Medyfoksamina

Medyfoksamina
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	N,N-dimetylo-2,2-difenoksyetanoamina
	Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	C16H19NO2
Masa molowa	257,33 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	32359-34-5
PubChem	36109
DrugBank	DB13219
SMILES
	CN(C)CC(OC1=CC=CC=C1)OC2=CC=CC=C2
InChI
	InChI=1S/C16H19NO2/c1-17(2)13-16(18-14-9-5-3-6-10-14)19-15-11-7-4-8-12-15/h3-12,16H,13H2,1-2H3
	InChIKey
	QNMGHBMGNRQPNL-UHFFFAOYSA-N
Właściwości
Temperatura topnienia	128,5 °C (fumaran medyfoksaminy)
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Wiarygodne źródła oznakowania tej substancji; według kryteriów GHS są niedostępne.
Dawka śmiertelna	LD50 750 mg/kg (szczur, drogą pokarmową, w postaci fumaranu medyfoksmainy)
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
	Klasyfikacja medyczna
ATC	N06AX13
	Multimedia w Wikimedia Commons

Medyfoksamina – organiczny związek chemiczny, stosowany jako atypowy lek przeciwdepresyjny o dodatkowych właściwościach przeciwlękowych i przeciwskurczowych^[2]. Wycofany z lecznictwa w latach 90. XX wieku z uwagi na doniesienia o jego hepatotoksyczności^[3]. W postaci fumaranu medyfoksaminy stosowany był w preparatach Clédial i Gerdaxyl^[1].

Mechanizm działania

Selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego dopaminy i (słabiej) serotoniny. Nie wykazuje działania antycholinergicznego^[4]^[5].

↑ ^a ^b ^c 5861. Medifoxamine, [w:] Merck Index. An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals, Maryadele J. O’Neil (red. nacz.), wyd. 15, Cambridge: Royal Society of Chemistry, 2013, s. 1075 (ang.).
↑ Richard C.R.C. Allen Richard C.R.C., To Market, To Market – 1986, [w:] Annual Reports in Medicinal Chemistry, Denis M.D.M. Bailey (red.), t. 22, Academic Press, 1987, s. 323, DOI: 10.1016/s0065-7743(08)61179-3, ISBN 978-0-12-040522-0 (ang.).
↑ Medifoxamine, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB13219 [dostęp 2026-03-03] (ang.).
↑ S.S. Saleh S.S., P.P. Turner P.P., Ocular hypotensive effects of medifoxamine, „British Journal of Clinical Pharmacology”, 34 (3), 1992, s. 269–271, DOI: 10.1111/j.1365-2125.1992.tb04136.x, PMID: 1389953, PMCID: PMC1381400 (ang.).
↑ N.N. Gainsborough N.N., M.L.M.L. Nelson M.L.M.L., V.V. Maskrey V.V., C.G.C.G. Swift C.G.C.G., S.H.D.S.H.D. Jackson S.H.D.S.H.D., The pharmacokinetics and pharmacodynamics of medifoxamine after oral administration in healthy elderly volunteers, „European Journal of Clinical Pharmacology”, 46 (2), 1994, DOI: 10.1007/BF00199882 (ang.).