Jarvis

Jarvis Island

terytorium nieinkorporowane
Godło Flaga
Państwo	Stany Zjednoczone
Data powstania	1858
Powierzchnia	4,5 km²
Populacja • liczba ludności	0 (2015)
Strefa czasowa	UTC -11
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Multimedia w Wikimedia Commons

Jarvis (ang. Jarvis Island) – wyspa koralowa na południowym Pacyfiku, w połowie drogi między Hawajami a Wyspami Cooka. Jest to niezamieszkane terytorium nieinkorporowane Stanów Zjednoczonych o powierzchni 4,5 km²^[1][2]. Jej współrzędne geograficzne to 0°22′S 160°01′W/-0,366667 -160,016667. Jej płaska powierzchnia, w większości piaszczysta, wznosi się maksymalnie do 7 m n.p.m.

Jest to jedyna, oprócz Samoa Amerykańskiego, posiadłość Stanów Zjednoczonych położona na półkuli południowej.

Wyspa została odkryta w 1821 r. przez kapitana Browna na brytyjskim statku „Eliza Francis”^[3][2]. Wyspa stała się posiadłością USA w 1858 na podstawie Ustawy o wyspach z guanem. Złoża guana były wydobywane w latach 1857-1879^[2]. W 1889 r. wyspa została zaanektowana przez Wielką Brytanię, ale nie była eksploatowana^[2]. Stany Zjednoczone ponownie odzyskały ją w 1935 roku^[2]. W 1942 r. ewakuowano kolonistów z powodu ataków japońskich wojsk, od tego czasu wyspa pozostaje niezamieszkana^[3]. W 1974 r. utworzono Jarvis Island National Wildlife Refuge, włączając wyspę do systemu rezerwatów przyrody^[4].

Wyspa nie jest dostępna dla zwiedzających, wstęp możliwy jest wyłącznie po uzyskaniu specjalnego zezwolenia^[5].

• 
  Zdjęcie satelitarne wyspy
• 
  Znak zakazu wstępu
• 
  Budynek rządowy na wyspie (1937)
• 
  Mężczyźni na brzegu wyspy (1937)
• 
  Brzeg wyspy i latarnia (2003)
• 
  Ścieżka do kopalni guana

• Strona internetowa wyspy
• Dokładna mapa wyspy