
Topologia liniowa (ang. linear bus topology) – jedna z fizycznych topologii sieci komputerowych, odmiana topologii magistrali. Charakteryzuje się tym, że każde urządzenie sieciowe i komputer – oprócz granicznych – połączone jest z dwoma sąsiednimi. Aby móc stworzyć sieć w tej topologii, wszystkie urządzenia (prócz granicznych) muszą posiadać dwa gniazda sieciowe. W topologii liniowej dane są przesyłane przez kolejne połączenia i urządzenia sieciowe, aż dotrą do celu. Poszczególne urządzenia, przez które dane są przesyłane, pełnią rolę wzmacniaczy[1].
Jest to najprostszy sposób na stworzenie fizycznego połączenia pomiędzy wieloma komputerami bez użycia dodatkowych urządzeń sieciowych, choć wymaga, aby wszystkie urządzenia pracujące w takiej sieci były włączone.
Połączenie urządzeń granicznych ze sobą powoduje przejście do topologii pierścienia[1].
Zalety
[edytuj | edytuj kod]- niewielkie zapotrzebowanie na przewody[1]
- możliwość zastosowania łączy optoelektronicznych, które wymagają bezpośredniego nadawania i odbierania transmitowanych sygnałów
Wady
[edytuj | edytuj kod]- awaria pojedynczego przewodu, urządzenia sieciowego lub komputera powoduje przerwanie pracy sieci[1]
- niska skalowalność
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d 30 Days Coding [online], 30dayscoding.com [dostęp 2025-10-05] (ang.).









