Vincent Nichols

Vincent Gerard Nichols

Kardynał prezbiter Prymas Anglii i Walii (2009–2025)
Vincent Nichols (2015)
Fortis ut mors dilectio Miłość silniejsza niż śmierć
Kraj działania	Wielka Brytania
Data i miejsce urodzenia	8 listopada 1945 Crosby
Arcybiskup metropolita westminsterski
Okres sprawowania	2009–2025
Przewodniczący Konferencji Biskupów Katolickich Anglii i Walii
Okres sprawowania	2009–2025
Wyznanie	katolicyzm
Kościół	rzymskokatolicki
Prezbiterat	21 grudnia 1969
Nominacja biskupia	5 listopada 1991
Sakra biskupia	24 stycznia 1992
Kreacja kardynalska	22 lutego 2014 Franciszek
Kościół tytularny	św. Alfonsa Liguoriego
Multimedia w Wikimedia Commons

Vincent Gerald Nichols (ur. 8 listopada 1945 w Crosby) – brytyjski duchowny rzymskokatolicki, sekretarz generalny Konferencji Biskupów Katolickich Anglii i Walii w latach 1984–1994, biskup pomocniczy westminsterski w latach 1992–2000, arcybiskup metropolita Birmingham w latach 2000–2009, arcybiskup metropolita westminsterski oraz Prymas Anglii i Walii w latach 2009–2025, przewodniczący Konferencji Biskupów Katolickich Anglii i Walii w latach 2009–2025, kardynał prezbiter od 2014, zastępca przewodniczącego Rady Konferencji Episkopatów Europy w latach 2016–2021.

Kształcił się na kapłana w Rzymie w latach 1963–1970. Uzyskał licencjat z filozofii i teologii na Uniwersytecie Gregoriańskim. 21 grudnia 1969 otrzymał święcenia kapłańskie i został skierowany do rodzinnej archidiecezji Liverpool. Dalsze studia podjął m.in. w Manchesterze i Chicago. W 1980 został dyrektorem Upholland Northem Institute. Od 1984 był sekretarzem Konferencji Biskupów Anglii i Walii.

5 listopada 1991 otrzymał nominację na biskupa pomocniczego Westminster ze stolicą tytularną Othona. Sakrę otrzymał 24 stycznia 1992 z rąk ówczesnego arcybiskupa Westminster kardynała Basila Hume. Pełnił wiele funkcji w konferencji episkopatu m.in. ds. szkół średnich i katolickiej edukacji.

15 lutego 2000 został przeniesiony na funkcję arcybiskupa Birmingham. Posługę pełnił tam do 3 kwietnia 2009 kiedy to został nowym arcybiskupem Westminsteru i prymasem Anglii i Walii po przejściu na emeryturę kardynała Murphego O’Connora, natomiast 30 kwietnia został wybrany przewodniczącym Konferencji Biskupów Katolickich Anglii i Walii^[1]. Ingres do katedry Westminsterskiej odbył się 21 maja 2009. Został mianowany kardynałem w dniu 22 lutego 2014. W 2016 został wybrany wiceprzewodniczącym Rady Konferencji Biskupów Europy^[2]. Brał udział w konklawe 2025, które wybrało papieża Leona XIV. 8 listopada 2025, w związku z ukończeniem 80 lat, utracił prawo do udziału w konklawe^[3]. 19 grudnia 2025 papież Leon XIV przyjął jego rezygnację z pełnionego urzędu^[4].

W ramach śledztwa dotyczącego nadużyć seksualnych w archidiecezji Birmingham, postanowił nie ujawniać skarg dotyczących podległego mu księdza Johna Tolkiena, syna J.R.R. Tolkiena, który w latach 50. i 60. XX wieku miał molestować co najmniej pięcioro nieletnich. Kard. Vincent Nichols wystosował przeprosiny, za to że „dobro Kościoła” stawiał wyżej niż dochodzenie praw ofiar księdza Tolkiena^[5].

W listopadzie 2020 w niezależnym raporcie na temat seksualnego wykorzystywania dzieci przez duchownych w latach 1970–2015 został ostro skrytykowany jako przywódca Kościoła katolickiego Anglii i Walii za brak osobistej odpowiedzialności, nieokazywanie współczucia wobec ofiar oraz właściwego przywództwa gdy wyżej stawiał reputację Kościoła ponad dobro ofiar. Zarzuty przedstawione w raporcie obciążyły łącznie ponad 900 osób (księży, zakonników i wolontariuszy). W okresie tym wszczęto 177 postępowań sądowych, w których zapadły 133 wyroki skazujące, a wiele innych zgłaszanych spraw „zamiatano pod dywan”^[6].

• Sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy [dostęp 2014-01-13]
• Catholic-Hierarchy
• Biografia w języku angielskim