Karol Rybasiewicz

Karol Rybasiewicz

Wilczyński

podporucznik piechoty
Data i miejsce urodzenia	17 września lub 5 października 1891 Warszawa
Data i miejsce śmierci	6 lipca 1916 Kostiuchnówka
Przebieg służby
Lata służby	1914–1916
Siły zbrojne	Armia Austro-Węgier
Formacja	Legiony Polskie
Jednostki	1 Pułk Piechoty
Stanowiska	komendant plutonu
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa: bitwa pod Kostiuchnówką †
Odznaczenia

Karol Rybasiewicz, ps. „Wilczyński” (ur. 17 września lub 5 października 1891 w Warszawie, zm. 6 lipca 1916 pod Kostiuchnówką) – działacz niepodległościowy, oficer Legionów Polskich, dziennikarz, komendant Polskich Drużyn Strzeleckich, członek komendy Polskiej Organizacji Wojskowej (POW), kawaler Orderu Virtuti Militari.

Urodził się 17 października 1891 r. w Warszawie, był synem Jana i Apolonii z d. Kijewskiej. Uczył się w gimnazjum rosyjskim, następnie od 1905 r. jako uczestnik strajku szkolnego przeniósł się do szkoły realnej im. Stanisława Staszica. Ostatecznie ukończył gimnazjum filologiczne Mariana Rychłowskiego w Warszawie. Informacja, jakoby rozpoczął studia na Wydziale Prawa UJ, które przerwał w następnym roku, nie znalazła potwierdzenia w archiwum tej uczelni (we własnoręcznym życiorysie podał Wydział Filozoficzny UJ oraz równolegle Szkołę Nauk Politycznych)^[1].

Działacz niepodległościowy od 1910, gdy wstąpił do Organizacji Młodzieży Narodowej. Następnie więziony przez władze carskie przez 3 miesiące. Był zastępcą komendanta organizacji wojskowej im. mjr. Waleriana Łukasińskiego. Był także działaczem skautingowym (w 1912 założył drużynę w Wołominie). W 1912 został ponownie aresztowany, w więzieniu przesiedział niecały rok. W 1912 w Krakowie wstąpił do Polskich Drużyn Strzeleckich. Następnie ponownie przebywał w Warszawie, gdzie pracował jako dziennikarz. Od jesieni 1913 do wiosny 1914 sprawował funkcję komendanta III okręgu PDS (obejmującego zabór rosyjski). W styczniu 1914 wziął udział w kursie PDS w Rabce, a w miesiącach letnich tego samego roku był uczestnikiem kursu oficerskiego w Nowym Sączu.

Po wstąpieniu do Legionów Polskich, został wysłany przez Józefa Piłsudskiego do Warszawy. Tam został ponownie komendantem PDS w zaborze rosyjskim, a następnie objął dowództwo nad połączonymi PDS i Związkiem Walki Czynnej^[2]. Od października 1914 r. do końca lipca 1915 r. pełnił również funkcję komendanta Okręgu Radom POW (od 7 lutego 1915 r. w stopniu podporucznika). W rzeczywistości do Radomia przyjechał jednak dopiero w marcu i poważniejszej działalności nie udało się mu rozwinąć^[3].

Od lipca 1915 w składzie I Brygady Legionów Polskich. Dowodził w niej plutonem w 1 kompanii I batalionu 1 pułku piechoty. Zginął podczas odwrotu spod Kostiuchnówki.

• Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7183 – pośmiertnie, 17 maja 1922^[4][5]
• Krzyż Niepodległości z Mieczami – pośmiertnie, 20 stycznia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”^[6]

• Rybasiewicz Karol „Wilczyński”, [w:] MarekM. Gałęzowski MarekM., My idziemy w zórz świtanie...: sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914-1916, Instytut Pamięci Narodowej, 2019, s. 223–226, ISBN 978-83-8098-685-5 [dostęp 2025-06-23] .
• Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2021-01-07].

• Rybasiewicz Karol, Sączopedia. saczopedia.wmediach.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-08)].