wyniki-skoki.pl. [dostęp 2026-02-16].↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Grand Prix Standings . fis-ski.com. [dostęp 2023-10-08]. (ang. ) .↑ a b Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; Continental Cup Standings . fis-ski.com. [dostęp 2022-11-02]. (ang. ) .↑ Philipp RAIMUND - Athlete Biography - Ski Jumping; FIS Cup Standings . fis-ski.com. [dostęp 2022-11-02]. (ang. ) .
Skocznia normalna
Skocznia duża
Skocznia duża – drużynowo
Skocznia normalna
Skocznia duża
Skocznia normalna
Skocznia duża
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal
Indywidualnie
Skocznia normalna
Skocznia duża
Drużynowo
1986: Bawaria
1987: Bawaria (Heumann , Wegscheider , Klauser , Bauer )
1988: Bawaria (Heumann , Wegscheider , Klauser , Bauer )
1989: Bawaria I (Heumann , Klauser , Bauer )
1990: Bawaria I (Leonhardt , Heumann , Klauser , Bauer )
1991: Saksonia
1992: Schwarzwald (Thoma , Duffner , Scherer , Wangler )
1993: Schwarzwald (Thoma , Duffner , Scherer , Hannawald )
1994: Turyngia
1995 1996: Badenia-Wirtembergia (Jäkle , Hannawald , Thoma , Duffner )
1997: Turyngia (Gebstedt , Hornschuh , Bracht , Siegmund )
1998: Badenia-Wirtembergia (Jäkle , Schmitt , Thoma , Hannawald )
1999: Bawaria
2000: Bawaria (Audenrieth , Späth , Uhrmann , Löffler )
2001: Badenia-Wirtembergia I (Schmitt , Hannawald , Duffner , Jäkle )
2002: Bawaria I (Neumayer , Löffler , Uhrmann , Späth )
2003: Bawaria (Bracht , Späth , Löffler , Uhrmann )
2004: Bawaria I (Neumayer , Bracht , Uhrmann , Späth )
2005: Bawaria I (Neumayer , Bader , Uhrmann , Späth )
2006: Bawaria I (Neumayer , Späth , Bogner , Uhrmann )
2007: Turyngia I (Musiol , Ritzerfeld , Wank , Hocke )
2008: Bawaria I (Schoft , Neumayer , Späth , Uhrmann )
2009: Badenia-Wirtembergia I (Bodmer , Horlacher , Ulmer , Schmitt )
2010: Bawaria I (Neumayer , Schoft , Freund , Uhrmann )
2011: Bawaria I (Neumayer , Paschke , Kraus , Freund )
2012: Bawaria I (Wellinger , Wenig , Kraus , Geiger )
2013: Bawaria I (Neumayer , Geiger , Kraus , Freund )
2014: Bawaria I (Wellinger , Geiger , Kraus , Freund )
2015: Bawaria I (Neumayer , Eisenbichler , Wellinger , Freund )
2016: Bawaria I (Geiger , Kraus , Wellinger , Eisenbichler )
2017 2018: Bawaria II (Geiger , Goller , Raimund , Eisenbichler )
2019: Bawaria I (Geiger , Baer , C. Schmid , Eisenbichler )
2020: Bawaria I (Freund , Paschke , Geiger , Eisenbichler )
2021: Bawaria I (Paschke , Raimund , Schmid , Geiger )
2022: Bawaria I (Geiger , Schmid , Eisenbichler , Wellinger )
2023: Bawaria I (Wellinger , Paschke , Geiger , Raimund )
Mediolan-Cortina/Predazzo
Trondheim
Oberstdorf
Kandersteg
Lahti
Kraków/Zakopane[j]
Lake Placid
Falun
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
Courchevel
Hinzenbach
Zhangjiakou
.svg){kind=small}
Frenštát
.svg){kind=small}
Râșnov
.svg){kind=small}
