generał brygady pilot rez. | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Przebieg służby | |
Lata służby |
od 1982 |
Siły zbrojne | |
Formacja | |
Jednostki |
więcej patrz tekst |
Stanowiska |
32 plrt więcej patrz tekst |
Odznaczenia | |
Marian Zbigniew Jeleniewski[1][2] (ur. 1 lipca 1962 w Michałowicach[3]) – polski pilot wojskowy; generał brygady Wojska Polskiego; dowódca 32 pułku lotnictwa rozpoznania taktycznego (1997–1998); szef zabezpieczenia w Centrum Operacji Powietrznych NATO (2003–2006); dowódca 4 Skrzydła Lotnictwa Szkolnego (2013–2015), zastępca dyrektora w Międzynarodowym Sztabie Wojskowym (2016–2022).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Marian Jeleniewski urodził się 1 lipca 1962 w Michałowicach.
Wykształcenie
[edytuj | edytuj kod]Absolwent Wyższej Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie (1986); Akademii Obrony Narodowej w Warszawie (1996), podyplomowe studia dowódczo-sztabowe w Akademii Wojennej Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych (Air War College) w Maxwell – USA (1999), podyplomowych studiów polityki obronnej w AON (2009). Ukończył także kursy specjalistyczne, m.in. wyższy kurs zarządzania zasobami obrony w Szkole Podyplomowej Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych w Monterey (2007)[3][4].
Służba wojskowa
[edytuj | edytuj kod]Marian Jeleniewski po przeszkoleniu na samoloty naddźwiękowe MiG-21 zawodową służbę rozpoczął w 1986 na stanowisku pilota w 32 pułku lotnictwa rozpoznania taktycznego (32 plrt) na lotnisku Sochaczew-Bielice. W 1989 uzyskał 1 klasę pilota wojskowego, a następnie uprawnienia instruktorskie na samolocie MiG-21[4]. W 1992 został skierowany na przeszkolenie do Szkoły Dowodzenia Oficerów RAF w bazie Henlow w Wielkiej Brytanii. Po jego ukończeniu, w tym samym roku, objął stanowisko dowódcy klucza lotniczego, a rok później został dowódcą eskadry lotniczej. W 1996 objął funkcję zastępcy dowódcy 32 plrt. Od maja 1997 do stycznia 1998 pełnił obowiązki dowódcy 32 plrt, następnie został starszym inspektorem szkolenia lotniczego w Oddziale Lotnictwa Taktycznego Dowództwa Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej. W 1999 kontynuował służbę w DWLiOP jako starszy inspektor – starszy specjalista w Oddziale Inspektorów Lotniczych. W 2002 został szefem Pionu Planowania Operacji w nowo utworzonym Centrum Operacji Powietrznych (COP) w Warszawie. W latach 2003–2006 był szefem zabezpieczenia w Centrum Operacji Powietrznych NATO w Kalkar (Niemcy). W 2006 wrócił do Polski i objął stanowisko dowódcy – instruktora pilota 32 Ośrodka Dowodzenia i Naprowadzania w Krakowie. W październiku 2007 został zastępcą szefa Szefostwa Służby Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP. Po ukończeniu podyplomowych studiów polityki obronnej w AON objął obowiązki szefa operacji powietrznych w COP[3][5].
9 listopada 2009 prezydent RP Lech Kaczyński mianował go na stopień generała brygady[6]. Od listopada 2009 do końca października 2012 był zastępcą dowódcy Połączonego Centrum Operacji Powietrznych NATO w Uedem. Po powrocie do kraju został zastępcą dowódcy Centrum Operacji Powietrznych. Od 18 marca 2013 piastował stanowisko dowódcy 4 Skrzydła Lotnictwa Szkolnego w Dęblinie. 2 maja 2013 z okazji Dnia Flagi Rzeczypospolitej Polskiej prezydent Bronisław Komorowski wręczył mu flagę państwową jako dowódcy 4 Skrzydła Lotnictwa Szkolnego[7][8]. 2 listopada 2015 objął obowiązki dyrektora Departamentu Strategii i Planowania Obronnego MON. W 2016 został desygnowany na stanowisko zastępcy dyrektora w Międzynarodowym Sztabie Wojskowym (ang. International Military Staff, IMS – Bruksela, Belgia). Biegle posługuje się językiem angielskim[9]. 30 czerwca 2022 po 40 latach służby zakończył zawodową służbę wojskową[10].
Awanse
[edytuj | edytuj kod]- podporucznik – 1986[3]
(...)
- generał brygady – 11 listopada 2009[11]
Ordery, odznaczenia i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]- Srebrny Krzyż Zasługi – 2007[1]
- Srebrny Medal za Długoletnią Służbę
- Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” – 2013[12]
- Odznaka pamiątkowa 32 plrt – 1997, ex officio
- Odznaka pamiątkowa 4 Skrzydła Lotnictwa Szkolnego – 2013, ex officio
- Odznaka Pilota Wojskowego
- Odznaka skoczka spadochronowego wojsk lotniczych
i inne
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b M.P. z 2007 r. nr 14, poz. 140.
- ↑ Jasiński 2014 ↓, s. 52.
- ↑ a b c d Jasiński 2016 ↓, s. 177.
- ↑ a b Jasiński 2014 ↓, s. 53.
- ↑ Jasiński 2014 ↓, s. 52–53.
- ↑ Nominacje Generalskie z okazji 11 listopada. prawo.gazetaprawna.pl. [dostęp 2023-04-15].
- ↑ Prezydent RP wręczył flagę 4. SLSz. 4slsz.wp.mil.pl. [dostęp 2023-04-15].
- ↑ Jasiński 2014 ↓, s. 85.
- ↑ Nominacje generalskie i odznaczenia z okazji Święta Niepodległości. dlapilota.pl. [dostęp 2023-04-15].
- ↑ Sztab Generalny Wojska Polskiego. wojsko-polskie.pl. [dostęp 2023-04-15].
- ↑ M.P. z 2009 r. nr 74, poz. 925.
- ↑ Jasiński 2014 ↓, s. 159.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Grzegorz Jasiński (red.), Kronika Wojska Polskiego 2015, Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2016, s. 177, ISSN 1734-2317 .
- Grzegorz Jasiński (red.), Kronika Wojska Polskiego 2013, Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2014, 52–53; 85, ISSN 1734-2317 .
- Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” z 2007; 2009