Marek Ast

Marek Ast

Marek Ast (2016)
Data i miejsce urodzenia	27 września 1958 Zielona Góra
Wojewoda lubuski
Okres	od 5 stycznia 2006 do 21 sierpnia 2006
Przynależność polityczna	Prawo i Sprawiedliwość
Poprzednik	Janusz Gramza
Następca	Wojciech Perczak
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach
Wiadomości w Wikinews

Marek Ast (ur. 27 września 1958 w Zielonej Górze) – polski polityk, prawnik i samorządowiec, radca prawny, w 2006 wojewoda lubuski, poseł na Sejm V, VI, VII, VIII, IX i X kadencji (od 2006).

Syn Kazimierza i Haliny Astów. Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 1984 pracował jako nauczyciel, najpierw w Państwowym Domu Dziecka we Wschowie, a w latach 1986–1989 w Zespole Szkół Zawodowych we Wschowie. W 1990 został radcą prawnym. Od 1991 do 2005 był burmistrzem Szlichtyngowej, w latach 1998–2002 z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność zasiadał w sejmiku lubuskim.

W 1980 był wśród inicjatorów powołania Niezależnego Zrzeszenia Studentów na Uniwersytecie Wrocławskim^[1]. Należał do Porozumienia Centrum, z którego przeszedł do Prawa i Sprawiedliwości. W wyborach parlamentarnych w 1991 bezskutecznie ubiegał się o mandat poselski z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum^[2]. W 2001^[3] i 2005^[4] kandydował do Sejmu z listy PiS w okręgu zielonogórskim, ale nie został wybrany. Od stycznia do sierpnia 2006 zajmował stanowisko wojewody lubuskiego. Zrezygnował z niego, obejmując w tym samym roku mandat poselski zwolniony przez Kazimierza Marcinkiewicza, powołanego na stanowisko pełniącego funkcję prezydenta m.st. Warszawy.

W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi został posłem, otrzymując 21 184 głosy^[5]. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 bezskutecznie ubiegał się o mandat europosła w okręgu gorzowskim, uzyskując 9776 głosów^[6].

W wyborach do Sejmu w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 12 598 głosów^[7]. W 2015 i 2019 był ponownie wybierany do Sejmu, otrzymując odpowiednio 17 530 głosów oraz 36 073 głosy^[8][9]. W IX kadencji Sejmu został przewodniczącym Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz zastępcą przewodniczącego Komisji Ustawodawczej^[10]. W 2021 powołany przez premiera Mateusza Morawieckiego w skład Rady Doradców Politycznych^[11]. W wyborach w 2023 utrzymał mandat poselski na kolejną kadencję (z wynikiem 36 365 głosów)^[12]. W Sejmie X kadencji objął funkcję przewodniczącego Komisji Ustawodawczej^[13]. W trakcie tej kadencji posłowie Prawa i Sprawiedliwości zgłaszali jego kandydaturę na sędziego Trybunału Konstytucyjnego; w 2025 i 2026 Sejm w kolejnych głosowaniach nie powoływał go na tę funkcję^[14][15][16].

Wybory	Komitet wyborczy		Organ	Okręg	Wynik
1991		Porozumienie Obywatelskie Centrum	Sejm I kadencji	nr 14	953 (0,34%)[2]
2001		Prawo i Sprawiedliwość	Sejm IV kadencji	nr 8	2624 (0,84%)[3]
2005			Sejm V kadencji		4573 (1,69%)[4][a]
2007			Sejm VI kadencji		21 184 (5,37%)[5]
2009			Parlament Europejski VII kadencji	nr 13	9776 (2,21%)[6]
2011			Sejm VII kadencji	nr 8	12 598 (3,79%)[7]
2015			Sejm VIII kadencji		17 530 (5,06%)[8]
2019			Sejm IX kadencji		36 073 (8,24%)[9]
2023			Sejm X kadencji		36 365 (7,03%)[12]

• Złoty Krzyż Zasługi (2000)^[17]

• Strona sejmowa posła VII kadencji. [dostęp 2015-05-30].
• Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. VII kadencja. Przewodnik, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2012, s. 24.