Spis treści
Max Martin
Max Martin (2015) | |
| Imię i nazwisko |
Martin Karl Sandberg |
|---|---|
| Pseudonim |
Max Martin |
| Data i miejsce urodzenia |
26 lutego 1971 |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Aktywność |
od 1985 |
| Wydawnictwo |
Jive, RCA, Capitol Records, La Face, BMG |
| Powiązania | |
| Współpracownicy | |
| Shellback | |
| Instrument | |
| gitara | |
Max Martin, właśc. Karl Martin Sandberg (ur. 26 lutego 1971 w Sztokholmie) – szwedzki producent muzyczny i autor piosenek. Współpracował z artystami, takimi jak m.in.: Ace of Base, *NSYNC, Jessica Folcker, Christina Aguilera, Britney Spears, Pink, Backstreet Boys, Katy Perry, Kelly Clarkson, Leila K, Army of Lovers, Apocalyptica, Ke$ha, Taio Cruz, Usher, One Direction, Ariana Grande, Selena Gomez, Sam Smith, Bon Jovi czy Taylor Swift.
Kariera
[edytuj | edytuj kod]W połowie lat 80. przyjął pseudonim Martin White i założył zespół glammetalowy It’s Alive[1]. W 1994 nawiązał współpracę z producentem muzycznym Denizzem PoPem, z którym napisał debiutancką piosenkę dla grupy Backstreet Boys – „We’ve Got It Goin’ on”[1]. Następnie stworzył dla zespołu utwór „Quit Playing Games (with My Heart)” z 1996[1].
Współpraca z Britney Spears
[edytuj | edytuj kod]W 1997 nawiązał współpracę z wówczas 15-letnią Britney Spears[1]. Napisał tekst i wyprodukował piosenkę „…Baby One More Time” i współtworzył inne piosenki (m.in. „(You Drive Me) Crazy” z albumu piosenkarki pt. …Baby One More Time. Razem z Ramim Yacoubem stworzył materiał na płytę pt. Oops!... I Did It Again, w tym m.in. utwory „Stronger” i „Lucky”. Napisał także kilka piosenek na trzeci studyjny album Spears oraz współtworzył drugi singiel z płyty „Overprotected”, „I’m Not a Girl, Not Yet a Woman” i „Cinderella”, którą napisał razem ze Spears i Ramim. Współpracę z artystką wznowił w 2008, produkując dla niej piosenkę „If U Seek Amy” na jej szósty album pt. Circus. W 2009 skomponował utwór „3” promujący składankę największych hitów piosenkarki. W tym samym roku napisał też piosenki: „I Wanna Go” oraz „Up N Down”, które znalazły się na siódmym albumie artystki. Wraz z Dr.Luke został producentem wykonawczym krążka pt. Femme Fatale. Na tej płycie znalazły się piosenki jego autorstwa, takie jak „Till the World Ends” (we współpracy z Keshą), „Hold It Against Me”, „Inside Out”, „Seal It with a Kiss” i „Criminal”.
Współpraca z Katy Perry i P!nk
[edytuj | edytuj kod]Był współautorem piosenek „I Kissed a Girl” i „Hot n Cold” Katy Perry, pochodzących z drugiego studyjnego albumu piosenkarki pt. One of the Boys.
Z Pink współpracuje od albumu I’m Not Dead wydanego w 2006 (napisał dla niej m.in. utwory: „U + Ur Hand” czy „Who Knew”). W 2008 wznowił współpracę z Pink i napisał dla niej piosenkę „So What” i inne piosenki z albumu pt. Funhouse.
Współpraca z Christiną Aguilerą
[edytuj | edytuj kod]Jest współautorem oraz współproducentem dwóch utworów, które znalazły się na siódmym albumie studyjnym Christiny Aguilery zatytułowanym Lotus z 2012 roku. „Your Body” wydany został jako pierwszy singel promujący płytę, a „Let There Be Love”, choć nieopublikowany na singlu, promowany był występami i teledyskiem. Producent stworzył też dla Aguilery trzecią piosenkę, „Easier to Lie”, którą odrzucono z tracklisty Lotus. W 2013 roku odrzucony utwór przejęła Cassadee Pope, zwyciężczyni amerykańskiej edycji talent show The Voice, która nagrała utwór na swój debiutancki album.
Współpraca z Taylor Swift
[edytuj | edytuj kod]Max Martin współpracował z Taylor Swift przy czterech jej albumach. Ich pierwsza kooperacja zaowocowała hitem numer jeden na liście Billboard Hot 100 – „We Are Never Ever Getting Back Together” (2012) z albumu Red. Martin był także współautorem i współproducentem dwóch innych singli z tej płyty: „I Knew You Were Trouble” (2012), który dotarł do drugiego miejsca, oraz „22” (2013). Współtworzył również „Message in a Bottle”, jednak utwór ten ukazał się dopiero w 2021 roku jako singiel na reedycji Red (Taylor's Version). Martin brał także udział w tworzeniu kolejnego wydawnictwa, 1989 (2014). Był współautorem i współproducentem dziesięciu piosenek, w tym singli „Shake It Off”, „Blank Space”, „Bad Blood”, „Wildest Dreams”, „Style” oraz „New Romantics”. Pierwsze trzy z wymienionych utworów dotarły do szczytu listy Billboard Hot 100[2]. Później pracował ze Swift nad albumem Reputation (2017), współtworząc osiem utworów, m.in. „...Ready for It?”, „End Game” i „Delicate”.
W sierpniu 2025 roku Swift zapowiedziała swój dwunasty album The Life of a Showgirl, przy którym Martin pełni rolę współproducenta obok samej artystki oraz Shellbacka[3].
Współpraca z Arianą Grande
[edytuj | edytuj kod]Martin po raz pierwszy pracował z Arianą Grande przy jej drugim albumie studyjnym My Everything (2014). Wyprodukował pierwszy singiel „Problem”, który zajął 2. miejsce na liście Billboard Hot 100 i 1. miejsce w Wielkiej Brytanii, stając się jednym z najlepiej sprzedających się singli w historii. Inne wyprodukowane przez niego utwory z tej płyty to „Break Free” (miejsce 4. w USA) oraz „Bang Bang” (miejsce 3. w USA i 1. w UK). Miał on również duży wkład w jej trzeci album, Dangerous Woman (2016), przede wszystkim w single „Dangerous Woman”, „Into You” i „Side to Side” – wszystkie dotarły do pierwszej dwudziestki Billboard Hot 100. Martin pracował także nad kolejnymi płytami: Sweetener (2018) oraz Thank U, Next (2019), współtworząc m.in. single „No Tears Left to Cry”, „God Is a Woman” oraz „Break Up with Your Girlfriend, I'm Bored”[4].
12 stycznia 2024 roku Grande wydała singiel „Yes, And?” zapowiadający jej siódmy album Eternal Sunshine. Napisała go i wyprodukowała wspólnie z Martinem i Ilyą Salmanzadehem. Martin był także współautorem i współproducentem 10 innych ścieżek z tego albumu, w tym „We Can't Be Friends (Wait for Your Love)”. Później współtworzył wszystkie pięć nowych piosenek na reedycji z 2025 roku pt. Eternal Sunshine Deluxe: Brighter Days Ahead, z których każda trafiła na listę Billboard Hot 100[5].
Współpraca z The Weeknd
[edytuj | edytuj kod]Martin współtworzył i wyprodukował trzy utwory na drugi album The Weeknda, Beauty Behind the Madness (2015): „Can't Feel My Face” (numer jeden na liście Billboard), „In the Night” oraz „Shameless”[6][7]. Na trzeci album artysty, Starboy (2016), przygotował cztery piosenki: „Rockin'”, „Love To Lay”, „A Lonely Night” i „Ordinary Life”. Do czwartego albumu After Hours (2020), który odniósł sukces artystyczny i komercyjny, dołożył utwory: „Hardest to Love”, „Scared to Live”, „Blinding Lights”, „In Your Eyes” i „Save Your Tears”. Martin współtworzył także wydany w sierpniu 2021 roku utwór „Take My Breath” oraz wyprodukował większość utworów na piąty album Dawn FM (2022). Pojawia się również na szóstym albumie studyjnym Hurry Up Tomorrow (2025), współtworząc lub produkując piosenki „Open Hearts”, „Give Me Mercy”, „Drive”, „Society”, „Runaway” oraz pierwotny singiel „Dancing in the Flames”.
Współpraca z Coldplay
[edytuj | edytuj kod]Martin wystąpił jako klawiszowiec w dwóch singlach z ósmego albumu Coldplay, Everyday Life (2019): „Orphans” oraz „Champion of the World”. W czerwcu 2021 roku zespół ogłosił swój dziewiąty album Music of the Spheres (2021), którego Martin został głównym producentem[8]. Płyta otrzymała mieszane recenzje, ale odniosła sukces komercyjny, debiutując na szczycie brytyjskiej listy przebojów i stając się najszybciej sprzedającym się albumem w Wielkiej Brytanii od czasu No.6 Collaborations Project Eda Sheerana[9]. Music of the Spheres zawierało takie utwory jak „Higher Power”, „Let Somebody Go” z udziałem Seleny Gomez oraz „My Universe” nagrane z BTS. Ten ostatni zadebiutował na pierwszym miejscu listy Billboard Hot 100, co było dla Martina 25. numerem jeden jako autora i 23. jako producenta[10]. Dzięki tej piosence wyrównał on rekord George’a Martina (producenta The Beatles) w liczbie hitów numer jeden, a później go pobił[11]. Współtworzył i współprodukował też większość utworów na ich albumie Moon Music z 2024 roku.
Nagrody Grammy
[edytuj | edytuj kod]Max Martin zdobył 5 Nagród Grammy i 21 nominacji do niej[12]:
- 2017 – 59. ceremonia w kategoriach:
- Album roku – 25 Adele
- Best Song Written For Visual Media „Can’t Stop the Feeling!” Justina Timberlake’a
- 2016 – 58. ceremonia w kategoriach:
- Album roku – 1989 Taylor Swift
- Best Pop Vocal Album – 1989
- 2015 – 58. ceremonia w kategorii: Producer Of The Year, Non-Classical (osobiście, za całokształt pracy w danym okresie)
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Jennifer Otter Bickerdike, Być Britney, Magda Witkowska, Bartosz Sałbut (tłum.), Wydawnictwo SQN, 2022, s. 29.
- ↑ Gary Trust, Taylor Swift’s ‘Shake It Off’ Debuts At No. 1 On Hot 100 [online], Billboard, 27 sierpnia 2014 [dostęp 2026-03-13] (ang.).
- ↑ Hannah Dailey, Taylor Swift Reveals ‘Life of a Showgirl’ Release Date, Album Cover & Track List Featuring Sabrina Carpenter [online], Billboard, 13 sierpnia 2025 [dostęp 2026-03-13] (ang.).
- ↑ Bartłomiej Warowny, Zdradził sekret idealnej piosenki. Muzycy od razu go pokochali [online], muzyka.interia.pl, 23 listopada 2024 [dostęp 2026-03-13] (pol.).
- ↑ Hannah Dailey, Ariana Grande Takes Fans Behind-the-Scenes of ‘Eternal Sunshine’ Studio Moments With Max Martin [online], Billboard, 21 marca 2024 [dostęp 2026-03-13] (ang.).
- ↑ Rolling Stone, The 50 Best Max Martin Songs [online], Rolling Stone, 2 października 2025 [dostęp 2026-03-13] (ang.).
- ↑ Keith Caulfield, The Weeknd’s ‘Can’t Feel My Face’ Gives Max Martin His 21st No. 1 on Billboard Hot 100 [online], Billboard, 11 sierpnia 2015 [dostęp 2026-03-13] (ang.).
- ↑ Music of the Spheres [online], Twitter, 20 lipca 2021 (ang.).
- ↑ Coldplay claim fastest-selling album of 2021 so far with Music Of The Spheres [online], Official Charts, 22 października 2021 [dostęp 2026-03-13] (ang.).
- ↑ Gary Trust, Coldplay & BTS’ ‘My Universe’ Blasts Off at No. 1 on Billboard Hot 100 [online], Billboard, 5 października 2021 [dostęp 2026-03-13] (ang.).
- ↑ Gary Trust, Ariana Grande’s ‘Yes, And?’ Debuts at No. 1 on Billboard Hot 100 [online], Billboard, 22 stycznia 2024 [dostęp 2026-03-13] (ang.).
- ↑ The Recording Academy: Max Martin | Artist | GRAMMY.com. grammy.com. [dostęp 2022-03-03]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Max Martin w bazie Discogs.com (ang.)
- Max Martin w bazie IMDb (ang.)









